منبع: francescoch/iStock

ممکن است اصطلاح “گوسفند سیاه” را شنیده باشید که معمولاً به یکی از اعضای خانواده که متمایز یا متفاوت از سایر اعضای خانواده است اطلاق می شود. این اصطلاح به عنوان نامناسب مورد بحث قرار گرفته است زیرا ذاتاً نژادپرستانه است. مترادف بهتر ممکن است “رانده شده” باشد. اگرچه این اصطلاح را می توان در زمینه همکاران یا گروه همسالان نیز به کار برد، من در این پست بر روی “رانده شدگان” خانواده تمرکز خواهم کرد.

نقش طرد شده بسته به خانواده به صورت شفاهی و آشکار یا غیرکلامی و پنهان تعیین می شود. به هر حال به آن اختصاص داده شده است، به این معنی است که فردی که طرد شده است احساس می کند از طرف بقیه اعضای خانواده طرد شده است. بسته به تعریف خانواده از چیزی که “عادی” است، ویژگی های طرد شده می تواند متفاوت باشد. برای خانواده هایی که قوانین آنها بسیار سخت گیرانه است، ممکن است برای تبدیل شدن به یک طرد شده کار زیادی لازم نباشد. به عنوان مثال، استفاده از رژ لب قرمز ممکن است به عنوان یک انحراف جدی از آنچه در خانواده یک زن مورد انتظار است در نظر گرفته شود و بنابراین ممکن است او به یک زن طرد شده تبدیل شود. برای برخی، داشتن عقیده قوی یا اشتیاق نسبت به موضوعی که خانواده آن را نامطلوب تلقی می کند، می تواند باعث اخراج آن فرد شود. فرد رانده شده لزوماً فرد بدی نیست، بلکه ممکن است به سادگی غیر متعارف باشد یا تمایلی به پیروی از برخی هنجارها یا سنت های فرهنگی، مذهبی یا اخلاقی که توسط خانواده خود تحمیل شده است نباشد. برای یک فرد LGBTQ+ که به اتهام شرمساری به خانواده‌ای رانده شده است، یا فردی که مشکلات سلامت روانی دارد به دلیل شرم‌آوری برای خانواده‌ای، یا فردی دارای تنوع عصبی به دلیل تفکر یا احساس متفاوت و بنابراین «عجیب» تلقی می‌شود، رایج‌تر است.

وقتی کسی فاش می‌کند که در خانواده‌اش طرد شده است، افراد تمایل دارند در مورد آن بحث کنند، بنابراین از گفتگو اجتناب می‌شود یا به سرعت بسته می‌شود. در نتیجه نه تنها افراد مطرود مورد قبول خانواده قرار نمی گیرند، بلکه داستان دردناک آنها نیز به ندرت شنیده می شود.

چه چیزی باعث می شود که خانواده خانواده خود را رد کند؟

وقتی خانواده ای فردی را بیرون می کند، اغلب این کار را برای محافظت از سیستم خانواده انجام می دهند تا نیازی به تغییر نباشد. این بدان معناست که خانواده سیستم خود را بر عضوی از خانواده رانده شده که قرار است دوستش داشته باشند اولویت می دهد. در واقع، اگر فردی با بقیه اعضای خانواده متفاوت باشد، ممکن است دیگران را به زیر سوال بردن سیستم تحریک کند – بازنگری در باورهای مذهبی، به چالش کشیدن مردسالاری در سیستم، یا بحث با شخصیت اقتدارگرای خانواده. نظام خانواده ممکن است با آنچه معمولاً در خانواده «درست» یا «نادرست» تلقی می‌شود، مواجه شود یا مجبور شود برخی ارزش‌ها را در نظر بگیرد.

زمانی که یک سیستم خانواده نیاز به بازبینی یا زیر سوال بردن دارد، اعضای آن خانواده را ملزم می‌کند تا خود را بازتاب دهند و گاه اندکی جستجو کنند. ممکن است کار سختی باشد، بنابراین منطقی است که اعضای خانواده ترجیح دهند راه حل ساده‌تری را انتخاب کنند، یعنی درگیر خوداندیشی نشوند، بلکه انگشت خود را به سمت فرد متفاوت نشانه بگیرند و سعی کنند او را شرمنده و سرزنش کنند. به عنوان بخشی از سیستم ساکت یا نامرئی بمانید.

