به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، دو هواپیمای جنگنده رهگیر از دوران جنگ سرد، یعنی اف‑۱۴ تامکت ساخت ایالات متحده و میگ‑۳۱ فاکس‌هاوند متعلق به اتحاد جماهیر شوروی سابق، مورد مقایسه‌ای فنی و تاکتیکی قرار گرفته‌اند؛ مقایسه‌ای که در دوازده شاخص کلیدی، از پیشرانه تا رادار، تسلیحات و برد پروازی، صورت پذیرفته و تصویری دقیق از توانمندی‌های این دو پرنده افسانه‌ای ارائه می‌دهد.

قدرت پیشرانه و رانش به وزن

در این بخش، میگ‑۳۱ با استفاده از موتورهای قدرتمند D-30F6 و توان رانشی بالا توانست امتیاز بالاتری نسبت به اف‑۱۴ کسب کند. در حالی که نسخه اولیه اف‑۱۴ به دلیل استفاده از موتورهای TF30 با مشکلات رانشی مواجه بود، در نسخه D این ضعف تا حدودی با نصب موتورهای GE-F110 برطرف شد.

سقف پرواز و سرعت نهایی

میگ‑۳۱ با قابلیت رسیدن به سرعت ۲٫۸ ماخ و پرواز در ارتفاع بیش از ۲۰۵۰۰ متر، در این حوزه بر اف‑۱۴ تامکت که حداکثر سرعتی در حدود ۲٫۳ ماخ دارد، برتری محسوسی دارد. این ویژگی‌ها به میگ‑۳۱ امکان می‌دهد تا نقش رهگیر دوربرد را با بالاترین کارایی ایفا کند.

مقایسه کامل اف-۱۴ تامکت و میگ-۳۱ فاکس هاوند/ کدام رهگیر جنگ سرد برتر است؟

 سامانه‌های راداری و الکترونیکی

یکی از نقاط قوت برجسته میگ‑۳۱، رادار Zaslon است که به‌عنوان نخستین رادار آرایه‌فازی جهان در یک جنگنده عملیاتی شناخته می‌شود. این رادار توانایی شناسایی اهداف در برد بسیار بالا و حتی رهگیری همزمان چندین هدف را دارد. در مقابل، اف‑۱۴ نیز با رادار پیشرفته AWG-9 و امکان شلیک موشک‌های AIM-54 Phoenix توانایی برجسته‌ای در رهگیری اهداف هوایی در فواصل بلند دارد.

توان تسلیحاتی و طراحی جنگی

اف‑۱۴ با در اختیار داشتن موشک‌های بلندبرد فینیکس، اسپارو و سایدویندر و همچنین توپ ۲۰ میلی‌متری ولکان، درگیرهای هوا به هوا را به شکل موثری پشتیبانی می‌کند. میگ‑۳۱ نیز از موشک‌های R-33 و R-40 به همراه توپ گاتلینگ ۲۳ میلی‌متری بهره‌مند است. هرچند این توپ بیشتر جنبه نمادین دارد، اما قدرت آتش آن قابل توجه است.

طراحی کابین و دید خلبان:

اف‑۱۴ با کابین حبابی، دید گسترده‌ای به خلبان ارائه می‌دهد که آن را برای نبردهای داگ‌فایت (درگیری نزدیک هوایی) مناسب می‌سازد. در مقابل، میگ‑۳۱ به‌دلیل طراحی بسته‌تر کابین و چیدمان خاص آن، در این زمینه امتیاز کمتری را دریافت کرده است.

مانورپذیری و چالاکی در نبرد:

اف‑۱۴ تامکت با برخورداری از بال‌های متغیر و تحمل فشار جی تا ۸G، چالاکی بیشتری نسبت به میگ‑۳۱ از خود نشان می‌دهد. میگ‑۳۱ با وزن زیاد و طراحی برای ماموریت‌های رهگیری بلندبرد، در مانورهای سریع کارایی کمتری دارد.

 هزینه‌های نگهداری و پشتیبانی:

هردو جنگنده به‌دلیل فناوری‌های پیچیده و قطعات خاص، هزینه‌های نگهداری بالایی دارند. با این حال، میگ‑۳۱ به دلیل ساختار مهندسی ساده‌تر و قابلیت تعمیر آسان‌تر در میادین جنگ، از نظر تداوم عملیات در محیط‌های سخت، مزیتی نسبی دارد.

 سیستم‌های پسیو و اشتراک داده:

میگ‑۳۱ دارای سامانه‌های پیشرفته IRST (جست‌وجو و ردیابی فروسرخ)، حسگرهای دقیق و توانایی اشتراک‌گذاری داده با دیگر جنگنده‌ها است. این ویژگی‌ها آن را به یک مرکز کنترل هوایی کوچک در آسمان تبدیل می‌کند. اف‑۱۴ نیز در این حوزه تجهیزاتی دارد، اما نسبت به میگ‑۳۱ ضعیف‌تر ارزیابی شده است.

انتخاب بین دو فلسفه طراحی

در پایان این مقایسه، مشخص می‌شود که هر یک از این جنگنده‌ها بر اساس فلسفه نظامی متفاوتی طراحی شده‌اند.

میگ‑۳۱ به‌عنوان یک رهگیر سریع و دوربرد، مناسب برای پوشش مناطق وسیع و مقابله با اهداف ارتفاع‌بالا و پرسرعت نظیر بمب‌افکن‌ها و موشک‌های کروز است.

اف‑۱۴ تامکت در سوی دیگر، با تمرکز بر نبردهای هوایی انعطاف‌پذیر و عملیات دریایی طراحی شده و در جنگ‌های خلیج فارس و عملیات‌های ناوگان‌های آمریکا عملکردی قابل توجه از خود نشان داده است.

بر اساس امتیازدهی‌های انجام‌شده توسط تیم تحلیلی جنگاوران، میگ‑۳۱ در حوزه‌های قدرت پیشرانه، رادار، برد و عملکرد راداری برتر ارزیابی شده، در حالی که اف‑۱۴ در زمینه چابکی، دید خلبان، طراحی کابین و کنترل در نبردهای نزدیک، امتیازات بالاتری کسب کرده است.

اندیشه قرن را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.