یکی از بزرگترین چالش ها در روابط طولانی مدت، زنده نگه داشتن اشتیاق است. این فقط در مورد حفظ میل یا پرداختن به گسست عاطفی و رابطه ای گسترده تر توصیف شده در “پدیده زنگ زدگی” نیست. این در مورد چیزی خاص تر است، چیزی که محققان آن را “کسالت جنسی” می نامند. یک مطالعه اخیر نشان داد که بی حوصلگی جنسی حتی بیشتر از میل کم، پیش بینی کننده نارضایتی از رابطه است. این بدان معنا نیست که زوج ها دیگر را نمی خواهند. درعوض، اغلب به روال، فقدان تازگی، یا حس قابل پیش بینی بودن در جنبه جنسی رابطه گره خورده است.⁶

روانشناسان “پدیده زنگ زدگی” را به عنوان کاهش تدریجی ارتباط که از خواسته های زندگی ناشی می شود، توصیف می کنند.⁵ این فقدان عشق نیست، بلکه انباشته شدن مسئولیت‌ها است – برنامه‌های شلوغ، والدین، استرس کاری – که باعث می‌شود شرکایشان به سمت الگوهای قابل پیش‌بینی سوق پیدا کنند و بیشتر احساس کنند که هم اتاقی هستند تا عاشق. با گذشت زمان، زوج‌ها ممکن است خود را به سادگی در کنار یکدیگر بیابند، و کسالت جنسی گسترش شدید آن است. اما با مراقبت عمدی، زوج ها می توانند صمیمیت را احیا کنند – و درک علم پشت این فرآیند می تواند نقطه شروع خوبی باشد.

خبر خوب؟ زنگ زدگی و کسالت جنسی دائمی نیست.

پیش بینی خاموش نارضایتی

برای سال ها، میل کم یا کاهش یافته به عنوان یکی از دلایل اصلی نارضایتی از رابطه در نظر گرفته شده است. با این حال، تحقیقات جدید نشان می دهد که بی حوصلگی جنسی حتی بیشتر از میل کم، پیش بینی کننده نارضایتی است. حتی زمانی که زوج‌ها احساس مراقبت و تمایل به یکدیگر را حفظ می‌کنند، فقدان صمیمیت ممکن است باعث شود آنها احساس عدم رضایت کنند.

جالب است و جای تعجب نیست، این مطالعه نشان داد که زنان با سطوح پایین‌تری از کسالت جنسی، رضایت بیشتری را از روابط خود گزارش کردند. حتی زمانی که آنها جذب دیگران را در خارج از رابطه تجربه کردند، تا زمانی که رابطه آنها جذاب و هیجان انگیز بود، بر رضایت آنها تأثیری نداشت.⁶ به عبارت دیگر، وقتی زوج‌ها ارتباط صمیمی خود را حفظ می‌کنند، جاذبه‌های بیرونی در پس‌زمینه محو می‌شوند.

مطالعه دیگری نشان داد که رضایت جنسی نقش مهمی در شادی کلی برای مردان و زنان دارد. برای زنان، صمیمیت عاطفی – آنچه ما اغلب صمیمیت می نامیم – به ویژه در روابط مشترک مهم است. برای مردان، رضایت از اوایل رابطه شروع می شود، اما اگر شور جسمی یا صمیمیت عاطفی حفظ نشود، می تواند به مرور زمان کاهش یابد.²

این مطالعات اهمیت پرداختن به کسالت جنسی را نه تنها به عنوان یک موضوع شخصی بلکه به عنوان یک موضوع رابطه ای برجسته می کند. و این فقط مربوط به صمیمیت فیزیکی نیست. این در مورد پویایی رابطه است که در آن هر دو شریک از ارتباط مشترک خود احساس مشارکت و هیجان می کنند.

پرداختن به زنگ زدگی

“پدیده زنگ زدگی” اغلب به صورت نامحسوس شروع می شود و در بسیاری از موارد غیر قابل توجه است. وقتی زندگی به مجموعه ای از روال ها و قابلیت های قابل پیش بینی تبدیل می شود – فکر کردن به کار، فرزندپروری، وظایف – صمیمیت عاطفی و فیزیکی در پس زمینه قرار می گیرد. اما لازم نیست که رابطه زنگ زده شود.

از نظر بیولوژیکی، یکی از راه‌های شکستن این چرخه، استفاده از اکسی توسین است که اغلب به آن «هورمون عشق» می‌گویند. اکسی توسین در لحظات نزدیکی فیزیکی، هنگام در آغوش گرفتن، بوسیدن، گرفتن دست، و از طریق تجربیات مشترک که باعث ایجاد اعتماد و دلبستگی می شود، ترشح می شود. این اعمال کوچک صمیمیت را می توان در برنامه های روزمره گنجاند، و چه کسی می داند، یک چیز ممکن است به چیز دیگری منجر شود. ترکیب آشنایی و تازگی می‌تواند صمیمیت را به شیوه‌هایی که هم هیجان‌انگیز و هم امن باشد، حمایت کند.