درد طردشدگان

با این حال، اولویت دادن به یک سیستم بر پذیرش و دوست داشتن یک فرد از اعضای خانواده به این معنی است که این فرد آسیب زیادی خواهد دید. گاهی اوقات، زخم آنقدر بزرگ است که باعث اختلالات روانی طولانی مدت می شود.

اصطلاح “خانواده” معمولاً با عشق بی قید و شرط (به ویژه از طرف والدین)، مکان امن، خانه و پناهگاه همراه است. متأسفانه، بسیاری از خانواده ها این احساس امنیت را ندارند. در واقع برخی از خانواده ها می توانند بدترین محیط برای رفاه باشند. نمونه های رایج از طرد شده عبارتند از:

1. شخصی که به عنوان LGBTQ+ ظاهر می شود. والدین آنها تمایلات جنسی آنها را قبول ندارند. رد می تواند پنهان باشد. برای مثال، ممکن است به نظر برسد که والدین بیرون آمدن فرزندشان را قبول دارند، اما بعد از آن رفتار متفاوتی از خود نشان می دهند. یا طرد شدن می‌تواند آشکار باشد، مانند زمانی که والدین پرخاشگر می‌شوند و از فرزندشان می‌خواهند که جهت‌گیری خود را پنهان کند، زیرا معتقدند شرم‌آور است.
2. کسی که در حال تماشای پورنوگرافی گرفتار شده است. در برخی از خانواده های بسیار مذهبی، تماشای پورنوگرافی – یا خودارضایی – گناه است. این رابطه خصوصی ممکن است برای سایر اعضای خانواده فاش شود و آن شخص باید به اندازه کافی «توبه» کند تا بخشیده شود. شهرت آن شخص ممکن است برای همیشه خدشه دار شود، و هرگز به او اعتماد کامل نمی شود که دوباره یک «آدم خوب» باشد.
3. زنی که در خانواده‌ای که از پوشیدن چنین لباس‌هایی حمایت نمی‌کند، لباس‌های آشکار می‌پوشد. فرد رانده شده را می‌توان «شلخت» یا هر گونه دیگری از آن توهین نامید. این زن ممکن است گاهی مورد تهاجم شدید اعضای خانواده قرار گیرد.
4. ممکن است فردی که واگرای اعصاب دارد، «احمق» یا هر نوع توهین دیگری به دلیل درک نکردن چیزها به روشی که توضیح داده می شود، یا نگرفتن نشانه های اجتماعی که دیگران برداشت می کنند، خوانده شود. آنها را نیز می توان آشکارا مورد تمسخر قرار داد. گاهی اوقات، شوخی در مورد آنها تبدیل به شوخی های مورد علاقه خانواده در مهمانی های شام می شود.
5. فردی که تصمیم به تحصیل یا ورود به حرفه ای می گیرد که نقض ارزش های خانواده محسوب می شود. به عنوان مثال، تصمیم به دنبال کردن یک حرفه هنری در خانواده‌ای که در آن سطوح بالای مدارک و موقعیت‌های مالی مطمئن عادی هستند.
6. شخصی که با شخصی قرار می گیرد که خانواده او را نامناسب می داند. به عنوان مثال، قرار ملاقات با فردی با مذهب یا پیشینه فرهنگی متفاوت.

