[ad_1] یکی از بزرگترین تهدیدات در مسیر رفاه ممکن است توسعه قطعات سایه باشد. اگر بخش هایی از خودمان را در هر مرحله از رشد سرکوب ، نادیده بگیریم یا از آن جدا شویم ، آنها برای ما نامرئی می شوند. ما این قسمت ها را که در آگاهی ما نیستند “...
[ad_1]
یکی از بزرگترین تهدیدات در مسیر رفاه ممکن است توسعه قطعات سایه باشد. اگر بخش هایی از خودمان را در هر مرحله از رشد سرکوب ، نادیده بگیریم یا از آن جدا شویم ، آنها برای ما نامرئی می شوند. ما این قسمت ها را که در آگاهی ما نیستند “قطعات سایه” نمی نامیم. این قسمت های سایه ها نقاط کور هستند که اعتقادات ناسالم ، افکار ، احساسات و غیره را به دنبال دارند که به بدخلقی کمک می کند (به عنوان مثال ، شوارتز و سوزی ، 2019).
قطعات سایه ای که در یک مرحله توسعه توسعه یافته اند می توانند سایه هایی را در تمام مراحل بعدی (که منجر به نقاط کور چند مرحله ای) می شود. این مانع از آگاهی ما از کل قسمت های خودمان می شود. با حرکت در مراحل توسعه ، این لکه های کور بزرگتر می شوند ، به طور بالقوه باعث ایجاد بیماری بیشتر می شوند (یعنی مسائل مربوط به سلامت روانی).
در اینجا توضیحات سریع از مراحل رشد بزرگسالان و نوع آگاهی که در هر مرحله داریم (Cook-Gueter ، 2014) آورده شده است:
به عنوان نمونه ، تصور کنید که ما در خانه ای بزرگ شدیم که والدین ما سوءاستفاده ، غفلت یا حتی واقعاً مشغول بودند. به عنوان کودکان ، نیازهای فوری ما به عشق ، پشتیبانی و محافظت به سادگی برآورده نشد. در نتیجه ، ما نتوانستیم در مرحله قرمز خود را به طور کامل تجربه کنیم ، زمانی که انجام این کار کاملاً مناسب است. اگر ما نیز این عقیده را ایجاد کنیم که تمایلات خود محور ما خوب نیست یا نیازهای ما مهم نیست ، ما این جنبه از خود را سرکوب می کنیم و به یک بخش سایه تبدیل می شود. اگر این قسمت سایه را نبینیم و پس بگیریم ، می تواند با حرکت در تمام مراحل بعدی ، رشد خود را ادامه دهد.
در اینجا آمده است که چگونه ممکن است با توجه به اینکه نیازهای کودکی ما برآورده نشود ، این مسئله ممکن است انجام شود. در مرحله نارنجی ، عدم حمایت از نیازهای ما ممکن است ما را به سمت توسعه دوستی های یک طرفه و ناسالم سوق دهد. در مرحله زرد ، ممکن است اقداماتی انجام دهیم که نیازهای دیگران را در اولویت قرار دهد. در مرحله سبز ، ما ممکن است نتایج و دستاوردهایی را که افراد دیگر می خواهند دنبال کنیم (بدون در نظر گرفتن نیازها و خواسته های خود). در مرحله Teal ، ما ممکن است دیدگاه های هر کس دیگری را به جز خودمان در نظر بگیریم. در Blue Stage ، ما ممکن است دست از درگیر شدن در عادت هایی که ما را به سمت صدمه زدن به دیگران سوق می دهد ، اما ادامه عادت هایی را که به دیگران اجازه می دهد به ما آسیب برساند ، متوقف کنیم. در مرحله نیلی ، هنگامی که ما شروع به آگاهی از همه چیز می کنیم ، ممکن است سرانجام بدانیم که چگونه بخش هایی از خودمان را انکار کرده ایم و شروع به تغییر همه افکار ، احساسات و رفتارهایی می کنیم که از این بخش سایه پدید آمده است. همانطور که اکنون می بینید ، سایه ها می توانند آبشار بدی را ایجاد کنند که در مراحل رشد می کند.
برای حل قطعات سایه ، ما به طور کلی باید به مرحله ای برگردیم که قسمت سایه شکل گرفته و آن بخش از خودمان را “مالکیت” یا دوست دارد (به عنوان مثال ، شوارتز و سوزی ، 2019). با توجه به مثال قبلی ، ما ممکن است سعی کنیم آگاهی از مرحله قرمز را افزایش دهیم ، تمایلات خودخواهانه خود را در آغوش بگیریم و با تمایل خود برای تأمین نیازهای فوری خود در تماس باشیم. هرچه بیشتر بتوانیم کودکی را که قبلاً از یک دیدگاه عینی بودیم ، مشاهده کنیم ، می توان دید که چگونه این بخش از ما سایه ای شد. همچنین ممکن است ما نیاز به آگاهی از هر مرحله داشته باشیم و سایه ها را در هر مکان حل کنیم.
