به یاد دارم، به عنوان یک ده ساله، زمانی را با کودک دیگری گذراندم که در اولین سفرم به شمال از خانه خود در شهر نیویورک ملاقات کردم. او یک تفنگ BB به من داد و به من آموزش داد که چگونه آن را شلیک کنم. پس از هدف قرار دادن اهداف مختلف، به زودی پرنده کوچکی را دیدم که روی شاخه ای از دور نشسته بود. من به طور ناگهانی به آن شلیک کردم، سقوط آن را تماشا کردم و بلافاصله احساس ناراحتی و گناه کردم. از نزدیک شدن به آن امتناع کردم زیرا از آنچه ممکن است پیدا کنم بیش از حد می ترسیدم. این خاطره و واکنشی است که بیش از شش دهه با من باقی مانده است و بیزاری من از ظلم را نشان می دهد.

ظلم به هر عملی گفته می شود که باعث درد یا رنج یک شخص یا حیوان شود – گاهی با بی تفاوتی، اما اغلب با لذت. مطمئناً در حالی که بسیاری از افراد ممکن است ظلم را دوست نداشته باشند، اما افراد زیادی هستند که جذب ظلم می شوند. آنها ممکن است به سادگی دوست داشته باشند آن را مشاهده کنند، مانند کودکانی که در حیاط مدرسه همسالان خود را به مبارزه با یکدیگر یا شرکت کنندگان در یک مسابقه هنرهای رزمی ترکیبی تشویق می کنند. یا، همانطور که در برخی تجمعات سیاسی مشهود است، آنها ممکن است تمایل داشته باشند که ظلم بدنام کردن دیگران را بشنوند. این ممکن است شامل حمله لفظی به افراد خاص یا کوچک کردن آنها به روش‌های مختلف برای غیرانسانی کردن آنها باشد. عوامل مختلفی وجود دارد که ممکن است باعث جذب ظلم توسط هر فردی شود.

دلایل ظلم

عواملی که ظلم را برای برخی افراد جذاب می کند عبارتند از:

میل به قدرت و کنترل

این اغلب نیروی محرکه تعصب، آزار و اذیت و حتی خشونت است. ممکن است زمینه ساز زن ستیزی، سوگیری و آزار و اذیت در محل کار و حتی خشونت خانگی باشد.

این تمایل همچنین ممکن است از نژادپرستی حمایت کند که بر سیاست های تعصب آمیز یا ظلم فیزیکی یا عاطفی تأثیر می گذارد. به طور مشابه می تواند مبنایی برای حمله به جامعه LGBT+ باشد.

ورد ابر شفقت

منبع: 123rf Stock Photo / آرلو

بیان خشم

خشم، تجربه شده آگاهانه یا ناخودآگاه، ممکن است به اشکال مختلف ظلم کمک کند. به این ترتیب، ممکن است نشات گرفته از میل به انتقام نسبت به کسانی باشد که باعث شده اند فرد رنج عاطفی یا فیزیکی را تجربه کند.

واکنشی به ترس

ظلم ممکن است واکنشی به ترس، احساس تهدیدی باشد که توسط دیگران، چه واقعی و چه خیالی، ایجاد می شود. همانطور که توسط پل گیلبرت، روانشناس و بنیانگذار درمان متمرکز بر شفقت توضیح داده شده است، “…برخی از اشکال ظلم ریشه در ترس و تهدید دارند – بنابراین هرچه بیشتر از طرف مردم احساس خطر کنیم، می توانیم برای آنها ناخوشایندتر شویم، و بنابراین شفقت به افراد کمک می کند تا کاهش یا عدم اقدام به تهدید» (کسیب، 2018).

نتیجه ترومای کودک

ترومای دوران کودکی شامل آزار جسمی یا جنسی، شاهد بودن یا غفلت می‌تواند منجر به تمایل به ظلم شود. این ممکن است راهی برای مقابله با غرق شدن در وقایع و احساسات منفی باشد که به طور کامل پردازش نشده اند، تصدیق نشده اند و اندوهگین نشده اند.

