در موقعیت های اجتماعی مواقعی وجود دارد که باید رهبری شخص دیگری را دنبال کنید. حتی بیشتر ، ممکن است شخص دیگری به شما تسلط یابد تا جایی که شما به هیچ وجه قادر به اعمال اراده خود نیستید. وقتی با این نمایش قدرت روبرو هستید چه کاری انجام می دهید؟ ممکن است تسلیم شوید ، یا ممکن است تصمیم بگیرید که با Countermove خود برگردید.

برای افرادی که دارای خودشیفتگی هستند ، اعمال اقتدار توسط دیگران می تواند بیش از حد ناخوشایند باشد. این می تواند غیرقابل تحمل باشد. اگرچه خودشیفتگی و نیاز به قدرت همیشه با هم جمع نمی شود ، اما باید یک پیوند آشکار وجود داشته باشد. خودشیفتگان خود را برتر می دانند. چگونه جرات می کند شخص دیگری به آنها بگوید چه کاری انجام دهند و چگونه این کار را انجام دهند؟ سؤال این است که آیا آنها می توانند به اندازه کافی برای مبارزه با عقب بسیج شوند ، یا اینکه آیا از نظر عاطفی از هم جدا می شوند و دوباره به درون خود عقب می روند.

یک دیدگاه بین فردی از خودشیفتگی

براساس مطالعه جدید الیزابت ایترسیل دانشگاه روتگرز و ایدان رایت دانشگاه میشیگان (2025) ، موقعیت های بین فردی به همان چیزی تبدیل می شود که ما ممکن است زمین بازی شخصیت را بنامیم و تفاوت های فردی را در توانایی عملکرد خوب ایجاد می کند. نظریه بین فردی یکپارچه معاصر (CIIT) به طور خاص پیشنهاد می کند که “یک ارتباط ذاتی بین وضعیت بین فردی و (UN) عملکرد موفق وجود دارد.”

CIIT این پیوند را به روش زیر تشریح می کند. این کار با تعریف خود به عنوان “سیستم خود” و “سیستم تأثیرگذاری” در شما و شخص دیگری که با آن در تعامل هستید ، شروع می شود. هر سیستم دو بعد دارد: آژانس (اعمال قدرت خود) و ارتباط (احساس پیوند اجتماعی). شما سیستم خود را به تعامل خود با شخص دیگری تحمیل می کنید که به نوبه خود ، همچنین خود را به شما تحمیل می کند ، و این امکان را برای درک فراهم می کند که در هر دو جهت کار کند. به همین ترتیب ، رفتار شما بر شخص دیگری تأثیر می گذارد ، که به نوبه خود بر شما تأثیر می گذارد. در خاموشی ، ابعاد تسلط و گرما ناشی از این مجموعه پیچیده از فرآیندها است.

CIIT روانشناسی را از نظر انحراف در این تعامل تعریف می کند که منجر به حلقه های ناسازگار می شود. خودشیفتگی ، به طور خاص ، از دیدگاه CIIT می تواند به عنوان “احساس خود و عواطف باشد که اغراق آمیز و ضعیف با خواسته های بسیاری از موقعیت های بین فردی مطابقت دارد.” هنگامی که تعامل احساس برتری آنها را تهدید می کند ، خودشیفتگی از دست و پا زدن خارج می شود.

با این حال ، همانطور که ممکن است قبلاً بدانید ، خودشیفتگی در دو نوع مرتبط قرار می گیرد: بزرگ و آسیب پذیر. خودشیفتگان بزرگ به زندگی اعتقاد دارند که به برتری خود اعتقاد دارند. افرادی که دارای شکل آسیب پذیر هستند ، احساس شکننده ای از خود دارند و می توانند از موقعیت هایی که احساس خود را تهدید می کنند عقب نشینی کنند یا سعی کنند دوباره به این حمله برگردند. برخی از واکنشهای عاطفی خودشیفتگان ، به ویژه نوع آسیب پذیر ، می توانند در هنگام تهدید تجربه کنند ، شامل “تلاش های ناامید کننده” برای “بازگشت به حالت برتری و بزرگسالی خودشیفتگی” است.

آزمایش CIIT هنگامی که خودشیفتگان تسلط دارند

برای دیدن اینکه آیا CIIT یک چارچوب مناسب برای درک چگونگی واکنش خودشیفتگان به سلطه فراهم می کند ، محققان راتگرز و یو. میشیگان داده هایی را از چهار نمونه جمع آوری کردند که شامل بزرگسالان ساکن جامعه ، دانش آموزان کالج ، نمونه های بالینی و بیماران خودکشی (که به عنوان کنترل عمل می کردند). چارچوب کلی این مطالعات بر اساس ترکیبی از جلسات آزمایشگاهی (برای پر کردن پرسشنامه ها) و ارزیابی زمان واقعی (“AA”) از تعامل حداقل 5 دقیقه ، با بررسی های متعدد در روز (6 یا 7) در طی چند روز (از 7 تا حداکثر 21 روز) انجام شده است.

