آخر هفته گذشته ، من با پرسیدن از مردم ، یک آزمایش سریع انجام دادم. بسیاری از آنها در یافتن خوشبختی در طبیعت ، انجام فعالیت های مورد علاقه ، به اشتراک گذاری تجربیات یا بودن در کنار عزیزان یاد کردند. تمام این تعاریف شخصی ، از جمله یکی از پسر 12 ساله من ، که برای آنها خوشبختی “داشتن بی پایان است بله روز “* با آنچه محققان پیدا کرده اند ، وقتی که از نزدیکتر به این شادی نگاه کرده اند ، مطابقت دهید.

خوشبختی اغلب توسط دانشمندان به طور متناوب با “بهزیستی ذهنی” مورد استفاده قرار می گیرد ، که می تواند با پرسیدن از مردم در مورد رضایت از زندگی خود (مؤلفه شناختی) ، تعادل احساسات مثبت و منفی که آنها تجربه می کنند (مؤلفه عاطفی) و احساس معنی آنها ارزیابی شود. در زندگی (مؤلفه eudaimonic).

در حالی که بسیاری از عوامل مؤثر بر خوشبختی فراتر از کنترل ما هستند ، برخی از استراتژی های مبتنی بر شواهد مانند جامعه پذیری و قدردانی شانس ما برای احساس خوشبختی را افزایش می دهند.¹ امروز می خواهم یکی دیگر را به لیست اضافه کنم: ذهن آگاهی. تمرین ذهن آگاهی مزایای بی شماری را ارائه می دهد و به درک عمیق تر کمک می کند ، که می تواند با سه ایده زیر خلاصه شود²: (1) هیچ چیز برای همیشه دوام ندارد ، (2) sh*t اتفاق می افتد ، و (3) چیزها را شخصاً نمی گیرند.

هیچ چیز برای همیشه دوام ندارد

ذهن آگاهی ، تمرین کامل بودن در حالی که توانایی عقب نشینی از هر آنچه را که بوجود می آید بدون اینکه به آن چسبیده باشد ، است. اگرچه ما می دانیم که هیچ چیز برای همیشه دوام ندارد ، اما تمایل داریم احساس ماندگاری و ثبات را به چیزهایی که در اطراف ما اتفاق می افتد ، از جمله هویت خودمان اختصاص دهیم. اما اگر بتوانیم از هر لحظه از زندگی کاملاً قدردانی کنیم و یاد بگیریم ، حتی اگر تغییر کند؟ تحقیقات اخیر³ نشان می دهد که یک مکانیسمی که از طریق آن ذهن آگاهی معنا را در زندگی تقویت می کند ، این است که به ما اجازه دهیم تا ضمن توجه به تجربه مثبت ، از تجربه ای به نام دلسوزانه عقب بمانیم. فیلم “درباره زمان” به زیبایی این مفهوم را از طریق شخصیت اصلی نشان می دهد ، که می تواند به موقع سفر کند تا لحظات را زنده کند و فراتر از نگرانی های آنها قدردانی کند. در پایان ، او یاد می گیرد که هر روز بدون نیاز به بازگشت به زندگی ، زندگی کند ، به جای آن تصمیم می گیرد که آن را زندگی کند “گویی این روز آخر زندگی خارق العاده او است.”

اتفاق می افتد

ما ممکن است وسوسه شویم که فقط روی لحظات شاد تمرکز کنیم و به جستجوی بی پایان بپردازیم بله روز، اما تحقیقات نشان می دهد که اگر بیش از حد روی خوشبختی تمرکز کنید ، در واقع می تواند احساس بدتر کند.⁴ ذهن آگاهی ما را ترغیب می کند تا فراتر از ایده خوشبختی به همان اندازه بد و غم و اندوه حرکت کنیم ،⁵ با تأکید بر اهمیت پذیرش. در حقیقت ، تحقیقات نشان می دهد که پذیرش یک مکانیسم اساسی برای مدیریت موثر احساسات است.⁶ با گفتن به خودمان ، خوب است که اینگونه احساس کنید، یا خوب است که این را دوست نداشته باشید ، ما می توانیم احساسات مثبت را افزایش دهیم ،⁷ بهزیستی را بهبود بخشید ،⁸ یا حتی به خودمان کمک می کنیم تا با جزئیات کمتری از وقایع منفی روزانه را به خاطر بسپاریم.⁹ بنابراین ، دفعه بعد که روز بدی دارید ، سعی کنید به جای تعقیب لحظات شاد ، پذیرش را تمرین کنید.

چیزها را شخصاً نگیرید

همه ما ظرفیت خود را برای تأمل آگاهانه داریم ، که به ما امکان می دهد خودمان را تصور کنیم ، برنامه ریزی و بهبود بخشیم. با این حال ، تمرکز بیش از حد به خودمان می تواند منجر به شناسایی بیش از حد با دیدگاه های خودمان شود و باعث شود ما به طور اغراق آمیز از آنها محافظت و دفاع کنیم. این تمرکز فردگرایانه اغلب توسط جامعه تقویت می شود ، به ویژه از طریق رسانه های اجتماعی ، جایی که ما همه چیز را از وعده های غذایی کامل گرفته تا تمرینات به اشتراک می گذاریم ، و خود را به افراد مشهور خود اعلام می کنیم. این تمرکز بیش از حد خود می تواند بر روابط ، خوشبختی و بهزیستی کلی ما تأثیر منفی بگذارد.

مغز ما نیز در این امر نقش دارد. این دائماً جهان را بر اساس تجربیات گذشته ما پیش بینی و تفسیر می کند ، که ممکن است این حس سفت و سخت از خود را تقویت کند. اگرچه تحقیقات دقیق تر تجربی مورد نیاز است ، کارشناسان معتقدند که مراقبه می تواند با تغییر نحوه پیش بینی و پردازش اطلاعات ، به ما کمک کند تا این الگوی را بشکنیم. این به نوبه خود می تواند به یک حس انعطاف پذیر تر هویت منجر شود¹⁰ و سلامت روان بهبود یافته است.¹¹

بنابراین ، آیا ذهن آگاهی یک قرص جادویی برای خوشبختی است؟ من می گویم نه. با این حال ، آنچه کارشناسان با آن موافق هستند این است که ذهن آگاهی دیدگاه ما را در مورد خوشبختی تغییر می دهد. این به ما می آموزد که خوشبختی هدفی برای تعقیب یا رفع سریع پیدا نیست. در عوض ، ما را ترغیب می کند که در هر لحظه کاملاً حضور داشته باشیم ، خواه احساس خوشایند یا نه. همچنین باعث می شود فراتر از تمرکز فردی باشد تا یک دیدگاه اخلاقی و بهم پیوسته باشد. به این ترتیب ، ذهن آگاهی نه تنها رشد فردی ما بلکه احساس گسترده تری از تحقق مشترک و جمعی را پرورش می دهد.

*یک روز کامل که مراقبان موافقت می کنند که تقریباً به هر درخواست معقول و منطقی که فرزندانشان می گویند ، مانند خوردن دسر برای صبحانه ، ساختن یک بالش/پتو/مبلمان در اتاق نشیمن ، انجام ماراتن بازی های ویدیویی یا پوشیدن لباس خواب خارج از خانه

این قطعه به عنوان بخشی از مجموعه ای از نوشته های زیبا با عنوان “خوشبختی چیست؟” نوشته شده است. برای زمان مدرسه تابستان ، سازماندهی شده توسط دانشگاه آمستردام (هلند). تصویر شگفت انگیز توسط ایجاد شده است آنا فرملانبشر