سه ماه پیش بیل اندرس در سن 91 سالگی درگذشت. در دسامبر 1968 آندرس همراه با فرانک بورمن و جیم لاول اولین کسانی بودند که مدار زمین را ترک کردند و به ماه سفر کردند و 10 بار دور ماه چرخیدند. در 24 دسامبر 1968، یک روز قبل از کریسمس، آندرس به فضانوردان همکارش گفت: “اوه خدای من! به آن عکس آن طرف نگاه کن! اینجا زمین در حال آمدن است. وای، چقدر زیباست!” عکسی که او گرفت به «Earthrise» معروف شد. عکس طلوع زمین یکی از اولین نمایش‌های بصری بود که به ما زمینی‌ها اجازه داد آنچه را که فضانوردان می‌دیدند ببینیم – زیبایی عمیق و شکنندگی سیاره ما که از دور دیده می‌شود. تجربه ای که بسیاری را برانگیخت تا به معنای گسترده تر مکان ما در جهان فکر کنند.

عکس طلوع زمین

منبع: ناسا

در سال 1987، این نویسنده فرانک وایت بود که نامی برای تجربه فروتنانه گذاشت. او آن را «اثر نمای کلی» نامید. مصاحبه‌ها با ده‌ها فضانورد این تجربه را «فراتر از کلمات» گزارش کردند، تجربه‌ای که زمین را به‌عنوان یک کل متحد و نه محلی از ملت‌ها و تقسیم‌بندی‌های جداگانه، احساس مسئولیت عمیق برای حفاظت از محیط‌زیست زمین، و قدردانی بیشتر برای همکاری جهانی و پایداری زیست محیطی

آندره کویپرز، فضانورد آژانس فضایی اروپا (ESA) دو بار اثر مروری را تجربه کرد، ابتدا در یک ماموریت به ایستگاه فضایی بین‌المللی از 19 تا 30 آوریل 2004، سپس دوباره از 21 دسامبر 2011 تا 1 ژوئیه 2012. کویپرز متوجه شد که تنها 610 نفر به مدار زمین رسیدند و 24 نفر (از جمله بیل اندرس) فراتر از مدار پایین زمین سفر کردند و یا دایره ای زدند، مداری کردند یا روی ماه قدم زدند. فقط آن عده معدودی خوشحال اثر نمای کلی را تجربه کردند. کویپرز متعجب بود که چگونه دیگران – ما هومو ساپین‌ها که بعید است در آینده نزدیک فضانورد شویم – اثر نمای کلی را تجربه می‌کنند. و او با یک راه حل خلاقانه، شبیه سازی واقعیت مجازی، آمد. برنامه SpaceBuzz او (که نیمی از آن به نام باز آلدرین، یکی از 12 نفری که پا به ماه گذاشتند)، یک سفر واقعیت مجازی برای تجربه افکت نمای کلی ایجاد کرد. برای ایجاد سفیران سیاره زمین.

کویپرز یک کشتی موشکی واقعی را ایجاد کرد که روی کامیونی نصب شده بود که به مدارس ابتدایی در سراسر اروپا می رود (اما ما از ایالات متحده نیز بازدید کردیم). مسافران فضایی VR که روی صندلی‌های هیدرولیک با هدست‌های واقعیت مجازی می‌نشینند، به فضا پرتاب می‌شوند و وارد مداری به دور زمین می‌شوند تا سیاره زمین را از فضا تجربه کنند. کویپرز در حین تجربه گردش به دور سیاره ما، شگفتی‌های جهان، نبود مرزها، زیبایی پدیده‌های طبیعی را توضیح می‌دهد و عواقب تغییرات آب و هوایی را هنگامی که کاربر در اطراف سنگ مرمر آبی می‌چرخد، نشان می‌دهد.

اما آیا اثر Overview واقعی است؟ به عنوان یک دانشمند، کار من این است که تا زمانی که شواهد تجربی خلاف آن را ثابت کند، شک دارم. مزیت شبیه‌سازی‌های VR این است که می‌توانیم چنین شواهد تجربی را به دست آوریم، شواهدی که بدست آوردن آن در طول سفرهای فضایی واقعی دشوارتر است. ما در واقع می‌توانیم آزمایش‌های نسبتاً مقرون‌به‌صرفه‌ای را بدون خطر فضایی برای شرکت‌کنندگانمان، یا مسائل گرانش صفر که می‌تواند انجام آزمایش را ظریف کند، انجام دهیم. در مطالعه‌ای که اخیراً منتشر شده است، از ۴۲ دانشجو خواستیم سفر SpaceBuzz را انجام دهند. قبل از پرتاب آنها در کشتی موشکی – کشتی مجازی – از آنها خواستیم که پرسشنامه هایی را پر کنند تا بفهمیم که آیا آن چیزی را که فضانوردان تجربه کرده اند را تجربه کرده اند یا خیر.

