مراقبه: خود را در اقیانوس به عنوان یک شقایق کوچک دریایی تصویر کنید. برای زنده ماندن باید انعطاف پذیر باشید. برای برآورده کردن نیازهای خود باید باز شوید (پلانکتون بخورید ، از محیط خود اطلاعاتی بگیرید ، با سایر شقایق های دریایی ارتباط برقرار کنید ، شادی جریان های اقیانوس را تجربه کنید که شاخک های کوچک شقایق شما را در می آورند). سپس برای محافظت از موجوداتی که ممکن است به شما آسیب برساند (و همچنین در شام خود نگه دارید) باید نزدیک شوید. مانند شقایق های دریایی ، ما باید انعطاف پذیر برای دیگران باز شویم و از خود محافظت کنیم. پیدا کردن پایداری در روابط به معنای قادر به باز و بسته شدن انعطاف پذیر بسته به متن است.

مرزهای انعطاف پذیر

به آخرین باری که تلاش کرده اید مرزها را در یک رابطه تنظیم کنید ، فکر کنید. شاید شما خود را بین باز ماندن به روشهایی که منجر به آسیب مکرر شده است ، در حال تعطیل شدن برای محافظت از خود باشید ، فقط برای پیدا کردن اینکه شما آنچه را که لازم دارید دریافت نمی کنید ، در حال نوسان است. ممکن است شما با قضاوت در مورد خود یا شخص دیگر به روشهایی که در تنظیم مرزهای انعطاف پذیر دخالت کرده است ، تلاش کرده باشید. بیایید با هم بررسی کنیم که چگونه یک روش جدید را تمرین کنیم!

حفظ مرزهای انعطاف پذیر ، پایدار و دلسوزانه نیاز به آگاهی مداوم از احساسات و نیازهای خود و همچنین آنچه در محیط موجود است وجود دارد. همانطور که Nedra Glover Tawwab اظهار داشت ، “مرزها دیواری نیستند. یک دیوار مردم را دور نگه می دارد ، در حالی که مرزها به مردم نشان می دهد که چگونه در یک رابطه با شما وجود داشته باشند. »(توواب ، 2021).

مرزها پوست عاطفی هستند

در مورد این فکر کنید: پوست ما ، بزرگترین اندام بدن ، مرز ما بین دنیای درونی و بیرونی را حفظ می کند. باید با آنچه ورودی و خروجی است انعطاف پذیر باشد. اگر پوست ما اجازه ندهد مواد مغذی و نور خورشید وارد شود ، پوست ما می تواند خشک شود و بدن ما سوء تغذیه شود. اگر پوست ما اجازه نمی دهد سموم از بین برود ، ممکن است ما Zits ، جوش یا عفونت وحشتناک دریافت کنیم! این با مرزهای عاطفی ما نیز یکسان است – ما باید بتوانیم آنچه را که تغذیه می کند اجازه دهیم و آنچه را که برای ما سمی است رها کنیم. همانطور که دکتر برن براون نوشت ، “مرزها پیش شرط دلسوزی و همدلی هستند. ما نمی توانیم با کسی ارتباط برقرار کنیم ، مگر اینکه در مورد اینکه از کجا پایان می دهیم روشن باشیم و آنها شروع می کنند. اگر هیچ استقلال بین مردم وجود نداشته باشد ، هیچ دلسوزی یا همدلی وجود ندارد – فقط دشمنی “(براون ، 2021).

مرزها در مقابل کنترل

تفاوت بین مرزها و کنترل چیست؟ مرزها محدودیتی هستند که ما برای محافظت از بهزیستی جسمی ، عاطفی و روحی خود قرار داده ایم. مرزهای ما به ما این امکان را می دهد تا در منابعی که به ما کمک می کنند احساس امنیت ، شاداب ، تغذیه شده و در ارتباط کنیم ، ضمن محافظت از خودمان از گرفتن چیزی که ممکن است بی نیاز بار ، تخلیه یا آسیب رساندن به ما باشد ، اجازه دهیم. از طرف دیگر ، کنترل تلاشی برای دیکته رفتار یا احساسات شخص دیگر است. به عنوان مثال ، تنظیم یک مرز ممکن است به نظر برسد ، “من برای شارژ مجدد بعد از کار به زمان آرام نیاز دارم ، بنابراین برای تماس های تلفنی بین ساعت 6-7 بعد از ظهر در دسترس نخواهم بود.” کنترل ممکن است به نظر برسد ، “شما مجاز نیستید که بعد از کار با من تماس بگیرید زیرا من به تنهایی زمان نیاز دارم.” بیانیه اول به وضوح یک نیاز شخصی را برقرار می کند ، در حالی که دومین تلاش برای دیکته اقدامات شخص دیگر است. هنگامی که ما استقلال کسی را با کنترل تهدید می کنیم ، معمولاً خوب پیش نمی رود. آنها به جای اینکه به نیازهای ما بپردازند ، به حالت دفاعی می روند و ما انرژی را هدر می دهیم و سعی می کنیم شخص دیگری کاری انجام دهد!