بیایید مثال بالا را در مورد نیازهای مرحله قرمز ما ادامه دهیم. در مرحله نیلی ، ممکن است آگاه باشیم که نیازهای اساسی ما به عنوان یک کودک برآورده نشده و آماده می شود تا سرانجام به این سایه نگاه کنیم. برای حل سایه قرمز ، ممکن است از فرزند درونی خود بپرسیم که چه چیزی نیاز دارد. بسته به تجربه منحصر به فرد ما ، ممکن است به ما بگوید که به حفاظت نیاز دارد ، ممکن است بگوید به زمان بازی بیشتری نیاز دارد ، یا ممکن است ما بخواهد چیزهایی را خریداری کنیم که احساس محرومیت از آنها داشته باشد.
از آنجا که ما شروع به مالکیت آن قسمت اصلی خودمان می کنیم و سایه شروع به حل شدن می کند ، سایه هایی که در مراحل بعدی قرار می گیرند ممکن است به آگاهی برسند. با توجه به مرحله نارنجی ، اکنون می توانیم ببینیم که چگونه زخمی شدن اصلی ما باعث شد تا روابط یک طرفه با افرادی که به نیازهای ما اهمیت نمی دهند ، روابط یک طرفه را توسعه دهیم. از آنجا که اکنون ما بیشتر با نیازهای خود در تماس هستیم ، این روابط ناسالم شروع به سقوط می کنند ، یا به این دلیل که تصمیم می گیریم به آنها پایان دهیم یا به این دلیل که این افراد قادر به در نظر گرفتن نیازهای ما نیستند و آنها ما را ترک می کنند. البته این می تواند دشوار باشد.
از آنجا که ما همچنان در مرحله زرد سایه خود را در مرحله زرد قرار می دهیم ، شروع به اقدامات خاصی می کنیم که نیازهای مهم ما را بالاتر از نیازهای دیگران قرار می دهد. شاید ما همیشه برای یک دوست خاص یک دوست آشامیدنی بوده ایم اما اکنون می دانیم که هوشیار بودن همان چیزی است که واقعاً می خواهیم. یا شاید ما همیشه با هر کاری که خانواده ما می خواستند انجام دهند همراه بوده ایم ، اما اکنون می دانیم که برخی از این اقدامات بر خلاف ارزش های اصلی ما پیش می روند. ما فقط به این دلیل که دیگران می خواهند انجام دهیم ، کار خود را متوقف می کنیم و آنچه را که می خواهیم انجام دهیم اولویت بندی می کنیم.
وقتی سایه سبز خود را می بینیم ، دست از دستاوردهایی می پردازیم که نشان دهنده خواسته های واقعی ما نیست. این ممکن است به معنای ترک شغلی باشد که جامعه بسیار موفق می داند. یا این ممکن است به این معنی باشد که ما از تلاش برای رسیدن به یک استاندارد غیرممکن که والدین ما می خواهند ما به آن برسند ، دست می کشیم. ما نتایج را که هرگز برای ما مهم نبود ، رها می کنیم.
برای حل و فصل سایه اشک آور ، ممکن است در موقعیت های اجتماعی کمی بیشتر صحبت کنیم. شاید ما فقط با هر آنچه دیگران گفتند موافقت می کردیم ، خواه موافقت کنیم یا نه. یا شاید ما فقط در هر مکالمه ای که اتفاق می افتد شرکت کرده ایم ، حتی اگر این مربوط به چیزی نبود که ما به آن اهمیت می دادیم. از آنجا که قسمت پاره این سایه شروع به حل شدن می کند ، ممکن است ما به روش های جدیدی صحبت کنیم و مکالمه را به سمت چیزهایی که به آنها اهمیت می دهیم دعوت کنیم یا دیدگاه هایی را که می دانیم دیگران با آنها موافق نیستند ، دعوت کنیم.
با آگاهی آبی ما ، ما همچنان به الگوهای خود برای موارد دیگر این سایه بازی می کنیم تا بتوانیم یک بار و برای همیشه آن را حل کنیم. از آنجا که همه لایه های این سایه همچنان حل می شوند ، ما الگوهای مادام العمر را که شروع به تغییر می کنند تجربه می کنیم. اکنون می توانیم ببینیم که چگونه این سایه قرمز قدیمی در تمام انواع آگاهی ما موج می زند و منجر به اعتقادات ، افکار ، احساسات ، رفتارها و تجربیاتی می شود که مانع از برآورده کردن نیازهای ما شد.
اگرچه ممکن است ساده به نظر برسد ، اما یکپارچه سازی قطعات سایه به طور کلی به شجاعت زیادی نیاز دارد و پشتیبانی یک مربی ، راهنما یا درمانگر با تخصص در سیستم های داخلی خانواده ، محدود کردن باورهای محدود یا مهارت های مرتبط.
[ad_2]