وقتی یک تازگی به “دیگری” منتهی می شود

پرداختن به پدیده زنگ زدگی و احیای مجدد صمیمیت فقط پریدن به رختخواب نیست. این در مورد ارتباط عاطفی است که از نزدیکی فیزیکی حمایت می کند. اعمال کوچک محبت اغلب مقدمه لحظات صمیمی تر هستند. این ژست‌ها فقط به رابطه جنسی منجر نمی‌شوند، بلکه خود به‌عنوان گام‌های اساسی در حفظ ارتباط می‌مانند.

تازگی مهم است و همچنین هیجان انگیز است. در حالی که اکسی توسین پیوندها را تقویت می کند، دوپامین، ماده شیمیایی پاداش مغز، از طریق تجربیات جدید و مهیج فعال می شود. لازم نیست این اعمال کوچک صمیمیت «کاملاً» بدیع باشند—گاهی اوقات صرفاً دوری از روال عادی احساس تازگی و جذابیت می دهد. و در حالی که ممکن است مقصد آشنا باشد، نحوه رسیدن به آنجا کاملاً به شما بستگی دارد.

مدل خودبسط دادن دیدگاه بیشتری برای شکستن ملال جنسی ارائه می دهد. این مدل بر اهمیت شرکت در فعالیت های جدید و چالش برانگیز به عنوان یک زوج تاکید می کند. تجربیات مشترک، حتی به روش های کوچک، می تواند از رشد شخصی و رابطه ای حمایت کند.¹ وقتی شرکای یکدیگر را در زمینه های جدید می بینند – یادگیری یک مهارت، کاوش در یک مکان ناآشنا – باعث ایجاد هیجان می شود و به آنها یادآوری می کند که چرا عاشق شده اند.

در یک یادداشت مرتبط، تحقیقات ملتزر همچنین تأکید می‌کند که این فراوانی رابطه جنسی نیست که بیشترین اهمیت را در روابط طولانی‌مدت دارد. این کیفیت ارتباط در آن لحظات است. زوج‌هایی که در حین رابطه جنسی بر صمیمیت، اشتیاق و رضایت متقابل تمرکز می‌کنند، احتمالاً آنچه را به عنوان «درخشش پس از آن» می‌نامند، تجربه می‌کنند، دوره‌ای از افزایش انسجام و شادی که فراتر از خود عمل طول می‌کشد. از طرف دیگر، اولویت دادن به فرکانس بدون توجه به ارتباط عاطفی ممکن است منجر به کاهش رضایت در طول زمان شود.³

چرا؟ زیرا رابطه جنسی، وقتی از زمینه عاطفی و رابطه‌ای خود خلاص شود، می‌تواند معنای خود را از دست بدهد.

چالش های رایجی را در نظر بگیرید که زوج ها را به داشتن رابطه جنسی هر روز به مدت یک هفته یا حتی یک ماه تشویق می کند. در نگاه اول، این ایده ها هیجان انگیز و حتی امیدوارکننده به نظر می رسند. این تئوری این است که با برقراری ارتباط فیزیکی روزانه، زوج ها می توانند پیوند خود را تقویت کرده و شادی را افزایش دهند. و برای برخی ممکن است کارساز باشد. اما تحقیقات نشان می دهد که رابطه جنسی بیشتر همیشه به معنای شادی بیشتر نیست. بدون پیش زمینه صمیمیت عاطفی، عمل فیزیکی می تواند بیشتر شبیه یک وظیفه باشد – انجام حرکاتی که ممکن است همیشه قانع کننده یا رضایت بخش نباشد.⁴

شکستن الگوهای کسالت

زنگ زدگی و کسالت جنسی نشانه شکست نیست. آنها یادآوری می کنند که روابط برای پیشرفت نیاز به مراقبت و توجه دارند. پاسخ ممکن است در ترکیب آشنایی با تازگی، استفاده از اقدامات متفکرانه و عمدی برای بازسازی ارتباط و صمیمیت باشد.

تحقیق از این مفهوم حمایت می کند. زوج هایی که ارتباط، ارتباط و کنجکاوی را در اولویت قرار می دهند، می توانند «زنگ زدگی» در رابطه را کاهش دهند و از با هم بودن لذت ببرند. کسالت جنسی لزوماً به معنای پایان صمیمیت نیست. درعوض، می تواند یادآوری برای کشف راه های جدید دوست داشتن و دوست داشته شدن باشد.