به نظر می رسد اپیدمی تنهایی در جهان امروز وجود دارد. تعجب می کنیم که چرا. با این حال، اگر به اطراف خود نگاه کنید – یک قطار، یک کافه، یک مدرسه، حتی یک میز شام خانوادگی – همه در حال ارتباط با چیزی غیرانسانی هستند – عمدتاً تلفن هایشان. بله، بسیار خوب است که بتوانید لیست‌های پخش شخصی‌شده، عکس‌ها، سیری برای پاسخ به سؤالات و TikTok برای تماشای ویدیوهای خنده‌دار گربه‌ها را در اختیار داشته باشید. اما به نظر می رسد که ما یک عنصر ارتباط انسانی را از دست داده ایم. و ممکن است با شیوع بیشتر هوش مصنوعی بدتر شود. در حال حاضر نمونه های اولیه برای “دوستان” هوش مصنوعی برای کسانی که به دنبال “همراهی” هستند، موجود است. من مطمئناً تظاهر نمی کنم که بالاتر از آن هستم. وقتی همین وبلاگ را در رسانه های اجتماعی پست می کنم، تمام روز “لایک” های جدید را بررسی می کنم. وقتی زیاد نمی گیرم حالم بد می شود. و وقتی چند تا می گیرم، خوب… فکر می کنم احساس خوبی دارم. و من مطمئناً سهم خود را از “پیمایش عذاب” انجام می دهم. من، به عنوان یکی، اخیراً احساس می‌کنم که به ارتباط انسانی بیشتری در زندگی‌ام نیاز دارم، و تصمیم گرفته‌ام با تماس با «خلاقان و متفکران» دیگر برای بحث و تبادل نظر… شخصاً کاری در مورد آن انجام دهم!

منبع: Unsplash

من نمی دانم که آیا ممکن است بخشی از تفرقه، اضطراب و خشم در جهان امروز با ارتباط انسانی واقعی تر کاهش یابد؟ در فیس بوک در مورد مسائل روز بسیار ساده است، اما به نظر می رسد هیچ کس واقعاً در سطح انسانی ارتباط برقرار نمی کند. ما با هم حرف نمیزنیم قدرت زیادی در ارتباط انسان وجود دارد. و یک سنت هم هزینه ندارد.

ارتباط انسانی از طریق خلاقیت

به‌عنوان یک موسیقی‌درمانگر که در یک بیمارستان کار می‌کند، قدرت آن را می‌بینم (و مهم‌تر از آن احساس می‌کنم). ارتباط انسانی هر روز حتی می توانم بگویم که کار من واقعاً ایجاد ارتباطات انسانی از طریق موسیقی است.

موسیقی می تواند احساس خوبی در شما ایجاد کند. موسیقی می تواند آرامش بخش باشد. موسیقی می تواند همه آن چیزها را تقویت کند. اما آنچه واقعاً کار من را غنی و به نظر من سودمند می کند، ارتباط انسانی است که در طول یک تجربه موسیقی مشترک ایجاد شده است. موسیقی (یا هر شکل هنری) یک اتصال دهنده عالی است. ما می توانیم از طریق موسیقی به گونه ای ارتباط برقرار کنیم که از طریق کلمات نمی توانیم. موسیقی حتی فراتر از زبان گفتاری است. ما می توانیم از طریق موسیقی همدلی را نشان دهیم و احساس کنیم. و ما می توانیم در موسیقی با یکدیگر حضور داشته باشیم. این می تواند در یک محیط بیمارستان بسیار قدرتمند باشد، به خصوص برای فردی که در ICU روی دستگاه تنفس مصنوعی قرار دارد، یا فردی در بخش انکولوژی که تنها است زیرا سیستم ایمنی بدنش به خطر افتاده است. در هر دو مورد، فقدان شدید ارتباط انسانی وجود دارد که ممکن است تأثیر قابل توجهی بر نتایج پزشکی داشته باشد.

کسانی که یک بیماری چالش برانگیز را تجربه می کنند یا برای زندگی خود می جنگند (یا حتی به دنبال تصمیم یا پذیرش سرنوشت هستند) اغلب با انزوای شدید روبرو هستند. گفتگو با کارکنان پزشکی عمدتاً شامل برنامه‌های درمانی، برنامه‌های دارویی، اهداف فیزیوتراپی و نظارت بر “اعداد” است، اما آنچه اغلب گم شده است ارتباط در سطح انسانی تر است. موسیقی متصل می شود. موسیقی (و هنر، و شعر، و خلاقیت) در سطح انسانی و معنوی، هم با دیگران و هم به خود ارتباط برقرار می‌کند. من آن را می بینم و هر روز آن را احساس می کنم. کار با بیماران در یک تجربه موسیقی درمانی پویا است. این یک دادن و گرفتن است. همدیگر را راهنمایی می کنیم و با هم «حرکت» می کنیم. حتی اگر بیماری که من با او کار می کنم غیرکلامی باشد، گیج باشد یا به سختی آخرین ذره هوشیاری خود را قبل از انتقال حفظ کند. وصل می کنیم. ما همیشه از طریق موسیقی ارتباط برقرار می کنیم.

