ترس ما را روی گذشته متمرکز می کند یا نگران آینده است. اگر بتوانیم ترس خود را تصدیق کنیم ، می توانیم درک کنیم که در حال حاضر خوب نیستیم. در حال حاضر ، امروز ، ما هنوز زنده هستیم و بدن ما به طرز شگفت انگیزی کار می کند. چشمان ما هنوز هم می تواند آسمان زیبا را ببیند. گوش ما هنوز هم می تواند صدای عزیزان ما را بشنود.

-Thich Nhat Hanh (1926-2022)

اجداد ما و داستان های آنها به ما یادآوری می کنند که در زمان حال زندگی کنیم و از ترس بیش از حد از شکست های گذشته یا امکانات آینده جلوگیری کنیم. نقل قول هانه در بالا ما را به یاد این خرد مریم گلی می اندازد ، اما همچنین نشان می دهد که ما هنوز هم باید زندگی ذهن آگاهانه را به خاطر بسپاریم. در این پست ، ما سه جنبه از زمان را که همه ما در آن زندگی می کنیم (حال ، گذشته و آینده) دوباره مورد بررسی قرار می دهیم تا درک کنیم که چگونه آنها بر زندگی روزمره تأثیر می گذارند – بعضی اوقات همه به یکباره. ما در حالی که احترام به دروس گذشته و چالش های احتمالی آینده را به اشتراک می گذاریم ، راه هایی برای حضور در آن به اشتراک می گذاریم.

حال حاضر چیست؟

لحظه حاضر دقیقاً همین است ، یک عکس فوری در زمان. تجربیات گذشته زمینه خود را فراهم می کند ، و امکانات آینده عواقب بالقوه ای را ارائه می دهد – خوب یا بد ، در هر اندازه از مقیاس. با زندگی در حال حاضر ، می توانیم گذشته و آینده را برای آنچه که هستند تصدیق کنیم (بیش از وت هنوز اینجا نیست) ، به جای اینکه کورکورانه آنها را به عنوان دوره های عمل پر از سرنوشت و سرنوشت پیشگویی کنند. به عبارت دیگر ، زندگی در حال حاضر یک انتخاب است: توجه به حال حاضر ، آگاه بودن تصمیمات ما عواقب دارد ، بدون آنکه در اثر اشتباهاتی که گذشته ما را آزار می دهد یا با نگرانی از چالش های مبهم در آینده ، زندانی شود. ما می توانیم بهترین نسخه های زندگی خود را در زمان حال انتخاب کنیم.

کافمن (2025) ، در بالا رفتن، مشاهده می کند که شناخت ارزش زندگی در زمان حال برای سلامت روانی ما بسیار مهم است:

ما اغلب در لحظه ای که دوست نداریم و حتی نمی توانیم کنترل کنیم – مانند آب و هوای بد – که ما از دست دادن کامل همه جنبه های لحظه ای که ممکن است شادی ما را به ارمغان بیاوریم یا حتی یک درس مهم را به ما یاد دهیم ، اغلب وقت زیادی را صرف مقاومت در برابر چیزها می کنیم.

به عبارت دیگر ، تجربیات زنده ما غالباً تقاطع است ، خاطرات را در بر می گیرد و آنها را با ترس از آنچه در آینده است پیوند می دهد. به عنوان مثال ، هنگامی که من آشپزی یا نقاشی می کنم ، بو یا بافت می تواند مرا به یاد مادرم که بیش از یک دهه قبل درگذشت ، به من یادآوری کند. مدت زمان از شدت خاطرات کم نمی شود. به همین ترتیب ، من اغلب هنگام شنا به پدرم فکر می کنم. او این مهارت ارزشمند را به من آموخت (خاطرات دوست داشتنی ، سپاسگزار) که اکنون به من کمک می کند تا از جراحی شانه بهبود پیدا کنم ، بنابراین من نگران جابجایی بیشتر نیستم.

گذشته

در حالی که وقایع گذشته رخ داده است ، این بدان معنا نیست که ما برای آنها بردگی هستیم. ما هنوز هم می توانیم تغییر کنیم و یاد بگیریم (کافمن ، 2025). ما می توانیم مسئولیت را به عهده بگیریم و از شکست های گذشته یاد بگیریم ، اما مقصر نیستیم ، که منجر به مجازات و پشیمانی می شود. ما می توانیم درک خود را از تجربیات زنده ، حتی از خطاهای فجیع ، تغییر دهیم که می تواند به اصلاح احساسات و رفتارهای ما در مورد آن وقایع کمک کند.

درمان شناختی رفتاری (CBT) الگویی است که رابطه بین افکار ، احساسات و رفتارهای جسمی ما را بررسی می کند (Didonna ، 2020). در سالهای اخیر ، درمانگران غالباً CBT را با شیوه های ذهن آگاهی همراه کرده اند تا اختلال وسواس-اجباری (OCD) و اضطراب را درمان کنند (Didonna ، 2020 ؛ Norton & Antony ، 2021). اگر در مورد دعوا که مدتها پیش با کسی داشتیم ، احساس پشیمانی ، شرم و یا عصبانیت صالح می کنیم. ما ممکن است با گشت و گذار آنلاین بر روی آن احساسات عمل کنیم تا ببینیم اکنون آن شخص چه کاری انجام می دهد. ما می توانیم اجازه دهیم که گذشته تأثیر بگذارد. با این حال ، ما همچنین می توانیم آن احساسات را تصدیق کنیم و آنها را برای آنچه در آن هستند تشخیص دهیم: احساساتی که ما را برای پشیمانی یا درد سرنوشت نمی کنند. به عبارت دیگر ، ما این قدرت را حفظ می کنیم که چگونه به گذشته پاسخ می دهیم و از این امر خبر می دهیم ، “تاریخ خود را تکرار می کند.” رویدادهای گذشته عکسهای گسسته به موقع هستند ، اما ما به آنها اجازه می دهیم که پاسخ ما را تحت تأثیر قرار دهند یا نه – پاسخ ما.

آینده

مسئولیت را بر عهده بگیرید و به عواقب اقدامات فعلی توجه داشته باشید ، اما اضطراب امکانات نامتناهی نیست. این توصیه آسانتر از آن است که برای بسیاری انجام شود. برای کسانی که ، مانند من ، از OCD رنج می برند ، این یک روزه روزانه است – با عدم اطمینان و شک و تردید. آبراموویتز (2021) نشان می دهد که در زیر سؤال از خطوط معیوب تفکر ، مانند پیش بینی آینده یا گفتن ثروت ، ارزش وجود دارد تا عجله اضطراب را مهار کند.

برخی از راه های حضور

من و همسرم بیش از سه دهه با OCD خود زندگی کرده ایم و بسیاری از درسهای ما را که در آن آموخته ایم ثبت کرده ایم OCD و ازدواج (2021). ما در طی سالها چندین ابزار مفید را جمع آوری کرده ایم که به ما کمک می کند تا تمرکز سالم روی حال را حفظ کنیم (کالکین ، 2022). برخی از این ابزارها شامل موارد زیر نیستند:

پایان

از گذشته بیاموزید ، برای آینده آماده شوید ، اما اکنون در زمان حال زندگی کنید. برای زندگی بهترین زندگی خود در زمان حال با عزیزانتان چه خواهید کرد؟