نوشته میچل لیستر و جون وینزور

درمان جدیدی برای درمان بیماری‌های روانی و اختلالات نورودژنراتیو نویدبخش است. این درمان، که از رنگ آبی و نور قرمز تشکیل شده است، ممکن است اختلالات مختلف از افسردگی گرفته تا بیماری آلزایمر را بهبود بخشد. دو جزء این درمان عبارتند از متیلن آبی (MB) و درمان با نور قرمز که به عنوان تعدیل نوری (PBM) نیز شناخته می شود.

متیلن بلو

منبع: آماندا اسلیتر / ویکی‌مدیا کامانز، Creative Commons Attribution-Share Alike 2.0 Generic

متیلن بلو

MB یک داروی تایید شده توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده است که استفاده از آن ارزان و بی خطر است. با این حال، این عامل به عنوان یک دارو شروع نشد. MB که در سال 1876 توسعه یافت، برای اولین بار به عنوان رنگ برای منسوجات استفاده شد. در سال 1907، پاول ارلیخ، بیوشیمیدان آلمانی، MB را به دلیل توانایی آن در شناسایی و هدف قرار دادن سلول‌های دارای اختلال عملکرد میتوکندری، به عنوان یک گلوله جادویی توصیف کرد. این رنگ آبی در طول جنگ جهانی اول پس از اینکه در درمان مالاریا موثر بود به سربازان تزریق شد. در اوایل قرن بیستم، MB به عنوان یک پادزهر برای مسمومیت با سیانید استفاده می شد و امروزه به عنوان یک درمان برای یک اختلال خونی به نام متهموگلوبینمی استفاده می شود.

اخیراً، MB برای درمان طیف گسترده ای از اختلالات از جمله COVID-19، بیماری آلزایمر، افسردگی، اضطراب و اسکیزوفرنی پیشنهاد شده است. علاوه بر این، نشان داده شده است که MB حافظه را در انسان بهبود می بخشد، حتی زمانی که هیچ اختلال عصبی روانی زمینه ای وجود نداشته باشد. بنابراین، MB چگونه کار می کند؟

میتوکندری ها اندامک های سلولی هستند که بیشتر انرژی مورد نیاز سلول ها را تولید می کنند. این انرژی به شکل ATP از طریق فرآیندی به نام ایجاد می شود فسفوریلاسیون اکسیداتیو. تولید ATP در میتوکندری، که در افراد افسرده کاهش می یابد، پس از درمان با MB افزایش می یابد و در نتیجه انرژی سلولی افزایش می یابد.

علاوه بر افزایش تولید ATP، میتوکندری ها گونه های فعال اکسیژن (ROS) مانند پراکسید هیدروژن را نیز تولید می کنند. سطوح اضافی ROS باعث ایجاد استرس اکسیداتیو می شود که به لیپیدها و پروتئین ها آسیب می رساند و DNA میتوکندری را اکسید می کند. متیلن بلو سطوح ROS را تنظیم می کند و در نتیجه استرس اکسیداتیو را کاهش می دهد.

استرس مزمن فسفوریلاسیون اکسیداتیو را مهار می کند و به بخش هایی از مغز از جمله هیپوکامپ، قشر و هیپوتالاموس آسیب می رساند. افراد مبتلا به افسردگی دارای سطوح بالاتری از آسیب اکسیداتیو میتوکندری هستند. چنین آسیبی باعث ایجاد التهاب می شود که نقش مهمی در افسردگی دارد. MB، که از سد خونی مغزی عبور می کند، عملکرد نورون ها و سلامت مغز را بهبود می بخشد. MB همچنین فاکتور نوروتروفیک مشتق شده از مغز (BDNF) را تنظیم می کند که باعث تحریک عصبی می شود.

ثابت شده است که MB علائم افسردگی را بهبود می بخشد. در مطالعه ای بر روی افراد مبتلا به افسردگی شدید، 15 میلی گرم مگابایت در روز به طور قابل توجهی علائم افسردگی را بهبود بخشید. مطالعه دوم که شامل یک طرح متقاطع دوسوکور شش ماهه بود، اثرات 195 میلی گرم مگابایت روزانه را بر افسردگی و اضطراب در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی بررسی کرد. این مطالعه نشان داد که افسردگی و اضطراب با درمان MB بهبود یافته و علائم شیدایی در طول مطالعه کم باقی ماندند. مطالعه سوم 15 میلی گرم در برابر 300 میلی گرم مگابایت روزانه را در 17 فرد مبتلا به اختلال دوقطبی مقایسه کرد. این مطالعه نشان داد افرادی که با دوز بالاتر درمان می‌شوند، به طور قابل‌توجهی کمتر افسرده بودند. تفاوتی در علائم شیدایی مشاهده نشد. در مطالعه چهارم نشان داده شد که MB برای اختلال دوقطبی مقاوم به درمان موثر است. از میان 19 فرد مبتلا به اختلال دوقطبی، 14 نفر پس از مصرف 100 میلی گرم مگابایت خوراکی دو یا سه بار در روز بهبود یافتند.

