گیج کننده، ناامید کننده، اضطراب آور – آن را هر چه می خواهید بنامید، اما گذراندن در فضای ضعیف بین مجردی و شریک زندگی آسان نیست. هنگامی که به نظر می رسد چیزی در حال شروع است، چگونه می دانید که آیا به سمت یک رابطه عاشقانه کامل می روید یا آیا آماده هستید که در قلمروی بدون برچسب باقی بمانید؟

آیا عاشق می شوید یا در حال افتادن به یک موقعیت?

یک موقعیت یک رابطه غیر رابطه ای را نشان می دهد

اصطلاح موقعیت برای اولین بار زمانی پدیدار شد که نویسنده کارینا هسیه در سال 2017 از آن برای توصیف “ارتباط با مزایای عاطفی” استفاده کرد. در حالی که برخی از ماهیت تعریف هسیه همچنان پابرجاست، این اصطلاح پرطرفدار جذابیت خود را از توانایی آن در برچسب زدن چیزی که یک رابطه نیست، بلکه می‌گیرد، می‌گیرد. همچنین چیزی نیست موقعیت شکاف را پر می کند.

به خود کلمه موقعیت سازی فکر کنید. از آنجایی که از «موقعیت» ایجاد می‌شود، وابستگی به زمینه را نشان می‌دهد، گویی که افراد در شرایط خاصی بدون انتخاب عمدی با یکدیگر، خود را با هم می‌یابند. این با روابطی که از یک زمینه فراتر می‌رود (شریک‌ها در عرصه‌های زندگی بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند) و مبتنی بر عمد هستند (“من تو را انتخاب می‌کنم”) متفاوت است.

به نظر می‌رسد که کلمه موقعیت‌گرایی تصدیق می‌کند که «چیزی» در جریان است، اما آنقدر مطلوب، معنادار یا قطعی نیست که بتوان آن را یک رابطه نامید. این یک موقعیت نامشخص است که مردم در آن قرار می گیرند، نه رابطه ای که هدفمند ایجاد می کنند. کلمه موقعیت‌یابی جاذبه‌های مداومی را به تصویر می‌کشد که نمی‌توانند یا نمی‌خواهند آن را به عنوان یک برچسب‌گذاری کنند رابطه.

دلایل اجتناب از برچسب رابطه

وقتی با کسی هستید، چرا آن را رابطه نمی نامید؟ برخی از افراد از برچسب های رابطه اجتناب می کنند زیرا علاقه ای به قضاوت های خارجی ندارند. برای این افراد، «ما» بودن چیزی است که فقط «ما» تعریف می‌کند و اگر خوشحال باشند، این تنها چیزی است که اهمیت دارد. این افراد برچسبی برای تعریف هیچ جنبه ای از آنچه دارند نمی خواهند.

سایر افراد از برچسب زدن اجتناب می کنند تا در معرض انتظارات رفتاری ناشی از روابط برچسب دار قرار نگیرند. نادیده گرفتن روز ولنتاین یا رفتن انفرادی به عروسی یکی از دوستان آسان تر است، زمانی که شخصی که با او وقت می گذرانید از شما انتظار دیگری ندارد.

برخی افراد می خواهند الف درجه از یک رابطه، اما آنها یک رابطه تمام عیار نمی خواهند. آنها آزادی می خواهند. با اجتناب از برچسب رابطه و در دسته بندی قرار می گیرند موقعیت، از قدم گذاشتن در چیزی بیش از آنچه که مایل به انجام آن هستند اجتناب می کنند.

