[ad_1] در سال 1993، در سن 37 سالگی، آدری باهریک، دکترا، که در آن زمان روانشناس دانشگاه آیووا بود، به یک وصله شدید عاطفی برخورد کرد و شروع به مصرف پروزاک، یکی از چندین مهارکننده انتخابی جذب سروتونین (SSRI) کرد، که به طور گسترده تجویز می شو...
[ad_1]
در سال 1993، در سن 37 سالگی، آدری باهریک، دکترا، که در آن زمان روانشناس دانشگاه آیووا بود، به یک وصله شدید عاطفی برخورد کرد و شروع به مصرف پروزاک، یکی از چندین مهارکننده انتخابی جذب سروتونین (SSRI) کرد، که به طور گسترده تجویز می شود. کلاس داروهای ضد افسردگی به محض شروع مصرف آن، مانند بیش از نیمی از کاربران SSRI، باریک شروع به تجربه عوارض جانبی جنسی، از جمله خفه شدن احساس کرد.
Bahrick به خوبی می دانست که SSRI ها عوارض جانبی جنسی ایجاد می کنند. که به طور گسترده در ادبیات تحقیق و رسانه های جمعی گزارش شده بود. اما مانند بسیاری از افرادی که از SSRI استفاده می کنند، Bahrick احساس کرد که این مبادله ارزش آن را دارد. پروزاک او را از دم عاطفی بیرون کشید. عوارض جانبی جنسی آن بسیار زیاد بود، اما این دارو خطر ابتلای او به نتایج بالقوه کشنده افسردگی، افکار و تلاش های خودکشی را کاهش داد. او تصور می کرد که پس از قطع مصرف دارو، تمایلات جنسی او به زودی به حالت عادی باز می گردد.
پس از دو سال استفاده از پروزاک، باحریک مصرف آن را متوقف کرد، اما تمایلات جنسی او به حالت عادی بازنگشت. مشکلات جنسی او همچنان ادامه داشت. او چیزی داشت که امروزه به طور فزاینده ای اختلال عملکرد جنسی پس از SSRI (PSSD) نامیده می شود.
PSSD باحریک در سال 1995 شروع شد. او فکر می کرد که او تنها است. اما او یک روانشناس بود که ادبیات تحقیق را می خواند. هرازگاهی گزارش مورد مشابهی ظاهر می شد. تا سال 2006، باحریک تعداد انگشت شماری از گزارش های موردی از افرادی که SSRI را ترک کرده بودند، اما همچنان از عوارض جانبی ناتوان کننده جنسی رنج می بردند، جمع آوری کرد. او مقاله ای نوشت که در خبرنامه انجمن روانشناسی آمریکا منتشر شد. او نوشت: “من معتقدم که ما به سختی شروع به درک فراگیر و پیچیدگی تاثیر این داروها بر تمایلات جنسی کرده ایم.”
بسیاری از روانشناسان با گزارش او مخالفت کردند. آنها ادعا کردند که اختلال عملکرد جنسی طولانی مدت پس از SSRI نشان دهنده یک سندرم جدید نیست، بلکه عود افسردگی را نشان می دهد که این بیماری اغلب با از دست دادن میل جنسی، مشکلات در برانگیختگی و ناتوانی در رسیدن به ارگاسم ظاهر می شود. نسخه آنها – داروهای ضد افسردگی بیشتر برای درمان افسردگی احتمالی مکرر.
سال ها گذشت و تمایلات جنسی باهریک هرگز به سطح اولیه او قبل از پروزاک بازنگشت. گزارش های موردی PSSD همچنان به مجلات روانشناسی راه پیدا می کند. اما هیچ مطالعهای روی این موضوع متمرکز نشده است زیرا سازمان غذا و دارو شرکتهای داروسازی را ملزم نمیکند که بعد از قطع مصرف داروها چه اتفاقی میافتد، مطالعه کنند.
تعداد مداوم گزارش های موردی، برخی از محققین را بر آن داشت تا در سال 2006 برچسب “اختلال جنسی پس از SSRI” را بسازند و علائم آن را مشخص کنند، که به موازات علائم ناشی از مصرف SSRI است: کاهش میل جنسی، از دست دادن حس، از دست دادن روانکاری، اختلال نعوظ. و مشکل در اطراف ارگاسم. پس از آن، چند محقق این موضوع را بررسی کردند. اولین مقاله در سال 2017 منتشر شد. PSSD هنوز یک وضعیت روانشناختی رسمی نیست، اما شواهد کافی برای محققان در این زمینه جمع آوری شده است تا باور کنند که PSSD بیشتر از افسردگی مکرر است:
این یافتهها افرادی را که به PSSD مشکوک هستند کجا میگذارد؟ در اینجا مواردی وجود دارد که باید امتحان کنید.
[ad_2]