Photobiomodulation

منبع: Collab Media / Pexels

Photobiomodulation

درمان Photobiomodulation (PMB) از نور قرمز (400-720 نانومتر) یا نور مادون قرمز نزدیک (700-1000 نانومتر) برای تحریک التیام، افزایش عملکرد میتوکندری، بهبود جریان خون و افزایش اکسیژن‌رسانی بافت استفاده می‌کند. PBM که به عنوان لیزر درمانی با نور کم (LLLT) نیز شناخته می شود، تورم را کاهش می دهد، آنتی اکسیدان ها را افزایش می دهد، التهاب را کاهش می دهد، سیستم ایمنی مغز را تنظیم می کند و از مرگ سلولی و همچنین آسیب بافتی و آسیب سلولی محافظت می کند. علاوه بر این، PBM برای درمان افسردگی و سایر اختلالات عصبی روانپزشکی از جمله اضطراب، بی خوابی، اختلال شناختی خفیف، بیماری آلزایمر، بیماری پارکینسون، آسیب مغزی تروماتیک و سکته پیشنهاد شده است. PBM همچنین عملکرد شناختی را در افرادی که از اختلالات عصبی روانی رنج نمی برند، افزایش می دهد.

چندین مکانیسم عمل ممکن برای توضیح اثرات مفید PBM پیشنهاد شده است. اینها شامل افزایش انرژی سلولی (از طریق افزایش تولید ATP)، اتساع عروق، و تحریک مسیرهای سیگنالینگ سلولی است. PBM همچنین استرس اکسیداتیو را کاهش می دهد و باعث آزاد شدن BDNF می شود. PBM همچنین محافظ سلولی است، به این معنی که این درمان از سلول هایی که در معرض خطر مرگ هستند محافظت می کند.

PBM پاسخ دوز دو فازی را نشان می دهد. در حالی که دوزهای پایین تر به خوبی کار می کنند، دوزهای بالاتر اغلب فواید کمتری دارند و حتی می توانند مضر باشند.

مطالعات نشان داده اند که طول موج های خاصی از نور قرمز می تواند به جمجمه نفوذ کرده و به مغز برسد. عوامل متعددی از جمله طول موج نور بر عمق نفوذ نور به مغز تأثیر می‌گذارند. با این حال، ممکن است نیازی به نفوذ به جمجمه نباشد زیرا قرار گرفتن در معرض PBM در سایر قسمت‌های بدن نیز اثرات مفید عصبی شناختی ایجاد می‌کند.

درمان ترکیبی با متیلن بلو و فتوبیومدولاسیون

پزشکان و دانشمندان استفاده ترکیبی از MB و PBM را برای درمان طیف گسترده‌ای از بیماری‌های پزشکی از COVID-19 تا شرایط عصبی روان‌پزشکی مانند سندرم کلاین-لوین بررسی کرده‌اند. با هم، MB و PBM یک رابطه هم افزایی دارند که در آن MB الکترون ها را اهدا می کند و PBM پروتون ها را به زنجیره انتقال الکترون کمک می کند و در نتیجه تولید ATP را افزایش می دهد. افزایش فعالیت، عملکرد و تنفس میتوکندری و کلی سلولی از تخریب عصبی محافظت می کند. این دو مداخله مکانیسم‌های سلولی مشترکی مانند افزایش تولید انرژی، پاسخ‌های دوز هورمونی با دوز پایین، کاهش استرس اکسیداتیو و تنظیم مثبت BDNF دارند. همه این مکانیسم ها برای محافظت از نورون ها در برابر انحطاط عمل می کنند.

خطرات و موارد منع مصرف

عوارض جانبی MB معمولاً خفیف است. یکی از شایع ترین عوارض تغییر رنگ ادرار به سبز مایل به آبی است. MB نباید با داروهایی که شامل یا افزایش دهنده سروتونین هستند مانند SSRIs، SNRIs، MAOIs و TCA مصرف شود. این ترکیب می تواند باعث افزایش خطرناک سطح سروتونین شود که به عنوان سندرم سروتونین شناخته می شود زمانی که MB در دوزهای بیشتر از 5 میلی گرم بر کیلوگرم مصرف شود. همچنین، MB نباید توسط زنان باردار استفاده شود و همچنین نباید به نوزادان داده شود. علاوه بر این، MB نباید توسط افراد مبتلا به یک اختلال ژنتیکی به نام کمبود گلوکز-6-فسفات دهیدروژناز استفاده شود. خطرات ناشی از PBM حداقل است، اما شامل تحریک پوست و آسیب چشم هنگام استفاده در سطوح بالا می شود. استفاده از عینک یا عینک محافظ ممکن است هنگام استفاده از نور قرمز درمانی توصیه شود.

پیامدهای آینده

حداقل یک سوم افرادی که از افسردگی رنج می برند به داروهای ضد افسردگی معمولی پاسخ نمی دهند. درمان ترکیبی با MB و PBM برای این افراد امیدوار کننده است. علاوه بر این، مطالعات آینده ممکن است کاربردهای درمانی بیشتری را برای این درمان ایمن و مؤثر کشف کنند.

جون وینزور

منبع: ژوئن وینزور

جون وینزور دارای مدرک لیسانس علوم در مدیریت بازرگانی است. او یک محقق مستقل است که روش‌های درمانی جایگزین از جمله شیوه‌های درمانی بومی را بررسی می‌کند. او با شفا دهندگان مایا در گواتمالا تحصیل کرده است. Achuar Shamans در جنگل های آمازون اکوادور. مردان و زنان پزشکی در مناطق مکزیک از جمله نایاریت، گواناخواتو، ال تکولوت، سن لوئیس پوتوسی. و یک Genseki Sensei در شیکوکو، ژاپن.