چگونه می توانیم از زندگی به خوبی زندگی کنیم؟ آیا این خلاصه ای از دستاوردهای یک شخص است – هرچند بزرگ یا کوچک؟ یا آیا قدردانی از یک زندگی که به خوبی زندگی می شود از چیزی کمتر ملموس ناشی می شود – میراث ، اثری از خرد ، یک عبارت به یاد ماندنی ، یک خاطره ماندگار؟ در فرهنگ سرعت معاصر ما ، ما معمولاً معنای زندگی را در اختیار نمی گیریم تا اینکه یک دوست عزیز را از دست ندهیم یا وقتی با مرگ و میر خود روبرو می شویم.

بیشتر خوانندگان از روانشناسی امروز احتمالاً از توماس هیلند اریکسن ، یک دانشمند خارق العاده نروژی که در نوامبر 2024 در سن جوانی 62 ساله در اثر سرطان لوزالمعده درگذشت ، نشنیده اید. اگرچه او خیلی زود از ما گرفته شد ، اما زمان نسبتاً کوتاه او روی زمین پر از دستاورد بود. او به عنوان یک جوان ، خود را به عنوان یک محقق مهم متمایز کرد. وی در طول کار خود ، تحقیقات مردم نگاری را در موریس ، سیشل ، ترینیداد ، استرالیا و نروژ انجام داد. این تجربیات پژوهشی الهام بخش کار وی در زمینه های اجتماعی جهانی سازی ، ناسیونالیسم ، سیاست هویت ، فرهنگ سرعت و تأثیر شخصی و اجتماعی تغییرات آب و هوا بود. اریکسن معتقد بود که کار او ، که حکمت عملی قابل توجهی را منتقل می کند ، باید تا حد امکان در دسترس باشد ، به این معنی که او کتاب های درسی را نوشت ، سخنرانی های عمومی را ارائه داد و بررسی هایی از طیف گسترده ای از کتاب ها را در روزنامه های نروژی منتشر کرد. او یک روشنفکر عمومی واقعی بود. در زمان مرگ وی ، استاد دانشگاه اسلو ، عضو آکادمی علوم و نامه های نروژ ، عضو علمی خارجی انجمن مکس پلانک و عضو افتخاری از انستیتوی انسان شناسی سلطنتی بود.

اگرچه می توانم در مورد کار دانشگاهی توماس اریکسن به طور گسترده بنویسم ، اما ترجیح می دهم روی ابعاد الهام گرفته از شخصاً از تفکر او تمرکز کنم. من در ژانویه سال 2020 با اریکسن آشنا شدم ، هنگامی که در مدرسه تابستانی آنتوسیا در دانشگاه غنا ، لژون ، یک کارگاه مشترک دو هفته ای غنائی و اروپایی برای دانشجویان فارغ التحصیل شرکت کردیم. در آن زمان ، بیماری او او را ضعیف کرده بود ، و به نظر می رسید گرمای غنائی گرمسیری او را حتی بیشتر کند. با این وجود ، او با جدیت و تبادل دانشگاهی با پشتکار و عزت در مباحث و مبادلات دانشگاهی شرکت کرد. ما وقت خود را برای بحث در مورد تحقیقات علوم اجتماعی ، شیوه های عدالت اجتماعی ، بورس تحصیلی عمومی ، نوشتن خاطرات و کتابهایی که قصد داشتیم بنویسیم ، پیدا کردیم. پس از فراق ، ما خود را به مبادلات آینده متعهد کردیم.

در اکتبر سال 2021 ، اریکسن پیامی را برای من ارسال کرد که او … “فکر کردن به نوشتن یک کتاب غیر آکادمیک به طور آزمایشی با عنوان” هفت معانی زندگی “است. این کار منجر به یک متن روحانی شد ، هفت معانی زندگی: موضوعاتی که به هم وصل می شوندبشر این کتابی است که با بینش در مورد معنی بودن زندگی ، متنی که با قدرت نشان می دهد چقدر توماس اریکسن باید در مورد زندگی خوب در یک دنیای آشفته به ما آموزش دهد ، نشان می دهد.