وابستگی زودهنگام با کسی که ظالم است ممکن است باعث شود یک بزرگسال ناخواسته به دنبال صمیمیت با دیگرانی باشد که ظالم هستند – تا حدی به دلیل آشنایی آنها. آنها ممکن است ناخواسته به گونه ای رفتار کنند که چنین رفتاری را برانگیزد. یا، همانطور که فروید پیشنهاد می کند، برخی از افراد ممکن است به دنبال شریکی باشند که با این خیال که می توانند رابطه قبلی را اصلاح کنند، بی رحمانه رفتار کنند.

ارتباط با یک گروه

برخی افراد ممکن است در تلاش برای پذیرفته شدن توسط گروهی که طرفدار ظلم هستند، ظالمانه رفتار کنند. این ممکن است در نوجوانی که در تلاش برای به دست آوردن پذیرش توسط یک باند یا کسانی که به دنبال پذیرش توسط یک جنبش سیاسی حامی ظلم هستند، ظالمانه نشان داده شود.

من با نوجوانی کار کردم که بالن های پر از آب را از روی پل پیاده روی مشرف به بزرگراه پرتاب کرد. همسالان او سابقه طولانی خشم نسبت به مقامات، از جمله والدین خود داشتند. بحث ما نشان داد که انگیزه او در درجه اول تمایل به پذیرفته شدن توسط همسالانش بود، به خصوص که به تازگی به آن منطقه نقل مکان کرده بود.

گاهی اوقات، احساسات منفی می‌توانند در یک گروه مسری باشند، و باعث شوند که اعضا به عقب نشینی بروند و به گونه‌ای رفتار کنند که قضاوت و بلوغ عاطفی کمتری نسبت به آن‌ها نشان دهد. این در اوباش، گردهمایی‌های سیاسی و قالب‌های مشابه منعکس می‌شود. به طور مشابه، توسط افراد دور از گروه که ممکن است به خشونت عمل کنند، به منظور جلب موافقت گروه نیز مشهود است.

شفقت به عنوان پادزهر ظلم

تا حد زیادی، همدلی برای شفقت ضروری است. به این ترتیب، فقدان یا محدود همدلی ممکن است به ظلم کمک کند. من به عنوان یک پزشک، همیشه به عنوان بخشی از مصاحبه تشخیصی اولیه خود، از مراجعین سوال زیر را پرسیده ام:

«آیا در خانه‌ای با درب «ضخیم» یا «نازک» بزرگ شده‌اید؟» این استعاره‌ای است برای ارزیابی باز بودن و تعامل با دیگران – دوستان، اقوام و همسایگان. در نسبت به کسانی که در ضخیم‌تری داشتند، طیف وسیع‌تری از همدلی دارند، که با درهای ضخیم‌تر همراه است، مردم تمایل دارند دیدگاهی از «ما» در مقابل «آنها» ایجاد کنند از “ما” همین نگرش ممکن است توسط همتایان، جامعه، مذهب، منطقه، فرهنگ، رسانه ها یا رهبران سیاسی حمایت شود.

کسانی که از شفقت می ترسند یا از آن ناراحت هستند، به احتمال زیاد آن را نرم، آسیب پذیر و نشانه ضعف می دانند. با این حال، همانطور که پل گیلبرت توصیف می کند، شفقت پادزهر ظلم است. و باید اضافه کنم، شفقت به خود پادزهر ظلمی است که نسبت به خود دارد. کاهش واقعی ظلم مستلزم پرورش شفقت – در سطح فردی و اجتماعی – در درمان، آموزش، مذهب، سیاست عمومی و حمایت سیاسی است. این به معنای شفقت نسبت به ظلم در رفتار ما با حیوانات، کره زمین و سایر افراد است.