در 7 ژانویه 2025 ، همه ما یاد گرفتیم که لس آنجلس در حال سوختن است. خانه محبوب من 22 سال در آتش بود. هر چند ساعت ، من و فرزندانم از دوست دیگری یاد گرفتیم که خانه خود را از دست داده است. عکس ها و فیلم ها به طور همزمان تکان دهنده ، عجیب و غریب و عجیب و غریب و زرق و برق دار بودند.

من کارهایی را که به عقب انجام دادم ، همانطور که اغلب انجام می دهم. من یک پرواز صبح زود انجام دادم به آتش سوزی در لس آنجلس ، و راننده Uber من ساعت 5 صبح در تاریکی آرام قبل از طلوع آفتاب شهر ساحلی من در اواهو در تاریخ 10 ژانویه مرا انتخاب کرد. من به او گفتم که خوش شانس هستم که او یک پرنده اولیه است. او خفه شد و اعتراف کرد که او در واقع یک جغد شبانه است. من امیدوار بودم که او بعد از اینکه مرا رها کرد ، بخوابد. اما همانطور که صحبت کردیم ، فهمیدم که او بعد از تمام شب کار به خانه می رود تا مادر شود. من در حین رانندگی به فرودگاه دانیل K. اینوئی در هونولولو ، حکمت زیادی را به دست آوردم. برخی از عبارات جغد شبانه من شامل “مرزها ، نه موانع” و “عصبانیت زره پوش” است. این زنی بود که می خواستم عبارتی را برای توصیف داشته باشم. من از او پرسیدم … آیا یک کلمه هاوایی برای “زن قدرتمند” وجود دارد؟ ماتریالی فرهنگ هاوایی حیرت انگیز است. و عبارتی که او به من آموخت “مانا وهین” است. Google آن را به شرح زیر خلاصه می کند: “مانا وهین زنی است که به دیگران انگیزه می دهد و به دیگران شجاع می شود و متعهد به حفظ سنت ها و داستان های هاوایی است.” نزدیکی آن صبح با این روح قدرتمند عزم من را برای ادامه حرکت تقویت کرد.

برای یک سال گذشته ، من بین لس آنجلس ، جایی که فرزندانم در آن زندگی می کنند و به مدرسه می روند ، و جزیره اواهو تقسیم می کنم. من به نوعی خودم را در فرصت شغلی یک عمر ، آن “کار رویایی” که از وحشی ترین آرزوهای من فراتر می رود ، پیدا کرده ام.

بیمارستان Shriners برای کودکان در طول حرفه من و پدرم قبل از من الهام بخش است. مراقبت از بسته بندی مبتنی بر مأموریت برای کودکان ، پادزهر این است که در سال 2025 مراقبت های بهداشتی در کشور ما است. در اینجا مکانی است که از من و کارمندان من پشتیبانی می کند تا بیمار و خانواده را در مرکز همه چیز نگه دارم و به رابطه بین بیمار و پزشک (و پزشک) را بالاتر از هر چیز دیگر گنج کنید.

من خودم را وقتی که فرصتی برای تبدیل شدن به رئیس ستاد در کودکان Shriners به ​​واقعیت تبدیل شد ، به خودم رسیدم. فرزندان من ، پدرشان و من راهی برای استفاده از تدارکات و به حداقل رساندن اختلال در موجودات نوجوان خود فهمیدم. شرایط پس از آن باعث شد که من نقش رئیس موقت کارمندان را در کالیفرنیای جنوبی کودکان Shriners بر عهده بگیرم. من 50 ٪ حضانت فرزندانم را دارم و می توانم در دو مکان در بهترین سازمان ارتوپدی کودکان در این سیاره کار کنم.

در حالی که آتش سوزی ژانویه در لس آنجلس آشکار شد ، مادری خانواده و جهان من ، مادر 81 و نیم ساله من در تماس مداوم بود. او شلاق هوشمند است و مسئولیت هر نسلی را که از طریق آن زندگی کرده است ، بر عهده داشته است. او در بسیاری از چیزها عالی است. او عاشق یک فاجعه خوب است. آخرین باری که با فرزندانم از یک منطقه آتش نشانی در لس آنجلس تخلیه کردیم ، من هنوز ازدواج کردم و مادرم در نزدیکی وست وود زندگی می کرد. او نمی توانست برای ما خوشحال تر باشد که سه فرزند کوچک خود را در خانه اش مستقر کنیم و هرج و مرج اطراف او به طرز عجیبی آسمانی بود. این بار برای همه ما کاملاً متفاوت است. من و مادرم قرار بود از دور به آن اعتماد کنیم (او اکنون در پورتلند ، اورگان زندگی می کند) ، و این در ویلچر ما نیست.

تعادل و ادغام برای اکثر ما در هر روز مشخص است. و سپس به فاجعه اعتصاب می کند. این جذاب بود که احساس کنم دنیای حرفه ای من وقتی به سمت فرزندانم گریختم ، احساس انعطاف پذیری می کند. بشریت مشترکی که از من در والدین بودن حمایت می کرد ، احساس احساسات و مبهوت کرد. ما تجمع و پشتیبانی خواهیم کرد زیرا شهر ما دوباره ایمنی ، غم و اندوه و بازسازی را پیدا می کند. مثل هر روز ، ما عزیزانمان را نزدیک نگه می داریم و به کسانی که نمی توانند لطف کنیم.