تعطیلات اینجاست. ترس از تبدیل شدن گفتگوهای خانوادگی به دعواهای سیاسی نیز به همین ترتیب است.

اما اگر میز تعطیلات مجبور نباشد شبیه نمایش پیرز مورگان باشد، چه؟ چه می‌شود اگر به جای بحث کردن، یا حتی عقب‌نشینی یا تظاهر به موافقت، رویکردی کاملاً متفاوت را در پیش گرفتید – رویکردی که به شما امکان می‌دهد از زمان با هم لذت ببرید؟

چرا بحث های سیاسی اینقدر ناامید کننده است؟

توصیه معمول برای حفظ آرامش در تعطیلات ساده است: صحبت سیاسی نکنید. کارشناسان پیشنهاد می کنند با بازی با بچه ها، کمک در آشپزخانه یا تغییر موضوع، تنش را از بین ببرید. به هر حال، همانطور که بسیاری از کارشناسان پیشنهاد کرده اند، هیچ چیزی که شما می گویید احتمالاً نظر کسی را تغییر نمی دهد. پس چرا زحمت بکشیم؟

اگر هدف شما صرفاً سالم ماندن از تعطیلات است، توصیه درستی است. اما استراتژی مبتنی بر برخی فرضیات تاریک است: اینکه گفتگوهای سیاسی باید استدلال باشند. هدف این است که “برنده” با تغییر نظر کسی یا با “مالک شدن” کسی در مقابل دیگران است. و آن اختلاف مقدر است که روز را خراب کند.

مشکل واقعی: چگونه “آنها” را می بینیم

وقتی به مخالف ترین بستگان سیاسی خود فکر می کنید، چه چیزی به ذهنتان می رسد؟ آیا آنها را افرادی شایسته، آگاه، باهوش و عاقل می بینید که به طور منطقی به نتایج متضادی می رسند؟ یا آنها را نادان، احمق، دیوانه یا حتی بدخواه می بینید؟ اگر از صحبت در مورد سیاست با آنها متنفر هستید، به احتمال زیاد آنها را در یکی از این جعبه ها قرار داده اید.

این بخشی از طبیعت قبیله ای ماست. وقتی کسی دیدگاه هایی دارد که ما فکر می کنیم اساساً اشتباه است، ما تمایل داریم فرض کنیم که او فاقد اطلاعات (نادان)، فاقد هوش (احمق)، جدا از واقعیت (دیوانه) یا دارای نیت بد (شیطان) است.

اما علم شناختی دیدگاه دلسوزانه تری ارائه می دهد. تفکر ما توسط سوگیری ها تحریف می شود – سوگیری تأیید باعث می شود حتی در مواجهه با شواهد نادرست به آنچه قبلاً معتقد بودیم بچسبیم. اثر باند واگن ما را تحت فشار قرار می دهد تا با کسانی که به عنوان “ما” می بینیم همراه شویم. و تعصب درون گروهی ما را به بی اعتمادی و حتی ترس از کسانی که به عنوان «آنها» می دانیم سوق می دهد.

نتیجه؟ افراد باهوش، آگاه و خوش نیت می توانند دیدگاه هایی داشته باشند که برای ما غیرقابل درک به نظر می رسد – و حتی چیزهایی را باور کنند که به طور عینی نادرست هستند.

استراتژی تعطیلات رادیکال: کنجکاو باشید

بنابراین، با آن عمویی که دست از دفاع از ترامپ برنمی‌دارد یا پسرخاله‌ای که دست از سرکوب او برنمی‌دارد، چگونه رفتار می‌کنید؟ در این فصل تعطیلات، یک بازی جدید انجام دهید. به جای بازی «وقتی قبول می‌کنی اشتباه می‌کنی من برنده می‌شوم» (چند وقت یک بار در آن بازی برنده شده‌اید؟)، نظرات خود را کنار بگذارید – همیشه می‌توانید آن‌ها را پس بگیرید – و کنجکاو باشید.