این کتاب شامل فصلهای زیبا نوشته شده در مورد آنچه که هفت معانی زندگی را تشکیل می دهد – نواحی ، کمبود ، رویاها ، زمان آهسته ، لحظه ، تعادل و جدا کردن موضوعات. در فصل اول ، “روابط” ، اریکسن در مورد چگونگی پرورش اوراق قرضه ایجاد اعتماد اجتماعی می نویسد. آنها موضوعاتی هستند که به وجود انسان کمک می کنند. در این کتاب ، اریکسن پیشنهاد می کند که بیشتر وقت خود را در جهان می گذرانیم و موضوعات اجتماعی را که ما را به هم وصل می کند ، پرورش می دهیم. در فصل دوم ، “کمبود” ، او نشان می دهد که چگونه عدم وجود منابع – آب ، غذا یا سرپناه – باعث آگاهی و قدردانی ما از جنبه های مادی زندگی در جهان می شود. در فصل سوم ، اریکسن به معنای ویژه ای که او با “رویاها” مرتبط است ، می پردازد. اریکسن با ترسیم از دیدگاه روانکاوی ، نشان می دهد که رویاها نه تنها ترس و خواسته های سرکوب شده ما را بیان می کنند بلکه می توانند مسیری را از طریق محاکمات و مصائب زندگی روزمره نشان دهند. “زمان آهسته” ، موضوع فصل چهارم ، یک عنصر مهم برای اریکسن است ، که در نوشتن خود فرهنگ سرعت را که در آن زمان کمتری برای تأمل ، مکالمه یا روابط اجتماعی چهره به چهره وجود دارد ، نقد کرد ( اریکسن 2014). با این حال ، در چرخش سریع روابط انسانی ، “لحظات ویژه” ، موضوع فصل پنجم ، آهسته یا متوقف کردن جهان ما. اینها غالباً وقایع نفس گیر قدرتمند هستند که ما را وادار می کند تا سرعت خود را کم کنیم و زیبایی های جهان را بدست آوریم. در فصل ششم ، “تعادل” ، اریکسن پیشنهاد می کند که تلاش برای تعادل بیشتر – هارونی – می تواند وسیله ای برای بهبودی خود و شفابخشی جهان باشد. در فصل پایانی کتاب ، “قطع موضوعات” اریکسن با موضوع مرگ مقابله می کند ، که موضوعاتی را که ما را به خانواده ، دوستان ، همکاران و جهان متصل می کند ، می بیند.

این فصل ها مملو از منابع به یاد ماندنی روانی ، مردم نگاری ، ادبی ، فلسفی و موسیقی است که مربوط به هفت معانی است. اما در آخرین فصل این کتاب شگفت انگیز است که خواننده خرد یک متفکر را که کاملاً زندگی می کرد ، که رنج می برد ، درک می کند و چه کسی ، شاید در نتیجه ، با یک دید روشن و اندیشه نافذ به معنای زندگی خیره شود. اریکسن در مورد مرگ و میر خود نوشت:

وی گفت: “شما باید به خودتان اجازه دهید وقتی زمان مناسب است ، به عقب بنشینید و روز را رها کنید … دنیایی که قبل از تولد شما مدیریت می شود و وقتی از بین رفتید ، این کار را ادامه خواهید داد. زندگی ذاتاً معنی دار است ، اما زمان برای همه چیز وجود دارد ، از جمله خداحافظی و اجازه دادن به آثار و موضوعاتی که در غیاب خود رشد کرده اید و شکوفا می شوید ، و افکار خود را با بودا ، سنجاب به بلوط ، خرچنگ به آن متصل می کنید. Monkfish ، و الگوریتم برای برنامه نویس آن و همه آنها به هر چیز دیگری. فقط در این صورت دایره به پایان رسیده است. ” (2022)

بعد از خواندن این کتاب ، من به اهمیت هفت معانی زندگی اریکسن تأمل کردم. در حالی که هر شخص باید لیست معانی خود را که از تجربیات زندگی خود ناشی می شود ، پیدا کند ، حکمت موجود در این کتاب قدرتمند یک نقطه شروع است که جذابیت جهانی دارد. با مواجهه با مرگ و میر خودم در سفر به سرطان ، سخنان اریکسن بازتاب دهنده و شفابخش است. من به یاد می آورم مکالمات ما در غنا وقتی توماس ضعیف و بیمار بود اما هنوز با عناصر مهم زندگی درگیر بود – هنر مکالمه ، گسترش سخاوت ، مربیگری نسل بعدی و زندگی به طور کامل. این ادای احترام کوتاه به سختی سطح زندگی ، مشارکت ، فکر و کار توماس هیلند اریکسن را خراشیده است. در حالی که او خداحافظی کرده است ، کار او ادامه می یابد و همچنان به ما در درک معانی زندگی کمک می کند. دایره وجودی او اکنون کامل است ، اما حضور او در کلمات عاقلانه باقی مانده است که مسیری را به سمت زندگی و زندگی خوب در زمان های آشفته ما ترسیم می کند.

در میان اجداد ، توماس عزیز استراحت کنید.