چرا داشتن یک دوست صمیمی در محل کار می تواند موفقیت شغلی شما را پیش بینی کند؟
کارشناسان منابع انسانی معتقدند حتی در محیطهای کاری مجازی نیز ایجاد فرصت برای تعاملات غیررسمی و شکلگیری روابط دوستانه میتواند به افزایش رضایت شغلی و بهرهوری کمک کند.
کارشناسان منابع انسانی معتقدند حتی در محیطهای کاری مجازی نیز ایجاد فرصت برای تعاملات غیررسمی و شکلگیری روابط دوستانه میتواند به افزایش رضایت شغلی و بهرهوری کمک کند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن؛ چرا داشتن یک «دوست صمیمی» در محل کار میتواند موفقیت شغلی شما را پیشبینی کند؟
– تصور کنید در میان سؤالات مربوط به عملکرد شغلی، بهرهوری و رضایت کارکنان، ناگهان با این پرسش مواجه شوید: «آیا در محل کار یک دوست صمیمی دارید؟» شاید این سؤال بیش از حد شخصی به نظر برسد، اما تحقیقات مؤسسه معتبر «گالوپ» نشان میدهد همین پرسش یکی از قویترین شاخصهای پیشبینیکننده تعهد شغلی، ماندگاری کارکنان و سلامت روان در محیط کار است.
گالوپ سالهاست از مجموعهای از سؤالات برای سنجش میزان مشارکت و درگیری کارکنان با شغل خود استفاده میکند. یکی از این سؤالات که با عنوان «آیتم ۱۰» شناخته میشود، میپرسد:
«آیا در محل کار یک دوست صمیمی دارید؟»
نتایج اولیه این پژوهش نشان داد تنها حدود ۳۰ درصد کارکنان به این سؤال پاسخ مثبت دادهاند. با این حال، همین گروه هفت برابر بیشتر از سایر کارکنان درگیر و متعهد به کار خود بودند.
بسیاری از مدیران و کارفرمایان معتقدند محیط کار باید حرفهای باقی بماند و دوستیهای نزدیک موضوعی شخصی است که ارتباط مستقیمی با عملکرد سازمان ندارد.
اما پژوهشگران گالوپ میگویند مشکل اصلی در برداشت ما از واژه «دوست صمیمی» است. بسیاری از افراد تصور میکنند داشتن یک دوست صمیمی در محیط کار الزاماً به معنای رابطهای بسیار عمیق و خارج از چارچوب حرفهای است؛ در حالی که منظور، وجود فردی قابل اعتماد، حامی و همراه در محیط کار است.
بر اساس یافتههای گالوپ، کارکنانی که در محیط کار یک دوست صمیمی دارند:
پژوهشگران معتقدند وجود روابط انسانی معنادار باعث میشود افراد در شرایط دشوار کاری احساس تنهایی نکنند و انگیزه بیشتری برای ادامه فعالیت داشته باشند.
نکته جالب اینجاست که برخی مطالعات نشان دادهاند وجود روابط دوستانه در محیط کار، در مواردی حتی تأثیر بیشتری از برخی برنامههای پرهزینه سازمانی مانند دورههای آموزشی، طرحهای انگیزشی یا مزایای رفاهی بر میزان تعهد کارکنان دارد.
به بیان دیگر، بسیاری از کارکنان نه فقط برای حقوق و مزایا، بلکه برای همکارانی که دوستشان دارند در سازمان باقی میمانند.
پس از همهگیری کرونا و گسترش دورکاری، اهمیت این موضوع بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت. بسیاری از کارکنان دورکار از کاهش تعاملات اجتماعی و احساس انزوا شکایت داشتند.
کارشناسان منابع انسانی معتقدند حتی در محیطهای کاری مجازی نیز ایجاد فرصت برای تعاملات غیررسمی و شکلگیری روابط دوستانه میتواند به افزایش رضایت شغلی و بهرهوری کمک کند.
پاسخ کوتاه این است: نه بهصورت مستقیم.
دوستی را نمیتوان با بخشنامه، بودجه یا برنامههای رسمی ایجاد کرد. اما سازمانها میتوانند با ایجاد فضای اعتماد، همکاری تیمی، ارتباطات باز و فرهنگ سازمانی سالم، زمینه شکلگیری این روابط را فراهم کنند.
یافتههای روانشناسی سازمانی نشان میدهد موفقیت در محیط کار فقط به حقوق، پاداش یا امکانات رفاهی وابسته نیست. گاهی وجود یک دوست صمیمی در کنار شما میتواند مهمترین عامل احساس تعلق، انگیزه و رضایت شغلی باشد.
شاید به همین دلیل است که کارشناسان میگویند پشت بسیاری از محیطهای کاری موفق، روابط انسانی قدرتمندی قرار دارد؛ روابطی که هیچ فناوری یا برنامه مدیریتی نمیتواند جایگزین آنها شود.
پایان/*
.