یک تجربه اخیر موسیقی درمانی

وارد اتاق شدم. هوا تاریک بود و او روی تخت بود و روکش ها تا چانه اش بود. او در دهه 80 خود است، دیگر نمی تواند صحبت کند و به سختی می تواند ارتباط برقرار کند. او به مراقبت از آسایشگاه نقل مکان می کند. به نظر می رسید کمی آشفتگی وجود دارد و به همین دلیل است که برای دیدن او به من ارجاع داده شده است. پزشک مراقبت های تسکینی او فکر می کرد موسیقی می تواند به آرامش کمک کند. (با تشکر از این دکتر.)

کنار تخت نشستم. کمی ناراحت به نظر می رسید، گهگاه سرش را جلو و عقب می برد و کمی ناله می کرد. گیتارم را بیرون آوردم و مثل همیشه کار کردم تا با او ارتباط برقرار کنم…. از طریق موسیقی چگونه؟ نگاهش کردم و چند لحظه کنارش نشستم. (فقط حضور می تواند ارتباط انسانی ایجاد کند.) زمانی که موسیقی معرفی شد، سعی کردم موسیقی را با احساسی که او در آن لحظه خاص داشته است مطابقت دهم. من موسیقی را با تنش سبک و هدفمند شروع کردم و آنچه را که از او احساس می کردم و می گرفتم پخش کردم. ما در تجربه موسیقی به هم متصل شدیم. همانطور که ما شروع به پیشرفت کردیم، به تدریج موسیقی را از تنش دور کردم و بیشتر به سمت تم های آرام بخش و هارمونیک رفتم تا به واکنش آرامش بخش کمک کنم. (چقدر و با چه سرعتی حرکت می کنم، بستگی به او دارد. به چیزی که دریافت می کنم. نه از طریق کلمات. از طریق احساس. از طریق ارتباط.) صورتش شروع به نرم شدن کرد و ناله اش کم کم فروکش کرد. متوجه شدم نفس هایش کم و عمیق تر می شود. بنابراین، در حمایت، سرعت را کاهش دادم… و با موسیقی و موسیقی، تنفس او را هدایت کردم ارتباط با او در سطح زیبایی شناختی. با هم حرکت کردیم. آهنگ من کند می شود… نفسش کند می شود. حرکت او به سمت راحتی… موسیقی من از او حمایت می کند. (در این مرحله، موسیقی تقریباً در سطحی ناخودآگاه از درون من «حرکت» داشت. این اغلب اتفاق می افتد.) بعد از حدود 30 دقیقه به نظر می رسید که او خواب است. صورتش نرم بدنش ساکته موسیقی را به پایان رساندم. او راحت به نظر می رسید. آرام. خوابیده

بله، موسیقی “خوب” بود. موسیقی همیشه زیباست اما این چیزی بیشتر بود. این ارتباط انسانی از طریق یک تجربه موسیقی مشترک بود. دادن و گرفتن در سطح خودآگاه و ناخودآگاه. موسیقی پویا، متحرک، در حال تغییر، آهسته بود، با او نفس می‌کشید و با احساسی که از او داشتم تسهیل می‌شد – چیزی که او به من می‌داد. این کار را نمی توان با موسیقی ضبط شده انجام داد. این موسیقی درمانی است. این یک موسیقی درمانی است که توسط یک موسیقی درمانگر آموزش دیده تسهیل می شود. این ارتباط از طریق موسیقی در سطح دیگری است.

بله، او به موسیقی نیاز داشت. اما چیزی که او نیاز بیشتری داشت، این بود ارتباط انسانی. و این فقط در یک محیط بیمارستان کار نمی کند. همه ما می توانیم از طریق تجربیات زیبایی شناختی و خلاقانه با دیگران ارتباط برقرار کنیم. شاید این جایی برای شروع باشد. و، شاید، این ممکن است منجر به گفتگوی واقعی شود. (و همدلی… درک… پذیرش… شفقت…)

همانطور که فناوری پیشرفت می کند و مردم بیشتر و بیشتر احساس انزوا می کنند، شاید بازگشت به ارتباط انسانی چیزی باشد که واقعاً به آن نیاز داریم. به نظر می رسد که ما قدرت اتصال ساده در سطح خالص انسانی را از دست داده ایم یا حتی نادیده گرفته ایم. اما حضور در کنار شخص دیگری قدرت بسیار زیادی دارد. در گوش دادن. در درک افکار و احساسات درونی دیگران. قدرت بسیار زیادی در ساده وجود دارد ارتباط انسانی. و موسیقی…

“موسیقی دنیایی در درون خود است، با زبانی که همه ما می فهمیم.” – استیوی واندر