آسیب مغزی تروماتیک (TBI) منبع اصلی ناتوانی و مرگ و میر باقی می ماند در حالی که پیامدها به دلیل پیچیدگی ها و ماهیت چند سیستمی TBI و این واقعیت که هیچ کاری برای ترمیم بافت آسیب دیده مغز نمی توان انجام داد، بسیار متغیر است. با توجه به اینکه مغز سیستم‌های اندام متعدد، به‌ویژه دستگاه گوارش را تنظیم می‌کند و توسط آن تنظیم می‌شود، جای تعجب نیست که TBI منجر به مجموعه‌ای از تغییرات در سیگنال‌های بیوشیمیایی و ایمنی بین مغز و دستگاه گوارش شود.

به دنبال آسیب مغزی، بی نظمی محور مغز-روده تأثیرات پایین دستی عمیقی بر تأمین نیازهای تغذیه ای کافی برای حمایت از بهبودی دارد. این یک مشکل مهم به دلیل افزایش نیاز به کالری پس از تروما است. یک مطالعه اخیر مشکلات و همچنین راهبردهای بالقوه برای مدیریت نیازهای تغذیه ای بیماران TBI را تشریح کرد.

گاهی اوقات ارتباط روده و مغز با شکست مواجه می شود.

ارتباط روده و مغز پیچیده و دو طرفه است. مغز روده را از طریق شاخه‌هایی از سیستم عصبی خودمختار کنترل می‌کند که مستقیماً با سیستم عصبی روده در روده ارتباط برقرار می‌کند. سیستم عصبی روده بسیار بزرگ است. تقریباً مانند داشتن مغز دومی است که در شکم شما زندگی می کند و روده های شما را کنترل می کند. مغز برخی از عملکردهای بسیار مهم داخل روده را از طریق این ورودی های عصبی کنترل می کند. پریستالسیس را کنترل می کند، یعنی انقباض عضلات دیواره های روده که محتویات را در امتداد حرکت می دهند. زمانی که مضطرب هستیم، گاهی اوقات این حرکات تند می شود و اسهال را تجربه می کنیم. وقتی می ترسیم یا استرس داریم، این حرکت می تواند ناگهان متوقف شود و باعث یبوست شود.

مغز همچنین بر یکپارچگی پوشش مخاطی روده تأثیر می گذارد که جذب مواد مغذی را کنترل می کند. مغز همچنین بر سلامت میکروبیوم و سطح التهاب تأثیر می گذارد و هنگامی که این تأثیر به دنبال آسیب مغزی مخدوش شود، پیامد آن اسهال است. گاستروپارزی، زمانی که غذا نمی تواند معده را ترک کند. و عدم تحمل تغذیه، که از دست دادن توانایی جذب مواد مغذی از غذا است. در عین حال، جریان خون از روده دور می شود. همه این موانع وحشتناک برای تغذیه در زمانی رخ می دهد که حمایت تغذیه ای از اهمیت بالایی برخوردار است.

در همین حال، از آنجایی که التهاب داخل مغز به دنبال آسیب بدتر می‌شود، ورودی‌های نامنظم مغز باعث ایجاد التهاب در روده می‌شوند. در ابتدا، این مفید است، اما پس از آن، با بدتر شدن التهاب، درجه عدم تحمل تغذیه، گاستروپارزی و اسهال بدتر می شود. در این مرحله، محور روده-مغزی که معمولاً کاملاً مفید است، به یک مسئولیت جدی سلامت تبدیل می شود. به عنوان مثال، اختلال در تنظیم رابطه دو طرفه سیستم ایمنی با مغز منجر به یک وضعیت نقص ایمنی بدنبال TBI می شود که بیماران را مستعد ابتلا به پاتوژن های روده فرصت طلب می کند. سپس، میکروبیوم روده شروع به صحبت با مغز می کند که منجر به تغییر بیان ژن، تغییرات در شیمی مغز و نوسانات در نفوذپذیری سد خونی مغزی می شود.

چگونه می توان مشکل را به بهترین نحو برطرف کرد؟

مطالعات اخیر نشان می دهد که تغذیه زودهنگام روده ای که شامل داروهای تقویت کننده سیستم ایمنی، ویتامین ها و مواد معدنی است، بهترین رویکرد برای مدیریت چالش های تغذیه ای پس از TBI است. تغذیه روده ای که به عنوان تغذیه لوله ای نیز شناخته می شود، راهی برای تامین مواد مغذی و مایعات به طور مستقیم به معده یا روده کوچک است. اغلب زمانی استفاده می شود که کسی نمی تواند به اندازه کافی غذا بخورد تا مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت کند. متأسفانه هیچ یک از این اصلاحات تغذیه ای قادر به ترمیم بافت آسیب دیده مغز نخواهد بود.