دوستی های معنی دار بزرگسالان موضوعی بوده است که در چند ماه گذشته در تمرین من با زوج ها وجود داشته است. گاهی اوقات احساس ناامید شدن توسط دوستان و خانواده و همچنین توسط شریک زندگی خود به عنوان یک موضوع ظاهر می شود. در موارد دیگر، هر دو طرف از فقدان روابط معناداری که می توانند با دیگران ایجاد کنند، ناامید هستند.

به عنوان یک درمانگر روابط، متوجه شدم که دوستی ها می توانند به اندازه روابط عاشقانه پویا باشند. جدای از دیدن زوج‌ها، من با افراد زیادی کار می‌کنم که روی ایجاد یا هدایت دوستی‌هایشان تمرکز دارند. حتی در موارد متعددی، دوستان یا هم اتاقی های خود را در جلسات مشاوره آورده اند تا روی چنین موضوعاتی کار کنند.

دوستان

منبع: پوشک/Pexels

دوستی ها از دو جهت کلیدی با روابط عاشقانه متفاوت است:

عدم وجود رابطه جنسی و عاشقانه

عدم وجود رابطه جنسی و عاشقانه بر سطح صمیمیت در روابط دوستانه ما تأثیر می گذارد. ممکن است در دوستی هایمان کمتر احساس صمیمیت، اعتماد یا ارتباط کمتری داشته باشیم. عاشقانه احساس هیجان را نسبت به کسی می افزاید و همچنین انگیزه اقداماتی را که ما برای خواستگاری با شرکای خود انجام می دهیم، می کند.

زوج‌ها عاشقانه بیشتری را در بی‌حوصلگی پیدا می‌کنند، افکار و تمایلات مداوم برای بودن با یک فرد معمولی در ابتدای یک رابطه، اما در طول رابطه خود نیز برای ایجاد و رشد عاشقانه تلاش می‌کنند. دوستی ها شامل احساسات یا فرآیند خواستگاری یکسان نیستند.

ممکن است در ابتدا با هم ارتباط داشته باشیم و زمان زیادی را با هم در دوستی بگذرانیم، اما چنین روابطی مبتنی بر جاذبه فیزیکی نیست. شاید جاذبه فیزیکی عاشقانه افراد را به تلاش بیشتر برای چنین روابطی برانگیزد یا منجر به ایجاد ارتباط فیزیکی شود. بسیاری از تئوری های زوجین به اهمیت رابطه جنسی و صمیمیت در ایجاد و حفظ ارتباط اشاره می کنند (مالوری، AB، 2022). بسیاری از مردم متوجه می شوند که داشتن رابطه جنسی با شریک زندگی خود باعث تعمیق ارتباط و صمیمیت می شود. هیچ رفتاری معادل در یک دوستی وجود ندارد.

بدون تعهد یا برچسب

ما معمولاً به دوستانمان تعهد رسمی نمی دهیم یا به دیگران برچسب جدی بودن یک دوستی نمی دهیم. من متوجه شدم که بدون تعهد یا بحث در مورد ماهیت رابطه، مردم تلاش کمتری برای دوستی خود انجام می دهند. هنگامی که زوج ها در رابطه با مشکل مواجه می شوند، برای کمک به سراغشان می آیند، مقالات و کتاب ها را می خوانند و برای حل مشکلاتشان وقت می گذارند. با دوستان، درگیری به احتمال زیاد باعث پایان دادن به چیزها یا نادیده گرفته شدن می شود. به ندرت افراد را به درمان می کشاند (Vieth at al, 2022).

مردم به دنبال روابط عاشقانه برای داشتن یک شریک زندگی هستند و آشنایی بیان عمدی این هدف مشترک است. بیشتر دوستی ها به طور ارگانیک از طریق ملاقات با فردی در مسیر طبیعی مدرسه، کار، روال روزانه یا از طریق درگیر شدن در یک علاقه متقابل شکل می گیرند. به ندرت دوستان به طور عمدی از طریق یک برنامه منطبق یا با راه اندازی توسط دوستان دیگر ملاقات می کنند.

