عشق و عاشقانه موضوعات رایج در برنامه های تلویزیونی و فیلم ها هستند. کمدی های عاشقانه همیشه محبوب هستند، به خصوص در بین زوج های قرار. همانطور که آزمایش‌ها و مصیبت‌های جذابیت جنسی روی صفحه پخش می‌شود، زوج‌ها می‌توانند شریک زندگی‌شان را محکم نگه دارند، زیرا از ستاره‌های خوش شانس خود تشکر می‌کنند، ماجراجویی عاشقانه‌شان تقریباً سخت نبود.

جذابیت جنسی اغلب به عنوان یک موضوع در فیلم های اکشن نیز ظاهر می شود. به گزارش تروپ، زن و مردی که نمی توانند یکدیگر را تحمل کنند در یک سری موقعیت های خطرناک قرار می گیرند که در آن باید برای بقای خود همکاری کنند. اگرچه آنها در بیشتر ماجراجویی‌های مشترکشان یکدیگر را تحقیر می‌کنند، اما زمانی که شرور مغلوب شده است، نمی‌توانند صبر کنند تا لباس‌های یکدیگر را پاره کنند. در واقع تحقیقات روان‌شناختی وجود دارد که از این ایده حمایت می‌کند که قرار گرفتن در معرض خطر می‌تواند جذابیت جنسی را افزایش دهد، بنابراین شاید پیش‌فرض این فیلم‌ها چندان غیرمنطقی نباشد.

رسانه به مثابه یک آینه

ما ساعت‌های زیادی در هفته را صرف سرگرمی‌های رسانه‌ای می‌کنیم، و ایده‌های ما در مورد عشق و عاشقانه تا حد زیادی تحت تأثیر نمایش‌هایی است که تماشا می‌کنیم، گاهی اوقات به روش‌های بسیار ظریف. به گفته روانشناسان رسانه ای اشلی لاندروم و لیزل شرابی که اخیرا مقاله ای در این مجله منتشر کرده اند. نظر فعلی در روانشناسی، رسانه های سرگرمی آینه ای هستند که نگرش های اجتماعی را منعکس می کنند. به این ترتیب، منبع قابل توجهی از اطلاعات نادرست در مورد ماهیت عشق و عاشقانه برای بینندگان است، اما همچنین دریچه‌ای ارزشمند را برای روانشناسان به سمت باورهای رایج، خواه این باورها درست یا نادرست، ارائه می‌دهد.

لاندروم و شرابی اشاره می کنند که رسانه های سرگرمی اطلاعات نادرست در مورد عشق و عاشقی را به دو روش مختلف ارائه می دهند. در مورد اطلاعات نادرست آشکار، رسانه ها ایده های خاصی را به عنوان حقایق “علمی اثبات شده” ارائه می کنند، که بینندگان با میل آنها را به عنوان واقعی می پذیرند و اغلب با دیگران به اشتراک می گذارند. در مورد اطلاعات نادرست نادرست، ایده‌های نهفته در خود داستان‌ها توسط بینندگان به عنوان الگوهایی برای رفتارهای عاشقانه انتخاب می‌شوند. محققان در مقاله خود نمونه ای از هر نوع اطلاعات غلط ارائه می دهند.

اطلاعات غلط آشکار

لاندروم و شرابی به عنوان نمونه ای از اطلاعات آشکار در مورد عشق و عاشقی در رسانه های سرگرمی، برنامه تلویزیونی واقعیت را در نظر می گیرند. جاذبه برهنه، که در آن، همانطور که از عنوان پیداست، شرکت کنندگان برای قرار ملاقات بر اساس چیزی بیشتر از ظاهرشان در حالت برهنه رقابت می کنند. در حالی که تماشای افراد جذاب در حال شوخی کردن طبیعی می تواند بسیار سرگرم کننده باشد، تهیه کنندگان نمایش آن را به عنوان آموزشی تبلیغ می کنند.

به عنوان مثال، در قسمت سوم، مجری برنامه یک مطالعه علمی ادعایی را مورد بحث قرار داد که نشان داد: “شما واقعاً می توانید یک مرد را از روی اندازه توپ هایش قضاوت کنید.” به گفته میزبان، محققان دریافتند مردانی که بیضه‌های کوچک‌تری دارند، سطح تستوسترون پایین‌تری دارند که به نوبه خود رفتار جفت‌گیری را سرکوب می‌کند و تلاش مرد را به سمت رفتارهای والدین هدایت می‌کند. مجری در پایان گفت: “توپ های کوچک ممکن است به معنای پدر بزرگتر و بهتر باشد.”

