منبع: Edvard Munch, Melancholy, 1894 / Public Domain

من مجذوب افرادی هستم که می توانند به خوبی نقاشی یا طراحی کنند و حتی فرآیند هنرسازی را به صورت علمی مطالعه کرده اند. هر بار که سعی کردم خودم یاد بگیرم چگونه هنر کنم با شکست مواجه شده ام. احساس می‌کنم بدتر و بدتر می‌شود، با این حال به تلاشم ادامه می‌دهم تا «بهتر شکست بخورم». اما اگر مشکل این باشد که من انتظارات غیرواقع بینانه‌ای در مورد اینکه چگونه شکست‌های گذشته‌ام می‌تواند منجر به موفقیت در آینده شود، چیست؟

یک مطالعه جدید از محققان دانشکده های بازرگانی دانشگاه های نورث وسترن، کرنل، کلمبیا و ییل نشان می دهد که ما به طور سیستماتیک احتمال یادگیری دیگران از اشتباهات و شکست های خود را بیش از حد ارزیابی می کنیم. نتایج هشیارکننده هستند، اما اگر قرار است از شکست‌های گذشته سود ببریم، خوب است که به آنها توجه کنیم.

محققان به رهبری لورن اسکریس-وینکلر از دانشکده مدیریت کلوگ در نورث وسترن، از گروه‌هایی از افراد خواستند تا احتمال موفقیت فردی که در یک کار مهم شکست می‌خورد، متعاقباً در آن کار موفق شود. آنها سؤالاتی از این قبیل پرسیدند: “وکلایی را در نظر بگیرید که وکالت را قبول می کنند. از بین کسانی که در ابتدا قبول نمی شوند، فکر می کنید چند درصد از وکلا در نهایت قبول می شوند؟ یک درصد را بین 0 تا 100 حدس بزنید.” آنها سپس تفاوت بین حدس‌های افراد و میزان واقعی موفقیت در آزمون وکالت را از مطالعات دیگر محاسبه کردند.

پیش بینی مردم خیلی خوب نبود. برای سوال بالا، که در آن نرخ واقعی موفقیت پس از شکست 35٪ است، مردم به طور متوسط ​​این میزان را 58٪ حدس زدند. نتایج مشابهی برای سوالات مربوط به امتحانات مجوز معلم و پرستار وجود داشت.

با این حال، زمانی که شکست قبلی از سؤال حذف شد، در مطالعه دوم، پاسخ‌های آنها به ارقام واقعی نزدیک‌تر شد. آنها سؤالاتی از این قبیل پرسیدند: “معلمانانی را در نظر بگیرید که در آزمون مجوز معلمی شرکت می کنند و 219 امتیاز (از 300 امتیاز) کسب می کنند. به نظر شما چند درصد از این معلمان در آزمون مجدد دچار مشکل می شوند، مطالعه خود را افزایش می دهند و نمره بالاتر از 219 را در آزمون مجدد کسب می کنند؟ ” در این مورد از شکست خبری نیست. مردم به طور متوسط ​​پاسخ را 57% حدس زدند که بسیار نزدیک به نرخ واقعی 58% است. از گروه دومی از شرکت‌کنندگان سؤال مشابهی پرسیده شد، اما همچنین این سؤال مطرح شد که «۲۱۹ نمره مردودی در آزمون صدور مجوز معلمی است». این گروه میزان موفقیت بسیار بالاتر 70% را حدس زد. این نشان می‌دهد که وقتی شکست برجسته‌تر می‌شود، انتظارات ویژه‌ای در مورد موفقیت پس از شکست داریم.

محققان همچنین به شواهدی دست یافتند که نشان می‌دهد این موضوع صرفاً مربوط به خوش‌بین بودن افراد نیست. در مطالعه دیگری، به افراد وظیفه داده شد که یا یک کار شامل رمزگشایی هیروگلیف (این شرکت کنندگان «تجربه‌گران» نامیده می‌شوند)، یا در مورد موفقیت یا شکست یک شرکت‌کننده در حین انجام همان کار («پیش‌بینی‌کننده») به آنها گفته شود. محققان دریافتند که “پیش‌بینی‌کنندگانی که موقعیت دقیق تجربه‌کنندگان را مشاهده کردند، با این وجود معتقد بودند تجربه‌کنندگانی که در ابتدا شکست خورده‌اند، بیشتر از تجربه‌کنندگان واقعی موفق خواهند شد.

ممکن است انتظار داشته باشیم که اگر مردم میزان واقعی موفقیت پس از شکست را بدانند، ممکن است تمایل کمتری به حمایت از برنامه‌هایی مانند درمان اعتیاد داشته باشند، جایی که میزان موفقیت به طرز افسرده‌کننده‌ای پایین است (۹۱٪ افرادی که از اعتیاد به مواد افیونی بهبود می‌یابند، در سال بعد عود می‌کنند). . با اطمینان، این مورد نیست. در مطالعه دیگری، نویسندگان دریافتند که در مقایسه با زمانی که این اطلاعات مخفی می‌شود، در واقع افراد با احتمال بیشتری از برنامه‌های مالی مالیات دهندگان برای کمک به افراد مبتلا به اعتیاد حمایت می‌کنند، در مقایسه با زمانی که این اطلاعات مخفی می‌شود (58٪ در مقابل 49٪). .

البته، به نوعی مهم نیست که چقدر باور داشته باشید که دیگران پس از شکست موفق خواهند شد. همه چیز مهم این است که آیا شما باور داشته باشید که پس از شکست به اندازه کافی موفق خواهید شد که به تلاش خود ادامه دهید. این احتمالاً به انگیزه ها و انگیزه های خودتان و همچنین پاداش ها و هزینه های تلاش مجدد بستگی دارد.

به‌عنوان کسی که از هنرمندان و آنچه که می‌توانند خلق کنند در حیرت باقی می‌مانم، مطمئناً به تلاش برای یادگیری نحوه طراحی و نقاشی ادامه خواهم داد. و با آگاهی کامل این کار را انجام خواهم داد که احتمالاً شکست خواهم خورد.

حق چاپ © 2024 دانیل گراهام