من قبلاً در مورد قوی ترین نشانه هایی که عاشقانه به پایان رسیده است ، نوشتم. اما وقتی نوبت به گره زدن می رسد ، زوج هایی که با هم راه می روند ، قصد دارند در کنار هم بمانند. ازدواج به گونه ای طراحی شده است که زوجین را خوشحال و سالم می کند. شرکا به عنوان یک میثاق و نه یک قرارداد ، انگیزه دارند تا ازدواج کنند. خوشبختانه ، تحقیقات نشان می دهد که در واقع راه هایی وجود دارد که می توانند موفق باشند.

طلاق: پیش بینی پیشگیری است

جان مردخای گوتمن و رابرت وین لونسون عواملی را مورد بررسی قرار دادند که پیش بینی می کند که آیا یک ازدواج موفق خواهد بود یا به طلاق پایان می یابد.(من) آنها با استفاده از داده های طولی ، طلاق را پیش بینی کردند و 21 زوج را از 79 نفر که طی یک دوره زمانی 14 ساله طلاق گرفتند ، مطالعه کردند. آنها دریافتند که یک عامل پیش بینی کننده مقدار “تأثیر مثبت و منفی بی ثبات” است ، با اشاره به این عامل پیش بینی یک ازدواج کوتاه برای زوج های طلاق. آنها با اشاره به پیش بینی ازدواج طولانی تر برای زوج های طلاق ، یک عامل دوم را “سبک عاطفی خنثی” عنوان کردند.

گوتمن و لونسون دو دوره بحرانی پرخاشگر را برای طلاق شناسایی می کنند: هفت سال اولیه ازدواج – که نیمی از کل طلاق ها رخ می دهد. بر این اساس ، آنها توجه می کنند که این دوره اغلب به عنوان “بی ثبات و بسیار احساسی” مشخص می شود. آنها دومین دوره بحرانی برای طلاق را به عنوان میانسالی معرفی می کنند ، زمانی که بیشتر زوجین نوجوانان جوان را پرورش می دهند. آنها خاطرنشان می كنند كه برخی از محققان اظهار داشته اند كه این دوره زمانی پایین ترین نقطه رضایت زناشویی است.

زنده ماندن از دوره های بحرانی

گوتمن و لونسون دریافتند که زوج هایی که در اوایل طلاق می گیرند ، در ابتدا در روابط خود بیان می شوند ، با افزایش عصبانیت و منفی بودن همسر ، در حالی که زوج هایی که بعداً در ازدواج طلاق گرفتند ، در یک دوره زمانی قبلی بر داشتن تأثیر خنثی به ثمر رسیدند. اگرچه آنها در مکالمات درگیری زناشویی تا حدودی “مثبت” تعریف می کنند ، زیرا معمولاً با نتایج مثبت مانند رضایت زناشویی مرتبط است ، اما مشاهده می کنند که سطح بسیار بالایی از تأثیر خنثی در هنگام درگیری ممکن است باعث اختلال در عملکرد شود. گوتمن و لونسون نشان می دهند عدم وجود تأثیر مکالمه بیشتر پیش بینی های طلاق بعدی ، توضیح می دهد که سطح بالای تأثیر خنثی منعکس کننده ازدواج است که بی تأثیر و انحراف است.

گوتمن و لونسون توجه داشتند که داده های آنها ممکن است دو سازگاری ناکارآمد با مسائل زناشویی را منعکس کند: اختلال در تنظیم منفی ، که ناخوشایند است اما هنوز “آتش سوزی” وجود دارد و به دلیل عدم تأثیر. اگرچه ماندن در یک ازدواج در جایی که درگیری شدید وجود داشته باشد دشوار است ، اما عدم تأثیر در نهایت تأثیر منفی بر ازدواج خواهد گذاشت. آنها توجه می کنند که این امر با نتایج حاصل از پروژه میانجیگری طلاق کالیفرنیا تأیید شده است ، که M را پیدا کرددلیل متداول گزارش شده برای طلاق این بود: “فاصله و انزوا فزاینده بین شرکا ، پوسیدگی زناشویی دوستی. ” گوتمن و لونسون همچنین توجه دارند که نتایج آنها مطابق با این پیشنهاد است که یک عامل اصلی تأثیر نارضایتی زناشویی در دوران میانسالی بیگانگی است به دلیل “زناشویی طولانی مدت” سرخوردگی و ناامیدی، “که می تواند با بحران میانسالی و همچنین یک شریک ناراضی و یک نوجوان عصیانگر تشدید شود.

اصلاح پیام های زناشویی

برای همه زوجین ، هدف حفظ ازدواج و جلوگیری از طلاق است. گوتمن و لونسون راه حل های بالقوه در درمان زناشویی را پیشنهاد می کنند ، و این نشان می دهد که مداخلات درمانی مختلف برای پرداختن به دو نوع سبک ناکارآمد از تنظیم تأثیر. زوج هایی که با منفی بودن و نوسانات مشخص می شوند می توانند با جایگزینی “فرهنگ انتقاد” با “فرهنگ قدردانی” ، کمک به زوجین برای تعادل تأثیر منفی و مثبت ، خود را برای خودپرداخت و تنظیم شدت زندگی عاطفی متقابل خود.

برای زوج هایی که در یک ازدواج بی عاطفی زندگی می کنند ، درمانگران می توانند شرکای خود را ترغیب کنند تا انواع تأثیرات مربوط به درگیری زناشویی را بیان کنند ، با تمرکز بر بازسازی یک دوستی زناشویی برای پایان دادن به احساس فاصله و انزوا. یک درمانگر مؤثر می تواند به زوجین کمک کند تا ارتباط عاطفی برقرار کنند تا جایگزین انصراف عاطفی شوند.

ازدواج ها به طور ایده آل برای زنده ماندن و شکوفایی ، برای بهتر یا بدتر ، در بیماری و سلامتی طراحی شده اند. زوج هایی که زودتر از موعد اختلال عملکرد را تشخیص می دهند ، می توانند سریعتر به دنبال کمک باشند ، تا اطمینان حاصل کنند که پیاده روی در راهرو ، هر روز از زندگی خود را تا زمان مرگ ، پیاده روی به غروب خورشید می کند.