اگرچه میزبان اشاره نکرد که این اطلاعات از کجا آمده است، لندروم و شرابی مقاله ای از ماسکارو، هکت و ریلینگ (2013) پیدا کردند که ممکن است منبع باشد. در این مطالعه، محققان در واقع دریافتند که مردان با بیضه‌های کوچک‌تر، نوع خاصی از فعالیت مغزی را نشان می‌دهند که تصور می‌شود با رفتارهای والدینی مرتبط است. با این حال، این رابطه بسیار کوچک بود و مهمتر از آن، محققان هرگز به رفتارهای واقعی والدین نگاه نکردند.

این مطالعه توسط رسانه‌های مشهور مورد بررسی قرار گرفت و این یافته‌های ناچیز را با عناوین هیجان‌انگیزی مانند «پدرهای بهتر بیضه‌های کوچک‌تری دارند» و «پدرانی با نادهای کوچک‌تر انتخاب کنید» اغراق کردند. بدون شک، نویسندگان برای جاذبه برهنه اطلاعات خود را از گزارش های علمی عمومی به دست آورده اند، که دقیقاً منبع اطلاعاتی قابل اعتمادی برای آخرین یافته های علمی نیست. حتی نویسندگان مقاله اصلی اذعان کردند که یافته‌های آنها فقط پیشنهادی است و نه قطعی، و گزارش خود را با همان احساسی که هر گزارش علمی را به پایان می‌رساند، پایان دادند، یعنی تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

اطلاعات نادرست نادرست

مقدار زیادی از رسانه‌های سرگرمی به عنوان جنبه آموزشی معرفی می‌شوند، و یکی از مؤلفه‌های مهم سواد علمی، دانستن نحوه قضاوت درباره اعتبار منابع اطلاعاتی است. اما گاهی اوقات اطلاعات نادرست به گونه‌ای ظریف ارائه می‌شود که ما حتی نمی‌دانیم چه تأثیری بر ما می‌گذارد. به عنوان نمونه ای از اطلاعات نادرست ظریف، لندروم و شرابی به آن مورد علاقه همیشگی روی می آورند. لیسانس.

در یکی از قسمت‌های فصل 21، یکی از شرکت‌کنندگان با گفتن به لیسانس شروع می‌کند که می‌داند او همیشه در روابط موفق نبوده است و به شکست‌هایش اشاره می‌کند. سپس لحن خود را تغییر می‌دهد و به او می‌گوید: “تو در کتاب من یک قاتل هستی” و بعد آن دو با هم هات داگ می‌خورند.

به گفته لندروم و شرابی، این نمونه ای از نگینگ است، یک تکنیک جذاب که توسط پیک آپ آرتیست ها توسعه یافته است. ایده پشت نفی این است که اگر ابتدا یک نظر منفی برای کاهش عزت نفس او بنویسید و سپس آن را با چیزهای مثبت تر دنبال کنید تا دوباره آن را بسازید، می توانید کاری کنید که فردی شما را جذاب تر ببیند. این “تقویت” عزت نفس که آنها در حضور شما تجربه می کنند، قرار است شما را برای آنها جذاب تر کند.

نگینگ ممکن است یک استراتژی موفق برای چیدن غرفه های یک شبه باشد. صرف نظر از این، این نوعی دستکاری عاطفی است و جایی در یک رابطه سالم ندارد. با این حال، لندروم و شرابی به نمونه‌های متعددی در رسانه‌های سرگرمی اشاره می‌کنند که در آن نفی به عنوان بخشی عادی از پویایی روابط ارائه می‌شود.

از آنجایی که ما بخش زیادی از زندگی روزمره خود را صرف مصرف رسانه های سرگرمی می کنیم، به راحتی تحت تأثیر پیام هایی که آنها برای ما ارسال می کنند، چه آشکار یا ظریف، قرار می گیریم. با این حال، باید در نظر داشته باشیم که داستان هایی که از عشق و عاشقی تماشا می کنیم، لزوماً الگوهای خوبی برای روابط شاد و ایمن در زندگی ما نیستند. تلویزیون واقعیت ممکن است سرگرم کننده باشد، اما با زندگی واقعی فاصله زیادی دارد.