به خصوص زمانی که به طور رسمی مانند ازدواج یا به طور عمومی در رسانه های اجتماعی انجام شود، تعهدی که زوج ها به یکدیگر می دهند، میل به بهبود اوضاع و کار از طریق تعارض را تحریک می کند. بدون تعهد متقابل، دوستی ها از خودگذشتگی یکسان برخوردار نمی شوند. دوستان می‌توانند هفته‌ها بدون صحبت یا ماه‌ها بدون اینکه یکدیگر را ببینند بگذرانند و مستقیماً پشتیبان بگیرند. این برای اکثر افراد در روابط عاشقانه خود مشکل ساز خواهد بود.

اگرچه افراد در حفظ دوستی های معنادار با مشکلاتی روبرو هستند، دوستی ها از نظر رشد بسیار مهم هستند. آنها سلامت روان، توسعه و تاب آوری را تقویت می کنند (Güroğlu، 2022). T.he سیستم پاداش مغز، فرآیندهای انگیزشی و فرآیند خود-ذهنی افراد را تحریک می کند.

مطالعه‌ای (فیوری و همکاران، 2020) که به اهمیت دوستی‌ها در زندگی بعدی توجه کرد، نشان داد که اهمیت دوستی در سال‌های اخیر در مقایسه با روابط خانوادگی در حال افزایش است. آنها خاطرنشان می کنند که آنچه دوستی را ایجاد می کند شامل فرصت اجتماعی برای آن، زمان و انرژی موجود برای سرمایه گذاری، و ظرفیت ها و انگیزه های فردی است. همین سه عنصر نقش بزرگی در ایجاد روابط دوستانه در بزرگسالی دارند. اگر یک طرف دوستی فاقد هر یک از این سه عنصر باشد، کل احساس می‌کند که خیلی عمیق یا مرتبط نیست.

درک موانع دوستی های معنی دار بزرگسالان به مشتریان من کمک کرده است تا بفهمند چرا وقتی مرزها اجرا می شوند، دوستی ها پایان می یابند. این توضیح می دهد که چرا مردم بی سر و صدا دوستی خود را ترک می کنند یا به دوستان خود شبح می دهند، به ظاهر ناپدید می شوند. همچنین در مواقعی که تعارض قابل حل نباشد به بسته شدن کمک می کند.

آنچه همچنان سخت است این است که دوستی ها، اگرچه خواسته اند، اما یافتن آن بسیار دشوار است. مدام از من می پرسند که چگونه افراد می توانند در بزرگسالی دوست پیدا کنند. این سوال به ویژه در حال حاضر مهم است که بسیاری از مردم در خانه کار می کنند و برخوردهای اجتماعی در محل کار ندارند.

در اینجا چند استراتژی وجود دارد که مشتریان من امتحان کرده اند:

• استفاده از برنامه های دوست یاب مانند Bumble BFF
• Meetup.com (وب‌سایتی که در آن افراد گروه‌هایی با علایق مشترک پیدا می‌کنند و به آن‌ها ملحق می‌شوند تا برای انجام کارهایی، اعم از دویدن، خواندن کتاب، یا مزه کردن شراب، با هم ملاقات کنند)
• گروه های رسانه های اجتماعی (گروه هایی که برای یافتن دوستان در منطقه شما یا علایق خاص در منطقه شما مانند یک گروه پیاده روی محلی هدف قرار می گیرند)
• پیوستن به باشگاه‌های محلی، ورزش، سالن‌های ورزشی، یا شرکت در کلاس‌های اجتماعی
• باشگاه های اجتماعی (معمولاً در شهرهای بزرگتر یافت می شوند)
• دوستان دوستان.

هر استراتژی که انتخاب می کنید، باید خودتان را در آنجا قرار دهید تا مکالمات را آغاز کنید، درگیر شوید و افرادی را که دوست دارید دعوت کنید تا دوباره با هم ارتباط برقرار کنند. این کار نیاز به کار دارد و حداقل در ابتدا می تواند شبیه به قرار ملاقات باشد. هنگامی که زمان بیشتری را با کسی سپری کردید، می توانید در مورد نیازهای یک دوستی ارتباط برقرار کنید.

دوستی‌های معنادار شبیه روابط عاشقانه هستند، به این معنا که هر دو برای ایجاد ارتباط بر ارتباطات تکیه دارند و در زمان‌های سخت کار می‌کنند.