منبع: arloo/Shutterstock

درمان باروری نیاز به یک رابطه ناراحت کننده با عدم اطمینان دارد. آیا این چرخه کار خواهد کرد؟ اگر این کار را نکند چه اتفاقی می افتد؟ چند تلاش دیگر را می توانم تحمل کنم؟ این سوالات بی پاسخ اغلب به اضطراب و ترس تبدیل می شوند.

انسان ها به طور طبیعی برای حل ابهامات در سریع ترین زمان ممکن طراحی شده اند. مغز ما به دنبال الگوها، نتیجه گیری ها و حس کنترل است، حتی در شرایطی که کنترل گریزان است. درمان باروری با جدول زمانی ناشناخته و نتایج غیرقابل پیش بینی آن، این تمایل طبیعی را مختل می کند. دوگانگی ناشی از خواستن پاسخ، اما دانستن آنها ممکن است هرگز به دست نیاید، عمیقاً چالش برانگیز است. ممکن است این احساس را داشته باشید که گویی دائماً در حال راه رفتن روی طناب هستید و بین امید و شک تعادل برقرار می کنید بدون اینکه مقصد روشنی در چشم باشد.

پذیرش عدم اطمینان یعنی زندگی لحظه به لحظه. پذیرش رادیکال، یک اصل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT)، عدم اطمینان را از بین نمی برد، بلکه رابطه شما را با آن تغییر می دهد. ACT به جای مقاومت در برابر ناشناخته، پذیرش آن را به عنوان بخشی از فرآیند تشویق می کند. به این ترتیب، عدم قطعیت مشکلی برای حل نیست، بلکه حالتی است که باید در مسیریابی قرار گیرد. این تغییر دیدگاه می‌تواند انعطاف‌پذیری و انعطاف‌پذیری عاطفی بیشتر را تقویت کند و به شما قدرت دهد تا با مهربانی بیشتری به چالش‌ها پاسخ دهید.

تمرین‌هایی مانند تمرکز حواس می‌تواند با تقویت آگاهی از احساساتی که اغلب با عدم اطمینان همراه است، به شما کمک کند. ذهن آگاهی به ما می آموزد که در آن ناراحتی ثبات پیدا کنیم و به ما این امکان را می دهد که با سهولت بیشتری در ناشناخته ها حرکت کنیم. با تمرکز بر لحظه حال، می توانید از شدت ترس های متمرکز بر آینده بکاهید و در میان طوفان احساس آرامش را در خود پرورش دهید.

یافتن معنا در سفر

با اتخاذ این شیوه زندگی، سفر باروری از نبردی برای پیروزی به فرصتی برای ارتباط عمیق با خود، شریک زندگی‌تان و زندگی‌ای که با هم می‌سازید، تبدیل می‌شود، مهم نیست که زندگی چگونه پیش می‌رود. پذیرفتن این طرز فکر فضایی را ایجاد می‌کند تا جنبه‌های معنادار دیگر زندگی شما را نیز در بر بگیرد، و اجازه می‌دهد تا مجموعه‌ای غنی‌تر از تجربیات. این امر باعث تغییر تمرکز از صرفاً دستیابی به یک نتیجه خاص به قدردانی از رشد شخصی، روابط تقویت‌شده و دیدگاه‌های جدیدی می‌شود که در این مسیر ظاهر می‌شوند.

اجازه دادن به عدم قطعیت همراه با امید و قصد راه را برای کشف چیزهای دیگری که ممکن است در سفر شما مورد نیاز باشد باز می کند و زندگی شما را به روش های غیرمنتظره و عمیق غنی می کند. با پرداختن به پیچیدگی‌های عاطفی که به وجود می‌آیند، می‌توانید با دلسوزی، قصد و هدف آن تابلو فرش را بسازید.

