ماجرای شعر ناتمام هوشنگ ابتهاج برای امام حسین (ع) چیست؟
زندهیاد هوشنگ ابتهاج ملقب به سایه در بخشی از کتاب «پیر پرنیاناندیش» (گفتوگو با ه.ا. سایه) که سال ۱۳۹۱ منتشر شد، روایتی جالب از سرودنِ شعر «اربعین» برای سیدالشهدا(ع) ارائه میدهد.
زندهیاد هوشنگ ابتهاج ملقب به سایه در بخشی از کتاب «پیر پرنیاناندیش» (گفتوگو با ه.ا. سایه) که سال ۱۳۹۱ منتشر شد، روایتی جالب از سرودنِ شعر «اربعین» برای سیدالشهدا(ع) ارائه میدهد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن؛زندهیاد هوشنگ ابتهاج ملقب به سایه در بخشی از کتاب «پیر پرنیاناندیش» (گفتوگو با ه.ا. سایه) که سال ۱۳۹۱ منتشر شد، روایتی جالب از سرودنِ شعر «اربعین» برای سیدالشهدا(ع) ارائه میدهد.

اقتصاد۲۴-«پیر پرنیاناندیش» متن کامل گفتوگوی مفصل میلاد عظیمی و عاطفه طیّه با یکی از نامدارترین شاعران معاصر ایران است. این دو ماجرای دیدار و گفتوگو با سایه در یکی از روزهای ماه محرم را چنین روایت کردهاند:
«امروز هشتم محرم بود و عصر به خانه سایه رفتیم. سایه مغموم بود و از چشمهایش معلوم بود گریه کرده. پرسیدم: اتفاقی افتاده؟
سایه: نه! شما میدونین که تلویزیون همیشه جلوم روشنه. هر کانالی هم که میزنم داره روضه و نوحه نشون میده. من هم گوش میکنم و خب گریهام میگیره. میشینم با اینها گریه میکنم.» (لبخند میزند.) سالها پیش یک شعری گفتم به اسم «اربعین» که تمومش نکردم: