[ad_1] www.Dr-Tasha.com Platek، SM، و همکاران. (2003). خمیازه مسری: نقش خودآگاهی و اسناد وضعیت روانی. تحقیقات مغز شناختی، 17، 223-227. Provine، RR (1989). چهره ها به عنوان آزاد کننده خمیازه مسری: رویکردی برای تشخیص چهره با استفاده از افرا...
[ad_1]
www.Dr-Tasha.com
Platek، SM، و همکاران. (2003). خمیازه مسری: نقش خودآگاهی و اسناد وضعیت روانی. تحقیقات مغز شناختی، 17، 223-227.
Provine، RR (1989). چهره ها به عنوان آزاد کننده خمیازه مسری: رویکردی برای تشخیص چهره با استفاده از افراد عادی. انجمن روانشناسی، 27، 211-214.
Provine، RR (1989). خمیازه مسری و تقلید نوزاد. انجمن روانشناسی، 27، 1215-126.
کمپبل، MW، و دی وال، FBM (2011). سوگیری درون گروهی-برون گروهی در خمیازه های مسری توسط شامپانزه ها از پیوند به همدلی پشتیبانی می کند. PLoS ONE، 6(e18283).
Gallese, V., & Goldman, A. (1998). نورون های آینه ای و نظریه شبیه سازی ذهن خوانی گرایش های علوم شناختی، 2(12)، 493-501.
Palagi، E.، و همکاران. (2009). خمیازه مسری در بابون های گلادا به عنوان یک بیان احتمالی همدلی. مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم ایالات متحده آمریکا، 106، 19262-19267.
ماسن، JJM، و همکاران. (2012). خمیازه نر در میان شامپانزه ها مسری تر از خمیازه زن است. PLoS ONE، 7(7)، e40697. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0040697
رومرو، تی، و همکاران. (2013). سوگیری آشنایی و پاسخهای فیزیولوژیکی در خمیازههای مسری توسط سگها ارتباطی با همدلی دارد. PLoS ONE، 8(8)، 1-8. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0071365
میلر، امال و همکاران. (2012). شواهدی برای رفتارهای مسری در طوطیان: مطالعه مشاهده ای خمیازه کشیدن و کشش. فرآیندهای رفتاری، 89، 264-270.
یون، جی، و تنی، سی (2010). خمیازه مسری: بازتابی از همدلی، تقلید یا سرایت؟ رفتار حیوانات، 79، e1-e3.
Lakin، JL، و همکاران. (2003). اثر آفتاب پرست به عنوان چسب اجتماعی: شواهدی برای اهمیت تکاملی تقلید ناخودآگاه. مجله رفتار غیرکلامی، 27(3)، 145-162.
Demuru، D.، & Palagi، E. (2012). در بونوبوها، سرایت خمیازه در میان خویشاوندان و دوستان بیشتر است. PLoS ONE، 7(11)، e49613. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0049613
مدسن، ای.، و همکاران. (2013). شامپانزهها افزایش رشدی را در حساسیت به خمیازه مسری نشان میدهند: آزمایشی برای تأثیر انتوژن و نزدیکی عاطفی بر سرایت خمیازه. PLoS ONE، 8(10)، 1-8. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0076266
Amici، F.، و همکاران. (2014). تسهیل پاسخ در چهار میمون بزرگ: آیا همدلی نقشی دارد؟ نخستی ها، 55(1)، 113-118.
Fein، DA، و همکاران. (2010). خمیازه مسری در رشد اوتیستیک و معمولی. رشد کودک، 81، 1620-1631.
Campbell، MW و de Waal، FBM (2014). شامپانزه ها با جفت های گروه و انسان ها همدلی می کنند، اما نه با بابون ها یا شامپانزه های ناآشنا. مجموعه مقالات انجمن سلطنتی ب: علوم زیستی، 281(1782)، 20140013.
Platek، SM، و همکاران. (2005). خمیازه مسری و مغز. تحقیقات مغز شناختی، 23(2-3)، 448-452.
فادیگا، ال.، و همکاران. (1995). تسهیل حرکتی در حین مشاهده عمل: مطالعه تحریک مغناطیسی مجله فیزیولوژی عصبی، 73، 2608-261.
گرافتون، ST، و همکاران. (1996). محلی سازی بازنمایی درک در انسان با توموگرافی انتشار پوزیترون تحقیقات تجربی مغز، 112(1)، 103-111.
هاکر، اچ، و همکاران. (2013). فعالیت نورون آینه ای در طول خمیازه مسری: یک مطالعه fMRI. تصویربرداری و رفتار مغز، 1، 28-34.
Rizzolatti، G.، و همکاران. (2014). مکانیسمهای قشری زیربنای سازماندهی اقدامات هدفمند و درک کنش مبتنی بر نورون آینهای. بررسی های فیزیولوژیکی، 94(2)، 655-706.
Lacoboni، M. (2009). تقلید، همدلی، و نورون های آینه ای. بررسی سالانه روانشناسی، 60، 653-670.
سیمز، سل، و همکاران. (2014). ویژگیهای اوتیستیک در طول پردازش چهرههای پاداشدهنده، اتصال پیشانی استریتال را تعدیل میکنند. علوم اعصاب شناختی و عاطفی اجتماعی، nsu010.
Haker, H., & Rössler, W. (2009). همدلی در اسکیزوفرنی: اختلال در رزونانس. آرشیو اروپایی روانپزشکی و علوم اعصاب بالینی، 259(6)، 352-361.
Wilkinson، A.، و همکاران. (2011). هیچ مدرکی دال بر خمیازه مسری در لاک پشت پا قرمز وجود ندارد. جانورشناسی فعلی، 57، 477-484.
Bartholomew, AJ, & Cirulli, ET (2014). تنوع فردی در حساسیت به خمیازه مسری بسیار پایدار است و تا حد زیادی توسط همدلی یا سایر عوامل شناخته شده قابل توضیح نیست. PLoS ONE، 9(3)، e9177.
[ad_2]