مرزهای تحقیر یا انتقاد

گاهی اوقات ، ما مرزهایی را با تحقیر یا انتقاد تعیین می کنیم. در حالی که این رویکرد ممکن است نیازها و محدودیت های شما را برقرار کند ، همچنین می تواند به روابط آسیب برساند و منجر به نارضایتی و قطع ارتباط شود. اگر سعی می کنید آنها را با تحقیر یا انتقاد تنظیم کنید ، به احتمال زیاد با دفاعی واکنش نشان می دهند و به مرزهای شما احترام نمی گذارند. دوستی را تصور کنید که در آخرین لحظه برنامه ها را به طور مداوم لغو می کند. یک مرز با قضاوت ممکن است به نظر برسد ، “شما همیشه روی من می چسبید. این بسیار بی ادب و بی نظیر است.” در حالی که ناامیدی قابل درک است ، این رویکرد به احتمال زیاد شخص دیگر را در دفاعی قرار می دهد. این امر نمی تواند نیاز اساسی برای قابلیت اطمینان و احترام در دوستی را برقرار کند.

مرزها با دلسوزی

راهی برای اتصال عمیق تر و تنظیم مرزی دلسوزانه شامل برقراری ارتباط با نیازها و محدودیت های ما با مهربانی و همدلی است. این تشخیص می دهد که هر کس مبارزات و چالش های خاص خود را دارد و به دنبال یافتن تعادل است که برای هر دو طرف کار می کند. بیایید نمونه ای از دوستی را که برنامه ها را لغو می کند ، دوباره بررسی کنیم. یک مرز دلسوزانه ممکن است به نظر برسد ، “من برای دوستی ما و زمانی که با هم می گذرانیم ارزش قائل می شوم. وقتی برنامه ها در آخرین لحظه لغو می شوند ، احساس ناامیدی می کنم و صدمه می بینم. آیا می توانیم با هم کار کنیم تا راهی برای احترام به تعهدات خود به یکدیگر پیدا کنیم؟” این رویکرد تأثیر شخصی رفتار را بیان می کند و در عین حال از همکاری و درک نیز دعوت می شود.

مرزها به معنای گفتن “بله” به آنچه برای شما مهم است

بعضی اوقات ، مردم برای برقراری ارتباط مرزها تلاش می کنند زیرا آنها آن را مضر یا برای شخص دیگر درک می کنند. ما ممکن است ، به هر حال ، به کسی بگوییم که نمی خواهیم نیازها یا درخواست های آنها را برآورده کنیم. با این حال ، ما موجودات محدودی با زمان و انرژی محدود در کره زمین هستیم! ما فقط خیلی بله داریم! شما مسئول یک زندگی گرانبهای خود هستید ، و می توانید به هوس ها ، خواسته ها و تعهدات “نه” بگویید که بی معنی شما را تخلیه می کند و به آنچه معنی دار و زنده است می گویید.

تنظیم مرزی دلسوزانه مهارتی است که نیاز به تمرین ، صبر و حضور دارد. همچنین ، این اغلب عصبانیت دیگران را از شما برانگیخته است ، بنابراین اعتقاد دارد! این اعتقاد از این عقیده ناشی می شود که شما به عنوان موجودی در کره زمین ، هنگام حضور در دیگران ، از خود مراقبت کنید. این همچنین ناشی از داشتن یک فرآیند مبتنی بر: بررسی با نیازها و احساسات خودمان ، برقراری ارتباط با وضوح و مهربانی ، و باز بودن در گفتگو و سازش است. بعضی اوقات ، ما نمی دانیم چه چیزی می خواهیم “بله” بگوییم – در این صورت ، ما برای شنیدن صدای خودمان به فضا نیاز داریم ، همانطور که مری الیور به ما در “سفر” دستور می دهد. با نزدیک شدن به مرزها با دلسوزی ، فضایی را برای درک عمیق تر ، رشد و ارتباط در روابط خود ایجاد می کنیم.