موقعیت ها فاقد ویژگی های کلیدی رابطه هستند

روابط عاشقانه سنتی شامل صمیمیت عاطفی، فعالیت جنسی و تعهد است. آنها همچنین به کار مداوم برای حفظ آنها نیاز دارند و در صورت انحلال آنها باعث دلشکستگی قابل توجهی می شوند. در مورد موقعیت ها چطور؟

دکتر میکی لانگلایس و همکارانش (2024) اخیراً چگونگی تفاوت موقعیت ها و روابط را بررسی کردند. کار آنها شامل دو مطالعه بود که از روش‌های ترکیبی (هم مصاحبه و هم نظرسنجی) استفاده می‌کردند و تقریباً 300 شرکت‌کننده را شامل می‌شد (28 مصاحبه، 261 پاسخ‌دهنده نظرسنجی). تحقیقات آن‌ها انواع تجربیاتی را که افراد با موقعیت‌ها مرتبط می‌کنند شناسایی می‌کند و بینش انتقادی جدیدی را به حوزه فعلی علم روابط اضافه می‌کند.

اولاً، وقتی صحبت از درگیر شدن در محبت، رفتارهای جنسی و ارتباطات می‌شود، موقعیت‌ها با روابط تفاوتی ندارند (لانگلیس و همکاران، 2024). این یک کشف جذاب است زیرا به توضیح اینکه چقدر می تواند برای افرادی که به شخص دیگری نزدیک می شوند، گیج کننده باشد کمک می کند. وقتی موقعیت‌ها روابط را به این روش‌های اساسی منعکس می‌کنند، جای تعجب نیست که مردم گاهی اوقات نمی‌دانند کجا ایستاده‌اند.

اما موقعیت‌ها نیز با روابط متفاوت هستند. به عنوان مثال، در مقایسه با روابط، افراد موقعیت‌های زیر را تجربه می‌کنند:

• کمتر احتمال دارد که شامل قرار رسمی یا هدیه دادن باشد
• کمتر شامل ملاقات با خانواده یا صحبت در مورد آینده است
• احتمال ایجاد احساس حسادت و شک بیشتر است
• احتمال بیشتری وجود دارد که دوباره، دوباره خاموش شود
• و به احتمال زیاد با شبح یا محو شدن به پایان می رسد.

در خط مقدم، موقعیت ها تعهد کمتری نسبت به روابط دارند (Langlois et al., 2024). این تفاوت بسیار مهم است: حتی اگر آنها از طریق ارتباط عاطفی یا فعالیت جنسی متمایز نباشند، در مورد تعهد به وضوح متمایز هستند. در حالی که موقعیت ها فقدان وضوح را ایجاد می کنند، روابط اغلب با وعده ها و جهت گیری آینده همراه است.

موقعیت ها خود را به عنوان روابط نوپا پنهان می کنند

چگونه می دانید که آیا یک “چیزی” جدید تبدیل به یک “رابطه” می شود یا “موقعیت” باقی می ماند؟ متأسفانه، هم مراحل اولیه توسعه روابط و هم موقعیت‌ها شامل عدم اطمینان هستند. در واقع، آسیب پذیر بودن، ریسک کردن و زندگی در عدم اطمینان یک گام ضروری برای انتقال از مجردی به یک رابطه است.

آنچه موقعیت ها و روابط اولیه را متمایز می کند، مسیر آینده آنهاست. در حالی که موقعیت‌ها راکد می‌شوند، روابط در مراحل اولیه عمیق‌تر می‌شوند و شرکای تعهد و وابستگی متقابل را افزایش می‌دهند.

یکی از عواملی که ممکن است توضیح دهد که چرا افراد در موقعیت‌ها متوقف می‌شوند، آمادگی روابط است. آمادگی رابطه به قصد یا تمایل برای وارد شدن به یک رابطه اشاره دارد (هادن و همکاران، 2018). اگر آمادگی کم است و می‌توانید محبت، صمیمیت جنسی و برخی ارتباطات عاطفی را بدون تعهد تجربه کنید، چرا وضعیت خود را تغییر دهید؟ دلیل اصلی پایان یافتن موقعیت‌ها ناشی از عدم تقارن در تمایل به تعهد است – آمادگی روابط متفاوت. اگر در موقعیتی هستید و بیشتر می خواهید، آمادگی رابطه شریکتان ممکن است به شما کمک کند تصمیم بگیرید که بمانید یا ادامه دهید.