با ارزیابی خودشیفتگی با اقدامات استاندارد در آزمایشگاه ، مرحله AA این تحقیق با آن ارزیابی های روزانه متعدد انجام شد. برای این ارزیابی ها ، شرکت کنندگان از مقیاس کشویی بصری برای ارزیابی رفتارهای غالب و وابسته به خود و شخص دیگر استفاده کردند. بعد تسلط از -50 (“اسکان/مطیع/ترسو”) تا 50 (“قاطع/غالب/کنترل”) متغیر بود. بعد وابسته از -50 (“سرد/دور/خصمانه”) تا 50 (“گرم/دوستانه/دلسوز”) متغیر بود. شرکت کنندگان همچنین تأثیر منفی خود را بر احساسات مانند عصبی ، غمگین ، عصبانی و تحریک کننده ارزیابی کردند.

این رتبه بندی ها را در مورد برخی از تعامل های جدید خود امتحان کنید ، رتبه خود و شخصی را که اخیراً با او گفتگو کرده اید ، رتبه بندی کنید. این ابعاد چقدر خوب از دیدگاه شما اتفاق افتاد و چه اتفاقی افتاد و در طول این تعامل چه احساسی داشتید؟ شما می توانید ببینید که استفاده از این مجموعه از مقیاس ها و به طور بالقوه ، چقدر می تواند آموزنده باشد در مورد واکنش هایی که مکالمه برانگیخته است ، چقدر آسان است.

Edershile و Wright از مجموعه پیچیده ای از معادلات مدل سازی آماری استفاده کردند تا فرضیه های خود را آزمایش کنند که خودشیفتگی باعث تقویت رابطه بین ادراک تسلط و واکنشهای عاطفی منفی می شود. این یافته ها از پیش بینی های CIIT حمایت می کرد ، اما شواهد قوی تری برای نقش آسیب پذیر در مقایسه با خودشیفتگی گراند وجود داشت. شاید به دلیل اینکه داده ها مبتنی بر گزارش خود بودند ، هیچ اثر خاصی از خودشیفتگی در تحویل توسط شرکت کننده تسلط یا وابستگی وجود نداشت.

نویسندگان با مراجعه به تفسیر این یافته ها ، خاطرنشان می کنند که هیچ کس دوست ندارد در تعامل مسلط شود. اما برای افرادی که دارای خودشیفتگی آسیب پذیر هستند ، این تعامل به ویژه ناراحت کننده است.

یکی از راه های تفسیر تعاملاتی که خودشیفتگی آسیب پذیر را تهدید می کند این است که آنها احساس وضعیت یا عزت نفس فرد را در معرض آتش قرار می دهند. با این حال ، نویسندگان بر این باورند که تهدید به وضعیت نیست بلکه برای پذیرش اجتماعی است. این ترکیب دوگانه تسلط و عدم گرمی است که توپ را در حرکت می کند تا خودشیفتگان آسیب پذیر از نظر عاطفی تنظیم شود.

این یافته ها برای زندگی روزمره خودشیفتگان معنی دارد

اکنون می دانیم که درک هر دو تحت سلطه و رد کردن می تواند خودشیفتگان آسیب پذیر را در یک دمپایی عاطفی قرار دهد. دفعه بعد که شخصی را که می شناسید ، چه شخصاً و چه از دور (در رسانه ها) که به نظر می رسد با عصبانیت ، غم و اندوه و یا تمایل به مجازات به دلیل خنثی شدن واکنش نشان می دهد ، می توانید واکنش آنها را نه تنها ناشی از اختلال شخصیتی ، بلکه از حساسیت ناعادلانه به رد و قدرت بین فردی مشاهده کنید.

ممکن است شما برای شخص پشیمان نباشید ، حتی اگر CIIT چارچوبی مفید برای درک آنها فراهم کند. با این حال ، اگر با شخصی که دوستش دارید یا به آن احساس نزدیکی می کنید رابطه دارید و این رفتار را نشان می دهید ، می بینید که کمک به مدیریت احساسات آنها در هنگام احساس فشار آوردن به اطراف چقدر مهم است. یک رویکرد مهربان تر و مهربان ممکن است گرما را در اتاق کاهش دهد و شاید با گذشت زمان ، به این فرد کمک کند تا ذخیره داخلی بیشتری کسب کند.

برای جمع بندی ، برخورد با خودشیفتگی ممکن است مقابله با آنها دشوار باشد ، به خصوص هنگامی که آزمایش اراده ها وجود دارد. با دیدن اینکه چگونه دیدگاه آنها نسبت به جهان و خودشان بر این تعامل تأثیر می گذارد ، می توانید به توسعه روابط نرم تر و تحقق بخش تر کمک کنید.