اما مهم این است که در طول سفر فضایی از آنها خواستیم که کلاه ایمنی به سر بگذارند. نه دستگاهی که اکسیژن را تامین می کند، بلکه اسکنر ای که فعالیت مغز را کنترل می کند، یک اسکنر EEG که الکتروانسفالوگرام ها، فعالیت الکتریکی مغز را ثبت می کند.

هنگامی که ما پرسشنامه های نتایج را تجزیه و تحلیل کردیم، شواهد نشان داد که شرکت کنندگان در مطالعه اثر کلی را در شبیه سازی VR تجربه کرده بودند. این خبر هیجان انگیز بود، زیرا نشان داد که شبیه سازی VR نشان می دهد که چه کاری ساخته شده است. اما نتایج هیجان انگیزتر بعداً رسید.

دو سال پیش این افتخار را داشتم که در کنگره بین المللی فضانوردی در مورد آینده آموزش با برنامه SpaceBuzz ارائه کنم. بعد از ارائه، یک ایمیل از دکتری من آمد. نامزد Anna-Broers van Limpt داده های EEG را تجزیه و تحلیل کرده بود و چیز عجیبی پیدا کرده بود. او شبیه‌سازی واقعیت مجازی را به 34 بخش معنی‌دار مانند پرتاب، مدار، جلوه اجمالی و شفق‌های شمالی تقسیم کرده بود و این 34 بخش را بر روی ضبط‌های EEG ترسیم کرده بود. او سیگنال ضبط شده را تمیز کرده و آن را به باندهای فرکانس، ریتم مغز تقسیم کرده بود. مطالعات دیگر نشان داده بودند که فرکانس بتا (13 تا 30 هرتز) با تمرکز، تمرکز، برانگیختگی در احساسات، تفکر فعال و آگاهی مرتبط است. فرکانس گاما (30 تا 100 هرتز) با حس کردن، اتصال ویژگی، توجه، حافظه، انفجارهای بینش و پردازش شناختی سطح بالا مرتبط بود. و برای تمام نواحی مغز پیشانی، مرکزی، جداری، چپ و راست مغز، یک سنبله رخ داد. وقتی نمودارها را می دیدم به سختی می توانستم هیجانم را سرکوب کنم. آندره کویپرز اتفاقی پشت من ایستاد و از نمودار عکس گرفت، اما دانشمند درون من بلافاصله فریاد زد که ما واقعاً باید نتایج را دو برابر کنیم (نه سه برابر! نه چهار برابر!) نتایج را بررسی کنیم. ما انجام دادیم.

نوارهای EEG در طول زمان در هر ناحیه مغز ایجاد می شود

منبع: van Limpt-Broers, HAT, Postma, M., Van Weelden, E., Pratesi, S., & Louwerse, MM (2024)

هر دو فرکانس بتا و گاما در طول مدت زمان شبیه‌سازی VR یک جهش بزرگ را نشان دادند. در یک رویداد خاص ما آن رویداد را شناسایی کردیم و به دقت یافته های EEG را با چندین رویداد دیگر مقایسه کردیم. ما فقط توانستیم به یک نتیجه برسیم. ضبط‌های EEG تغییراتی را در باندهای فرکانسی بتا و گاما در طول لحظه تعیین‌کننده اثر نمای کلی نشان داد. یافته های پرسشنامه ها، یافته های به دست آمده از فعالیت مغز را بیشتر تایید کرد.

برنامه SpaceBuzz اکنون بیش از 40000 کودک را در سراسر جهان به فضا پرتاب کرده است. این سفر به خودی خود حیرت انگیز است. اما با افزایش اعتماد به نفس، و اطمینان علمی پشتوانه شده، اکنون می توانیم نتیجه بگیریم که این کودکان ممکن است در واقع سفیران سیاره زمین شوند. شواهد نشان می‌دهد که آن‌ها نیز باید اثر مروری را تجربه کرده باشند.