داروهای آگونیست GLP-1 مانند Ozempic در معالجه چاقی و دیابت تغییر دهنده بازی بوده اند. اخیراً ، یک مطالعه جدید شواهدی پیدا شده است که نشان می دهد Ozempic ممکن است یک داروی امیدوار کننده برای افراد مبتلا به اختلالات استفاده از الکل باشد. این تحقیق ، یکی از اولین کارآزمایی های بالینی که بر روی جمعیت مبتلا به اختلالات مصرف الکل متمرکز شده است ، تحقیقات دیگری را در مورد تأثیر آگونیست های GLP-1 بر روی الکل و مصرف دخانیات در بین افراد مبتلا به چاقی یا دیابت که با این داروها تحت درمان قرار می گیرند ، گسترش می دهد.

داروهای آگونیست GLP-1 چگونه کار می کنند؟

GLP-1 (همچنین به عنوان پپتید مانند گلوکاگون نیز شناخته می شود) هورمونی است که پس از خوردن غذا توسط دستگاه گوارش و در بخش هایی از مغز تولید می شود. داروهای آگونیست GLP-1 مانند Ozempic و Wegovy از این اثرات هورمون تقلید می کنند و به بدن اطلاع می دهند که به اندازه کافی خورده اید. اثرات قدرتمند کاهش وزن این داروها باعث شده است که به طور متوسط ​​آنها را به کاهش 15 درصدی در وزن بدن خود برسانند.

دانشمندان اعتیاد پس از برخی از افرادی که آنها را برای کاهش وزن مصرف می کردند ، علاقه مند به آگونیست های GLP-1 شدند ، خاطرنشان کردند که علاوه بر سرکوب اشتها ، این دارو همچنین به نظر می رسد که تمایل آنها به نوشیدن الکل و یا دود را کاهش می دهد. اگرچه دلایلی که این داروها این اثر را به خوبی درک نکرده اند ، می توانیم بر اساس نحوه کار آنها بر روی اشتها برخی فرضیات را بیان کنیم.

ما می دانیم که GLP-1 باعث کاهش دوپامین (شیمیایی لذت مغز) می شود. هنگامی که شخصی در مقابل آنها غذا دارد که به طور معمول دوست دارند ، مانند یک تکه کیک ، بدون اینکه مقدار معمول دوپامین آزاد شود ، در انتظار لذت بردن از کیک احساس “هیجان” نمی کنند. بدون نیاز ، تمایل ، یا میل به کیک ، کمتر احتمال دارد که آن را بخواهند. اگر همین روند در رابطه با الکل و مواد مخدر اتفاق می افتد ، آگونیست های GLP-1 ممکن است تمایل به استفاده از آنها را کاهش دهند.

ما تاکنون از مطالعات آگونیست های GLP-1 برای اعتیاد چه چیزی می دانیم؟

تحقیقات در حال حاضر در مراحل اولیه است. تاکنون ، ما از نتایج مطالعه اولیه آموخته ایم که مبتلایان به چاقی یا دیابت که داروهای آگونیست GLP-1 را مصرف می کنند ، کاهش در مصرف الکل و دخانیات را نشان می دهد. تا به امروز ، دو کارآزمایی بالینی تصادفی انجام شده است (این نوع “استاندارد طلا” مطالعه تحقیقاتی برای آزمایش اثربخشی یک دارو است) ارزیابی یک آگونیست GLP-1 برای درمان اختلال در مصرف الکل. اولین مطالعه بعد از 26 هفته درمان دارو ، کاهش مصرف الکل سنگین را پیدا نکرد ، به جز در میان آنها که هم چاقی و هم اختلال در مصرف الکل داشت.

جدیدترین مطالعه منتشر شده در اوایل ماه جاری نشان داد که در بین بزرگسالان مبتلا به اختلالات استفاده از الکل ، ساماگلوتید با دوز کم هفتگی که بیش از 9 هفته به طور موثری کاهش می یابد ، هوس الکل را کاهش داده و در مقایسه با دارونما استفاده می کند.

