مشاوره به دنبال اصلاح یا از بین بردن اضطراب در چند ماه یا سال است ، صفتی که 300000 سال طول کشید تا بخشی از DNA ما شود. موفق باشید با این تغییر.

چرا از بین بردن اضطراب دشوار است

DNA ما تمایلی به کنار گذاشتن رفتارهایی با ارزش بقا بالا ندارد و اضطراب درست در آنجا با موارد برتر قرار دارد. دو مورد را تصور کنید هومو ساپینز اجداد 300،000 سال پیش یک وعده غذایی سنجاب خام را می خورند. یکی از غروب خورشید به حدی لذت می برد که او زنگ زدگی پشت بوته را نادیده می گیرد. شریک وعده غذایی وی ، فردی بسیار عاقل تر ، به خطری که سیگنال های سر و صدا را نشان می دهد ، اضطراب می شود و برای ایمنی اجرا می شود. در حالی که اول هومو ساپینز ناهار برای یک گربه دندانه دار شد ، دومی خاطره ای را ایجاد کرد که بیش از هزاران سال بخشی از DNA گونه ها شد.

حتی اگر گربه های دندانپزشکی دیگر دیگر وجود ندارند ، آن ژن باستانی هنگام تماشای همسایه تهاجمی که برگهای خود را روی چمن خود می کشد ، فعال می شود ، می شنوید که فرزند شما تازه دستگیر شده است ، یا از اهداف شریک زندگی خود در پشت یک سوال مبهم مطمئن نیستید.

یک رویکرد سد راه برای مدیریت اضطراب

تقریباً 30 درصد آمریکایی ها در طول عمر آنها یک اختلال اضطراب را تجربه خواهد کرد و اضطراب آن است شایع ترین روانشناسان اختلال درمان می کنند. اگرچه در رویکردهای روان درمانی تنوع قابل توجهی وجود دارد ، اما تعداد کمی از این ایده شروع می شود که هرچه ارزش بقا یک صفت مانند اضطراب بیشتر باشد ، از بین بردن آن مقاوم تر است. برای کسانی که مدیریت اضطراب خود را از طریق روان درمانی سنتی به چالش کشیده اند ، امتحان کنید. یک یا چند مورد از پنج استراتژی زیر برای مختل کردن دلبستگی مغز به اضطراب.

• پیوندهای بین موقعیت هایی که اضطراب ایجاد می کنندبشر تحقیقات نشان می دهد که یادآوری یک تجربه منفی غالباً حافظه منفی دیگر را فعال می کند و در دنباله ای مانند زنجیره ای از دومینوس ادامه می یابد. به یک حمله گذشته نپردازید. هرچه بیشتر آن را بازگو کنید ، خاطرات منفی تر ظاهر می شود و اضطراب شما نیز بیشتر می شود.
• فرض کنید خاطرات شما به ندرت دقیق استبشر بر اساس تحقیقات گسترده در مورد بازیابی حافظه ، حتی صادقانه ترین و عینی ترین افراد گزارشی از آنچه که فکر می کنند اتفاق افتاده است ارائه می دهد که با وقوع واقعی متفاوت خواهد بود. مطالعات اخیر حاکی از آن است که هرچه احساسات مرتبط با یک حافظه شدیدتر باشد ، احتمال تحریف بیشتر احتمال دارد. فرض کنید هر آنچه را که به یاد می آورید دقیق نیست.
• بازخوانی همان داستان را متوقف کنیدبشر ما به ندرت فقط یک بار یک داستان را می گوییم – به ویژه موارد منفی. هر بازخوانی حافظه آن را تغییر می دهد ، نه به این دلیل که شما عمداً آن را تغییر می دهید ، بلکه به دلیل عصب شناسی مغز است. هرچه بیشتر خاطرات برای آگاهی یا کلامی مطرح می شوند ، یادآوری شما از حقیقت دور خواهد بود. خاطرات منفی بیشتر با هر بازخوانی منفی تر می شوند.
• تأثیر عاطفی حافظه را کاهش دهید. از آنجا که یک فکر منفی می تواند دیگران را تحریک کند و به طور بالقوه منجر به افسردگی شود ، هر چه زودتر فکر منفی را متوقف کنید ، احتمال اینکه مارپیچ از کنترل خارج شود ، کمتر است. حساسیت زدایی سیستماتیک یک تکنیک مؤثر است که به تدریج تأثیر عاطفی حافظه را کاهش می دهد. برای تروما شدیدتر ، مانند PTSD ، مطالعات اخیر با استفاده از روانگردان اثربخشی را نشان داده اند. هرچه کمتر از حافظه منفی گفته شود ، احتمال تقویت ، پیوند و غیره کمتر خواهد بود. دلبستگی عاطفی به یک حافظه بیشتر می شود ، احتمالاً از آن نیز قوی تر می شود.
• تعادل منفی با تجربیات مثبت. یک حافظه منفی را به عنوان یک قلدر اضافه وزن که در انتهای Seesaw شما پرش می کند ، تصور کنید ، تا زمانی که تصمیم بگیرد شما را رها کند ، شما را بالا نگه دارد. این اضطراب است. حالا تصور کنید که سه دوست در حال پرش به سمت شما هستند تا وزن اضطراب را متعادل کنند. در حالی که ممکن است از بین بردن خاطره ای که باعث ایجاد اضطراب می شود غیرممکن باشد ، مقابله با آن با سه عمل مثبت می تواند کاملاً مؤثر باشد ، از نظر ایده آل از قلمروهای شناختی ، هنری و جسمی.

غذای آماده

در مصاحبه ای ، نوازنده وینتون مارسالیس اظهار داشت که مادرش معتقد است زندگی برای همه افراد دست و پا گیر است. ما نمی توانیم از اضطراب فرار کنیم. اگر درگیر جهان شویم ، آن را احساس خواهیم کرد. این هزینه کمی برای پرداخت هزینه زندگی است. به جای تلاش برای از بین بردن اضطراب – به دلیل ژنتیک ما ، یک هدف مشکوک در بهترین حالت – برای ایجاد اختلال در رابطه عشق مغز با آن ، موانع جاده ای را در اختیار شما قرار می دهد.