وقتی 17 ساله بودم، متوجه شدم که تجربه من از چیزهایی که دوست داشتم یا اتفاقاً در اطرافم متوجه شدم، شدیدتر از آن چیزی بود که به نظر می رسید دوستانم تجربه می کردند. وقتی سعی کردم آنچه را که احساس می‌کردم توصیف کنم – به عنوان مثال، پس از خواندن چیزی هیجان‌انگیز یا دیدن چیزی زیبا – می‌دانستم که آنها اغلب با تجربه من همخوانی ندارند یا آن را درک نمی‌کنند.

من اوج های بالایی داشتم، که گاهی اوقات با دیدن رنگ مورد علاقه ام یا به این دلیل که چیزی که به آن علاقه داشتم در اخبار منتشر می شد، ایجاد می شد. در اوایل 20 سالگی، شروع به فکر کردم که ممکن است اختلال دوقطبی داشته باشم، احساسات شادی، هیجان و سرخوشی بسیار شدید بود که برای اکثر افرادی که می شناختم متفاوت به نظر می رسید. این در زمانی بود که من نیز دچار کم خلقی و اضطراب بودم که به نظر می رسید با فراز و نشیب های اختلال دوقطبی همخوانی داشته باشد.

منبع: Dean Drobot, Canva

اخیراً، شادی اوتیسم در رسانه های اجتماعی و سایر رسانه ها مورد توجه فزاینده ای قرار گرفته است¹. من مدت زیادی است که به آن فکر می کنم و من و مشتریانم اغلب در کار مشترکمان درباره آن بحث می کنیم.

شادی اوتیستیک معمولاً با احساس شدت مشخص می شود، که شبیه به روشی است که افراد اوتیستیک دنیای حسی، علایق و احساسات خود را به شدت تجربه می کنند. نمونه ای از چیزی که ممکن است من را شاد کند رنگ است. وقتی متوجه رنگ در طبیعت می شوم یا رنگ مناسبی برای رنگ آمیزی دیوار پیدا می کنم یا کوسنی با تن و رنگ مناسب می خرم، فقط آن را دوست ندارم. احساس شادی عمیقی در تمام بدنم دارم. من مدام به سمت آن کشیده می شوم و می توانم چیزی شبیه حالت جریانی را که ممکن است با مدیتیشن به دست بیاورم، تجربه کنم.

مثال دیگری از شادی شدید که احساس سرخوشی می کند، زمانی است که روی پروژه ای کار می کنم یا درگیر یک علاقه خاص هستم و بالاخره همه چیز سر جای خود قرار می گیرد. من در این حالت آنقدر احساس می کنم که درگیر شدن با دیگران یا تمرکز روی چیزهای پیش پا افتاده ای که نیاز به رسیدگی دارند دشوار است. در مواقع دیگر، هیچ ماشه واضحی وجود ندارد. من فقط احساس شادی شدیدی نسبت به دنیا و خودم در آن دارم.

ویولت، یک مشتری، توضیح داد که از توجه به جزئیاتی که دیگران تمایل دارند از دستشان بدهند، لذت زیادی را تجربه کرده است. “گاهی اوقات توجه به چیزهایی مانند صداها که دیگران نمی‌شنوند می‌تواند واقعاً من را آزار دهد. اما در برخی مواقع، ذهن من آنقدر زیاد می‌گیرد که کاملاً طاقت‌فرسا به نظر می‌رسد، اما به نحوی خوب. اگر کاملاً مملو از شادی باشم. من در طبیعت قدم می زنم و از نظر آواز پرندگان، رنگ ها و بوهای اطرافم و هوای روی صورتم گاهی اوقات از خوشحالی گریه می کنم.

آنیشا به من گفت: “وقتی پیوندی ایجاد می‌کنم یا چیز جدیدی در مورد علایق و علایقم کشف می‌کنم، می‌خواهم آن را با همه به اشتراک بگذارم. این حس بسیار سرگرم‌کننده، بسیار جالب است، و من از یادگیری لذت زیادی می‌برم. در مورد این که من می خواهم همه همین احساس را داشته باشند.”

دینا توضیح داد که او به هیچ وجه سنتی مذهبی نبود، “اما من تجربه‌ای را تجربه می‌کنم که فکر می‌کنم برخی از تجربه‌های مذهبی چگونه خواهد بود. روزها، گاهی اوقات، می توانم احساس شادی کنم که به شیوه ای بسیار فیزیکی در اطرافم احساس می کنم.»

فقط تجربیات و علایق حسی نیستند که می توانند باعث ایجاد حس شادی شوند. همانطور که آیسلینگ مشتری من توضیح داد، برقراری ارتباط عمیق با کسی می تواند همان پاسخ را ایجاد کند. “من بسیاری از مردم را دوست ندارم. اما وقتی با کسی کلیک می کنم، یک تکان شادی به من دست می دهد. می خواهم با او باشم، احساساتم را به اشتراک بگذارم و در حضور او احساس انرژی کامل کنم.”

گاهی اوقات، من و مشتریانم در مورد احساسات شادمانه‌مان، منفی‌گرایی دیگران را تجربه کرده‌ایم. همه نمی دانند که چنین احساسی چگونه است، یا ممکن است آن را فقط در موارد انگشت شماری در طول زندگی در رابطه با تجربیات مهم زندگی مانند ازدواج یا زایمان تجربه کنند. افراد اوتیستیک ممکن است شادی شدید را به مراتب بیشتر و در پاسخ به یک تجربه درونی یا محرک های روزمره تجربه کنند.

آنیتا توضیح می‌دهد که چگونه دیگران برایشان سخت است که بدانند من در مورد چه چیزی صحبت می‌کنم. من قبلاً ناامید می‌شدم، مخصوصاً اگر آنها مرا مسخره می‌کردند، اما اکنون خوب هستم که می‌دانم در حال تجربه یک چیز عالی هستم و برخی از مردم فقط آن را نگیرید.”

سطح شادی که بسیاری از افراد اوتیستیک توصیف می‌کنند، تجربه‌ای شگفت‌انگیز، رضایت‌بخش و معنی‌دار است که شایسته تقدیر و تجلیل است.