آزمایشات بالینی ارزیابی این داروها برای قطع دخانیات نتایج مختلط را پیدا کرده است ، با یک نمایش اثرات مثبت یک آگونیست GLP (Exenatide) که در ترکیب با درمان جایگزینی نیکوتین و دو کارآزمایی وجود ندارد که هیچ اثری از آن نشان نمی دهد. مطالعات بیشتری لازم است تا بفهمید که این داروها برای کاهش مصرف الکل و مواد مخدر ، چه کسی بهترین کار را انجام می دهند و در چه دوزهایی کار می کنند.

چرا وعده بالقوه آگونیست های GLP-1 برای اعتیاد مهم است

اگرچه تحقیقات بیشتری لازم است ، به دو دلیل وعده این داروها مهم است:

1. از آنجا که آگونیست های GLP-1 بر روی مدارهای مغزی عمل می کنند که عموماً برای پاداش و لذت ، هم از نظر غذا و هم از مواد غذایی گره خورده اند ، ممکن است این داروها برای افرادی که به بیش از یک نوع ماده معتاد هستند ، درمانی باشد (یعنی ، استفاده یا اعتیاد به PolySubstance). در حال حاضر ، تمام داروهای تأیید شده توسط FDA برای اعتیاد برای نوع خاصی از اختلال در مصرف مواد هستند ، اما ما هیچ گزینه ای برای اعتیاد به مواد مختلف نداریم.

2. ننگ پیرامون اعتیاد به عنوان بازتاب انتخاب های ضعیف یا اخلاق ناقص در جامعه ما باقی مانده است. وعده داروهای گسترده و شناخته شده مانند Ozempic به عنوان گزینه های بالقوه درمانی برای کمک به افراد در تغییر استفاده از الکل و مواد مخدر می تواند به تغییر مکالمه در مورد اعتیاد به عنوان یک بیماری کمک کند. این یک گام اساسی در جهت کمک به مردم برای دسترسی به درمان های بسیار مورد نیاز برای این بیماری بدون شرم و ننگ به عنوان موانع است.

بر اساس آنچه در حال حاضر در مورد داروهای آگونیست GLP-1 برای اعتیاد شناخته شده است:

1. برخی از ارائه دهندگان درمان ممکن است تصمیم بگیرند که آنها را “برچسب خارج” تجویز کنند تا به کسی کمک کند تا بر اعتیاد غلبه کند. این بدان معنی است: اگرچه برای این نشانه تأیید نشده است ، برخی از ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است احساس کنند که تحقیقات تا به امروز به اندازه کافی قانع کننده است تا استفاده از این داروها را برای درمان اعتیاد تضمین کند. تجویز خارج از برچسب به هیچ وجه یک عمل غیر معمول نیست. تجویزگر در رابطه با تمایل بیمار به مصرف دارویی که به دلیل شرایطی که برای آن تجویز می شود ، تصویب نشده است ، به قضاوت بالینی خود متکی است.

2. تحقیقات در مراحل اولیه است. این مهم است که از مرحله تحقیقاتی که در حال حاضر با آگونیست های GLP-1 برای اعتیاد هستیم آگاه باشید. با حمایت از تحقیقات شتاب که در حال حاضر از موسسه ملی بهداشت انجام می شود ، ما موقعیتی داریم که از چند سال از چند سال راهنمایی علمی در مورد استفاده آنها برای درمان اعتیاد داشته باشیم. در این میان ، ما می دانیم که این داروها نوید داده اند ، اما ما قبل از انجام آزمایشات بالینی تصادفی تر ، درک محدودی از ایمنی ، اثربخشی و دوز ایده آل آنها برای افراد مبتلا به اختلالات مصرف مواد داریم.

بیشتر تحت تأیید FDA و تصویب شده (اما امیدوار کننده) داروهای دارویی برای پرداختن به سوء استفاده و اعتیاد در کتاب من در کتاب اخیراً منتشر شده ، در عمق بیشتری پوشانده شده است. اعتیاد: آنچه همه باید بدانند.