اروین یالوم، روان‌پزشک اگزیستانسیال، استدلال می‌کند که تجربه انسان توسط چهار دغدغه نهایی انسان شکل می‌گیرد: مرگ، انزوا، آزادی، و بی معنی بودن. آنچه توهین آمیزترین یا غیرمنطقی ترین موضع سیاسی به نظر می رسد ممکن است تلاشی برای دست و پنجه نرم کردن با این مسائل عمیق تر باشد. حتی ممکن است افرادی که در طرف های مخالف بحث ها هستند، نگرانی های یکسانی داشته باشند در حالی که آنها را در زمینه های مختلف اولویت بندی می کنند.

به عنوان مثال:

شخصی که علاقه مند به حقوق اسلحه است ممکن است نگرانی های مربوط به نفوذ دولت به آزادی و استقلال شخصی را در مواردی که به حق شکار یا دفاع از خود مربوط می شود، در اولویت قرار دهد، در حالی که فردی که علاقه مند به کنترل اسلحه است ممکن است بیشتر بر نگرانی در مورد آسیب های ناشی از سلاح گرم به کودکان تمرکز کند، مانند در تیراندازی در مدرسه

کسی که علاقه مند به حقوق باروری است ممکن است نگرانی در مورد دخالت دولت در آزادی و استقلال بدن را در اولویت قرار دهد در حالی که کسی که شدیداً طرفدار زندگی است ممکن است بیشتر بر نگرانی در مورد آسیب های ناشی از سقط جنین به نوزادان متولد نشده تمرکز کند.

هنر گوش دادن

با گوش دادن – با کنجکاوی واقعی – می توانید نگرانی های اساسی را که زمینه ساز دیدگاه های خویشاوند دشوارتان است، کشف کنید. حتی اگر بستگان خود را منطقی تر نمی بینید، به جای اینکه کنجکاوی خود را محدود کنید به اینکه چه مشکلی با اعضای خانواده تان مشکل دارد، می توانید کنجکاو باشید که چگونه یک فرد باهوش عاقل، آبرومند و آگاه ممکن است به نتیجه ای بسیار اشتباه برسد.

به جای این که فکر کنید “این شخص چه مشکلی دارد؟” سعی کنید بپرسید “چه چیزی برای آنها مهم است؟” گوش دادن واقعی به این معنا نیست که منتظر باشید تا نوبت صحبت کنید یا رد کاملی ایجاد کنید. این به معنی پرسیدن سؤال و کنجکاوی واقعی در مورد پاسخ است. ممکن است متوجه شوید که در زیر اختلافات سیاسی خود، نگرانی های مشترکی دارید – یا حداقل ممکن است نگرانی های آنها را کشف کنید.

اتخاذ این رویکرد به این معنا نیست که میز را با توافق در مورد همه چیز یا حتی در مورد هر چیزی ترک خواهید کرد. اما پویایی را از تعارض به ارتباط تغییر می دهد. وقتی گوش می‌دهید، پیامی قدرتمند می‌فرستید: “شما برای من مهم هستید، حتی اگر مخالف باشیم.” این پیام می تواند تجربه تعطیلات را تغییر دهد – نه فقط برای بستگان شما بلکه برای شما نیز.

ویلیام استرینگ فلو زمانی نوشت:گوش دادن در بین انسان ها اتفاق نادری است. شما نمی توانید به کلمه ای که دیگری صحبت می کند گوش دهید، اگر به ظاهر خود مشغول هستید یا دیگری را تحت تأثیر قرار می دهید، یا اگر می خواهید تصمیم بگیرید که وقتی دیگری صحبت نمی کند، چه می گویید، یا اگر در حال بحث در مورد این هستید که آیا این کلمه وجود دارد یا خیر. گفته شده درست یا مرتبط یا موافق است. چنین موضوعاتی ممکن است جای خود را داشته باشند، اما تنها پس از گوش دادن به کلمه به عنوان کلمه در حال بیان است. به عبارت دیگر، گوش دادن یک عمل ابتدایی عشق است…”

بنابراین، امسال، فقط از تعطیلات جان سالم به در نبرید. آنها را به عنوان فرصتی برای ارتباط و کنجکاوی در مورد همراهان تعطیلات خود، حتی در میان شکاف های سیاسی، در آغوش بگیرید. در مورد نگرانی های آنها کنجکاو باشید. کنجکاو در مورد آنچه واقعا برای آنها مهم است. و صادقانه گوش کن حتی اگر معلوم نشود که شما بیش از آنچه فکر می کردید مشترک هستید، یک عمل عاشقانه ارائه کرده اید.