کاوش در منظره احساسی شما

1. از چه احساساتی اجتناب کرده‌ام، و چگونه می‌توانم به خودم اجازه دهم که آنها را کاملاً بدون مقاومت احساس کنم؟
2. وقتی به بخش‌هایی از سفرم فکر می‌کنم که بسیار دردناک هستند، چگونه می‌توانم آن درد را بدون تلاش فوری برای رفع آن کشف و تصدیق کنم؟
3. چه باورها یا روایت هایی در مورد باروری و پدر و مادر شدن باعث ناراحتی من می شود، و چگونه می توانم شروع به به چالش کشیدن یا رها کردن آنها کنم؟
4. چگونه می توانم لحظات سکون را برای ارتباط با زمان حال ایجاد کنم، حتی زمانی که آینده نامشخص است؟
5. شفقت به خود برای من چگونه به نظر می رسد و چگونه می توانم این مهربانی را در روزهای آینده به خودم تعمیم دهم؟

تمرین پذیرش رادیکال زمانی که امید در زیر ترس مدفون است

وقتی ترس امید را تحت الشعاع قرار می دهد، می تواند احساس کند که نور خاموش شده است. پذیرش رادیکال راهی برای هدایت این امر با تشویق به اذعان به ترس و امید مدفون ارائه می دهد. به جای مبارزه با ترس یا تلاش ناامیدانه برای شعله ور کردن امید، می توانید فضایی برای وجود هر دو ایجاد کنید.

در اینجا نحوه پذیرش رادیکال می تواند در این شرایط کمک کند:

1. ترس را تصدیق کنید
   با نام بردن از چیزی که از آن می ترسید شروع کنید. چه ترس از یک چرخه شکست خورده دیگر باشد، چه فشار مالی یا هرگز والدین نشدن، به خود اجازه دهید با این احساسات بنشینید بدون اینکه سعی کنید آنها را از خود دور کنید. ترس یک پاسخ طبیعی به عدم اطمینان و آسیب پذیری است. احساس ترس اولین قدم قدرتمند در پذیرش است. با نام بردن از ترس های خود، احساس آگاهی ایجاد می کنید که از غلبه بر شما جلوگیری می کند.
2. امید زیر را بشناسید
   حتی اگر احساس ضعف کند، امید همچنان وجود دارد. ممکن است به عنوان یک میل آرام برای ادامه تلاش یا یک باور کوچک به اینکه همه چیز می تواند بهبود یابد ظاهر شود. پذیرش رادیکال مستلزم آن نیست که امید را به زور به سطح بیاورید، بلکه شما را دعوت می کند تا بپذیرید که وجود دارد، حتی اگر زیر لایه های ترس مدفون باشد. با انجام این کار، چشم‌انداز احساسی متعادل‌تری را ایجاد می‌کنید، جایی که امید نادیده گرفته نمی‌شود یا تحت الشعاع قرار نمی‌گیرد، بلکه به آرامی به‌عنوان نور راهنما شناخته می‌شود.
3. به هر دو اجازه همزیستی بدهید
   به جای اینکه ترس و امید را متضاد بدانید، به آنها به عنوان شریک سفر خود نگاه کنید. پذیرش رادیکال می آموزد که می توان هر دو را همزمان احساس کرد. نگه داشتن هر دو احساس به شما امکان می دهد بدون قضاوت به تجربه کامل خود احترام بگذارید. این همزیستی می تواند ثبات عاطفی را فراهم کند و به شما کمک کند تا با آرامش بیشتری در اوج و فرودها حرکت کنید.
4. تمرکز را به زمان حال تغییر دهید
   ترس اغلب در آینده زندگی می کند و بدترین سناریوها را تصور می کند. پذیرش رادیکال باعث می شود خود را در زمان حال مستقر کنید. به جای اینکه در مورد موفقیت چرخه بعدی فکر کنید، روی کارهایی که امروز می توانید برای مراقبت از خود انجام دهید یا قدم بعدی رو به جلو بردارید تمرکز کنید. این عمل حس عاملیت را تقویت می کند و اثرات فلج کننده ترس های متمرکز بر آینده را کاهش می دهد.

وقتی ترس انتخاب های ما را دیکته می کند، توانایی ما برای تفکر واضح و منطقی را مختل می کند. ترس اغلب از میل عمیق به اصلاح مسیر پیش رو و کنترل یک نتیجه نامشخص ناشی می شود. در این لحظات، ترس به تنهایی سفر نمی کند. احساس عمیقی از رنج را به ارمغان می آورد، وزنی که می تواند اجتناب ناپذیر باشد. با آگاه شدن و پذیرفتن تمام بخش‌های مبارزه‌مان، از مبارزه با خود دست می‌کشیم و در عوض شرایطی را ایجاد می‌کنیم که شفا و حرکت رو به جلو به طور طبیعی آشکار شود. پذیرش رادیکال به ما این امکان را می دهد که آرامش درونی خود را بازیابیم، فضایی برای رشد، انعطاف پذیری و امکان شادی های غیرمنتظره در طول مسیر ایجاد کنیم.