زوج های موفق زوج هایی نیستند که هرگز در هر لحظه با همه چیز نمی جنگند یا روی همه چیز هستند. غالباً ، زوج هایی که هرگز نمی جنگند مسائل را پنهان کرده اند یا تصمیم خود را گرفته اند ، به صورت خصوصی یا نه ، که هیچ چیز ارزش جنگیدن ندارد برایبشر

زوج های موفق می توانند با هم مبارزه کنند ، مخالف باشند ، حتی از پایداری اتحادیه خود سؤال کنند ، مشروط بر اینکه هر دو احساس طعنه ای قوی داشته باشند ، هم در مورد خود و هم در مورد روابط و مسائل آن.

طنز چیست و چرا اهمیت دارد؟

خیلی ساده ، طنز توانایی نگاه کردن به یک وضعیت ، رویداد یا حتی خودتان نه به معنای واقعی کلمه بلکه با “دانه نمک” است که امکان بازی ، ابهام و آزادی را فراهم می کند. این ظرفیت ، که اغلب برای دستیابی به آن دشوار است ، “بیرون آمدن” از یک وضعیت ، به ویژه یک بحث برانگیز یا متضاد ، و نگاه کردن به آن از دیدگاه خارجی یا تغییر یافته است.

طنز توانایی نگاه کردن به وضعیتی از “چشم سوم” خیالی و دیدن آن تا حدودی به عنوان یک پوچی شاد است. در نمونه مشهور آلبرت کاموس از سیسیفوس ، او ما را دعوت می کند تا “Sisyphus را خوشحال کنند.”

روانکاوی آدام فیلیپس استدلال می کند که طنز یک مهارت اساسی و عنصر سلامت روان است ، به طور کلی ، ظرفیتی که توسط ما انجام نمی شود نمایشبشر همه اعمال و رفتارهای ما را می توان بخشی از خود به عنوان اجراهای خود دانست. بعضی اوقات ما در حال اجرای اسکریپت هایی هستیم که از والدین یا روابط گذشته به ارث رسیده اند. به عبارت دیگر ، ما ممکن است از حافظه بدن یا از مسیرهای عصبی فرسوده خود کار کنیم و الگوهای را که قبلاً شاهد آن بودیم ، تکرار کنیم.

این الگوهای احتمالاً در گذشته شاهد بوده یا با موفقیت عمل می کردند ، به همین دلیل تکرار می شوند. به عنوان مثال ، اشاره به “تروما” گذشته یا پاسخ دادن به تأثیر قوی ، اشک یا عقب نشینی ممکن است نتیجه مطلوب داشته باشد ، بنابراین ما این کار را ادامه می دهیم. این همان چیزی است که ما ممکن است به عنوان یک توصیف کنیم بازتابنده یا اقدامات عادت که اغلب در یک رابطه تولید مثل می کنند و به یک چرخه یا سوراخ خرگوش آشنا می شوند.

در کنار گذاشتن چرخه های “عملکرد” ​​ما

مشکل ، از دیدگاه یک زوج ، این است که ما می توانیم به این اجراها و اعتقادات اعتقاد داشته باشیم و حتی آنها را به عنوان بخش های اساسی خودمان بدانیم. ما به واکنشهای قبلی خود متصل می شویم و گاهی اوقات حتی احساس می کنیم که از طرف شریک زندگی ما انتظار می رود ، و تسلیم آنها سخت است.

در واقع ، ما ممکن است بخشی از خودمان را رها کنیم ، زیرا اغلب می توانیم به یک شکایت خاص متصل شویم و غیبت آن را به عنوان از دست دادن خود تجربه کنیم. اگر ما از مزاحمت هوشیار خود رها کنیم ، شکایت کنیم یا از بین برویم ، چه کسی هستیم؟ آیا ما هرگز دیده خواهیم شد یا دوباره شنیده خواهیم شد؟

احساس طنز یا طنز شامل خطر این بخش از خودمان است که به آن وصل شده است جدی از هویت ما ، الگوهای ما ، محدودیت های ما. به این ترتیب ، این شامل نگاه کردن به خودمان به عنوان اساسی تقسیم ، متناقض و نه خود یکسان نیست. من هستم هر دو کسی که عصبانیت و اعتقاد قوی در مورد مرزها دارد ، وت کسی که اهمیتی نمی دهد ، یا آن قسمت از خودم را کمی مسخره می داند.

این کسی است که می تواند کمی سرگرم کننده باشد ، تا خودپنداره خود را به عنوان چیزی ذاتی و تغییر ناپذیر ببیند بلکه به عنوان چیزی مشروط و مصنوعی-و مهمتر از همه ، می تواند شریک زندگی خود را به خطر بیندازد و آنها را به عنوان خود تقسیم شده و متناقض می داند.

چگونه زوجین از کمی طعنه بهره مند می شوند

با این حال ، مزایای این ظرفیت بسیار زیاد است ، زیرا طنز اغلب مسری است. اگر بتوانم خودم را با کمی کمبود نگاه کنم ، پس شریک زندگی من نیز مناسب است. طنز در حال خلع سلاح است به این ترتیب که خود انتقاد می تواند به شخص دیگری اجازه دهد کسی را نه به عنوان یک تهدید ، بلکه به عنوان کسی که متقابلاً انسانی ، ناقص و خودآگاه باشد ، ببیند.

زوجی که می توانند یک مبارزه بزرگ داشته باشند و سپس به خودشان نگاه کنند و بگویند ، “خنده دار نیست؟” زوجی هستند که معمولاً در موفقیت طولانی مدت شانس جنگی دارند. از این گذشته ، بسیاری از درگیری هایی که ما به عنوان زوجین با آنها روبرو هستیم به راحتی قابل حل نیستند. ما به دنبال امتیازات یا مصالحه آسان نیستیم ، بلکه نتیجه ای است که برنده است.

این می تواند زمان ببرد و برای زنده ماندن به دوز قوی طنز یا طنز نیاز دارد. در بالاترین سطح خود ، این یک شناخت را شامل می شود که ما آزادانه شخصی را انتخاب کرده ایم که با آن مبارزه می کنیم و این بخشی است که ما آنها را دوست داریم. این پدیده عجیب چیزی نیست اگر طعنه آمیز نباشد.