[ad_1] بهعنوان یک نویسنده اعصاب واگرا و مربی نویسندگی تأییدکننده تنوع عصبی، اغلب داستانهایی از افراد خلاق دیگر درباره مبارزه با تعادل کار و زندگی و یافتن زمان برای کار خلاقانهشان میشنوم. فقط برای اینکه بدانید از کجا آمده ام، نمی توانم...
[ad_1]
بهعنوان یک نویسنده اعصاب واگرا و مربی نویسندگی تأییدکننده تنوع عصبی، اغلب داستانهایی از افراد خلاق دیگر درباره مبارزه با تعادل کار و زندگی و یافتن زمان برای کار خلاقانهشان میشنوم.
فقط برای اینکه بدانید از کجا آمده ام، نمی توانم عبارت “تعادل بین کار و زندگی” را تحمل کنم. به این معنی است که “کار” بخشی از “زندگی” نیست، اما به نوعی یک امر جداگانه است. همچنین به این معناست که «زندگی» (مانند فرزندپروری) «کار» نیست. هر دوی آن اظهارات نادرست است.
منبع: Pexels / Pixabay
این هفته من دقیقاً صفر کلمه در نسخه خطی کتاب جدیدم نوشته ام. هیچ کدام. وقتی نمیتوانید برای کاری که واقعاً از انجام آن لذت میبرید، فضای خالی ایجاد کنید، ممکن است احساس خیلی بدی داشته باشید.
زمان کجا رفته؟ برای من، این به تعهدات خانوادگی مربوط می شود، مانند اطمینان از اینکه نوجوانان در حال رشد من شلوارهایی به اندازه کافی بلند داشته باشند.
در واقع، سیزده ساله من اکنون پنج فوت و نه است و برادر بزرگترش یک سال پیش به پنج و هشت تیراندازی کرده است. چگونه ممکن است؟ و پزشکان به من می گویند که قرار است در سن 16 یا 17 سالگی دوباره جهش رشد داشته باشند؟ مدیریت شلوار در این خانه یک شغل تمام وقت است.
سپس، شب گذشته، نوجوانان می خواستند تماشا کنند ترمیناتور با من (یکی از 5 فیلم مورد علاقه من و یکی از بهترین فیلم هایی که تا کنون ساخته شده است). احتمالاً نمیتوانستم به انجام همه کارهای مورد علاقهام نه بگویم: با جوان درآمیختن، با هر دوی آنها درگیر شوم، و آنها را با بازخوانی همه دیالوگها تحت تأثیر قرار دادم؟
شما نه می توانید و نه نباید به یک شب عالی با کسانی که دوستشان دارید نه بگویید.
اما در مورد صدای پشت سرتان که می گوید: «به اندازه کافی تولید نمی کنی؟» ما باید آن را تعطیل کنیم.
خود ایده «بهره وری» به این معناست که مولد بودن چیز خوبی است.
“خب، اینطور نیست، کتی؟”
پاسخ این است: “نه به شکلی که ما فکر می کنیم.” بهره وری، به عنوان یک مفهوم، بر نتایج – یعنی محصولات – متمرکز است. اما اگر فقط روی محصولات تمرکز کنیم، محصولات بد و افراد ناسالم را دریافت می کنیم.
اگر عصبی هستید، پس باید مراقب فشار بهره وری باشید.
برای شروع، من طرفدار هک های معمولی ردیابی عادت و بهره وری نیستم. اگر عصبی هستید، احتمالاً به هر حال برای شما کار نخواهند کرد.
برای مثال، اگر با اضطراب دست و پنجه نرم می کنید، تمرکز بر خروجی فقط اضطراب را بدتر می کند.
اگر شما یک ADHDer هستید، پس به چیزی متفاوت از یک سیستم چک لیست دیگر نیاز دارید. آخری کار نکرد، این یکی هم نمی شود. بیشتر آنها فقط برای مغزهای عصبی طراحی نشده اند.
بدتر از همه، اگر بر بهرهوری تمرکز کنید، همانطور که جامعه سرمایهداری ما را تشویق میکند – صدایی که در ذهن شما میطلبد. بیشتر، بیشتر بیشتر– آن وقت شما می سوزید. اگر عصبی باشید، زودتر دچار فرسودگی می شوید. فرسودگی شغلی یک وضعیت اورژانسی است و تنها راه درمان این است که تا زمان بهبودی به طور کامل کار را متوقف کنید.
ما واقعاً نمی خواهیم بسوزیم.
من می گویم که معنای مولد بودن را دوباره چارچوب بندی می کنیم و آن را از «محصولات» جدا می کنیم. در اینجا لیستی از چیزهایی است که باید برای نویسندگان و سایر افراد خلاق (این شما هستید!) “مولد” در نظر گرفته شوند.
هیچ یک از این چیزها به صورت خطی مولد نیستند. اما اگر روحیه خلاق خود را تغذیه نکنید، آنگاه روح خلاق شما به شما خواهد گفت که وقتی در ازای چیزی درخواست می کنید، آن را هل دهید.
روشی که «بهره وری» به ما فروخته می شود دروغ است. زندگی همه چیز در مورد محصول نیست. خلاقیت هم نیست. هم خلاقیت و هم زندگی چیز دیگری است: عشق.
بله، عشق
برای من خلاقیت=عشق یعنی حواسم به کارهای مهمی که این هفته انجام دادم، حتی اگر در کتاب جدیدم یک کلمه هم ننوشته باشم:
Neurodiversity Essential Reads
و نگاه کن! این چیزی که الان میخونی رو نوشتم این قطعه نوشته ای است که یک محصول سنتی است. اما این به طور تصادفی زمانی رخ داد که من مشغول نودلینگ با چیزهای دیگر در لیست ظاهراً غیرمولد بالا بودم.
آنچه بیشتر این توصیه به آن می رسد همان چیز قدیمی است: مرزها. ما باید هم در مقابل انتظارات جامعه و هم در برابر خواسته های محلی در زمان خود حد و مرزی تعیین کنیم.
تعیین حد و مرزها به گونه ای که زمان برای خلاقیت داشته باشید ضروری است. اگر عصبی هستید و بنابراین معمولاً انرژی کمتری برای عبور از مزخرفات دارید، به مرزهای واقعاً قوی نیاز دارید.
به عنوان مثال، من از قانون 7 از 10 تلاش استفاده می کنم زمانی که احساس خستگی می کنم. این قانون به شکست بزرگ شلوار در سال 2024 پایان داد و زمان خلاقیت من را پس گرفت.
نتیجه قانون 7 از 10 تلاش به این صورت است: بچهها الان شلوار دارند چون من 10 جفت جوگر با رنگهای مختلف از Old Navy خریدم، این همه چیزی است که به هر حال میخواهند بپوشند، و به این شغل گفتم. انجام شد. این اجرای خوب 7 از 10 به من زمان داد تا آنچه را که اکنون می خوانید بنویسم.
در اینجا چند سوال وجود دارد که به شما کمک می کند از آنچه در اینجا خوانده اید در زندگی خود استفاده کنید.
[ad_2]