اینها تنها چند نمونه از این است که چگونه مردم طرد می شوند. زخم ها و اندوه های متعددی وجود دارد که ناشی از طرد شدن است. درد عدم دریافت محبت بی قید و شرط از والدینشان همراه با اندوهی است که آنها این نوع عشق را تجربه نکرده اند – و ممکن است هرگز تجربه نکنند. آنها می توانند غم و اندوه ناشی از کنار آمدن با این واقعیت را تجربه کنند که والدین خودشان هرگز آنها را آنطور که واقعا هستند نمی شناسند. «شناخته نشدن» و «دیده نشدن» توسط والدین خود، همان افرادی که موقعیت اصلی رابطه شان این است، زخمی عمیق است. می‌تواند اختلالات روانی طولانی‌مدتی مانند باورهای اصلی «دوست‌داشتنی»، «ناخواسته» و «بی ارزش» بودن را ایجاد کند. این باورهای اصلی پیامدهای عمده‌ای در زندگی افراد دارند، از جمله افسردگی، افکار خودکشی، سوء مصرف الکل و مواد مخدر، اختلالات خوردن، و مشکلات جنسی و رابطه‌ای. «شناخته نشدن» توسط والدین و غم دریافت فقط محبت مشروط از آنها (یا اصلاً عشق نداشتن) اندوهی مداوم است که بسیاری از مردم باید یاد بگیرند که با آن زندگی کنند تا حل و فصل کنند.

قربانیان گازگرفتگی

یکی دیگر از زخم‌هایی که اغلب طردشدگان تجربه می‌کنند قربانی شدن خانواده‌هایشان با گازگرفتگی است. اگر خانواده‌ای نمی‌خواهد سیستمش تغییر کند، ممکن است برای دستکاری افراد رانده شده به سمت تسلیم شدن، به نور گاز متوسل شوند. گاز لایت به دستکاری واقعیت اشاره دارد تا کسی احساس کند در حال دیوانه شدن است. اغلب ممکن است برای رانده شده داستان هایی با مضامین مشترک گفته شود:

• ما نیازی به تغییر نداریم. تو کسی هستی که خیلی حساسی.»
• «فقط شما اینطور فکر/احساس می کنید. دیگران مثل شما فکر/احساس نمی‌کنند.»
• “اگر به همین شکلی که هستید ادامه دهید، مردم شما را دوست نخواهند داشت. شما مردم را دور می کنید.»
• اگر ناراضی هستید مقصر هستید. این را خودت آوردی.»
• “شما انتخاب کردید که همجنس گرا باشید/ناسازگار با جنسیت باشید تا والدین/خانواده/جامعه مذهبی خود را ناراحت کنید.”
• «دست از ناراحتی بردارید. شما یک جوینده توجه هستید.»
• “در خط خود بمانید. شما به هیچ چیز نمی رسید. تو آنقدر باهوش نیستی.»
• «چرا می‌خواهی متفاوت باشی؟ شما به خانواده / والدین / جامعه مذهبی خود خیانت می کنید.

غم رها کردن

بزرگترین درد و اندوه فرد رانده شده این است که بیاموزد این امید را که پدر و مادرش به درستی او را بشناسند یا محبت بی قید و شرط را ارائه دهند، رها کند. برخی از والدین می توانند تغییر کنند. دیگران هرگز انجام نمی دهند. مدتی طول می کشد تا مردم پس از سال ها طرد شده و قربانی گازگرفتگی خود را بشناسند. تغییر همه باورهای اصلی منفی که افراد در نتیجه طرد شدن از خود در مورد خود آموخته اند، به شجاعت نیاز دارد. برای رویارویی با شرمساری عظیم ناشی از این نوع تجربه رابطه‌ای آسیب‌زا، به تحمل درد زیادی نیاز است. خبر خوب این است که روان درمانی می تواند به افراد کمک کند تا همه این روایت ها را باز کنند. از طریق روان درمانی، افراد می توانند خود واقعی خود را بیابند و خود را از تمام پیام های اجتماعی و خانوادگی که «باید» باشند، رها کنند. وقتی صحبت از خانواده به میان می‌آید، یافتن یک «خانواده انتخابی»، فضایی واقعاً دوست‌داشتنی، که از دوستی‌های نزدیک و ارتباطات صمیمی تشکیل شده است، لذت زیادی دارد.

برای پیدا کردن یک درمانگر، به فهرست درمان روانشناسی امروز مراجعه کنید.