[ad_1] چه کسی تاریخ را می نویسد؟ بدیهی است که این مورخان هستند. تاریخچه هایی که آنها می نویسند ، بازیکنان اصلی را توصیف می کنند ، رهبرانی که زمان خود را شکل داده اند. و وقایعی که آنها شکل داده اند ، یا آنها را شکل داده است. غالباً ، حساب ...
[ad_1]
چه کسی تاریخ را می نویسد؟ بدیهی است که این مورخان هستند. تاریخچه هایی که آنها می نویسند ، بازیکنان اصلی را توصیف می کنند ، رهبرانی که زمان خود را شکل داده اند. و وقایعی که آنها شکل داده اند ، یا آنها را شکل داده است. غالباً ، حساب ها نبردهای اصلی را به همراه تاریخ و مکان توصیف می کنند. بنابراین برخی از اسکریپت های استاندارد برای ارتباط با داستان وجود دارد.
سایر متخصصان گاهی اوقات حساب های خود را از تاریخ می نویسند: دانشمندان سیاسی ، اقتصاددانان ، تحلیلگران سیاست و سایر متخصصان مرتبط.
شاید جایی برای یک ورودی دیگر وجود داشته باشد: روانشناسان شناختی. روانشناسان چه نوع تاریخ می توانند بنویسند؟
یک تاریخ تصمیم گیری محور. نادیده گرفتن تاریخ ها و مکان ها و رویدادها ، اما آنها را برجسته نمی کند. تاریخ ما تصمیمات مهم را برجسته می کند – نه فقط تصمیمات ، بلکه نحوه اتخاذ آنها و عواقب آن نیز چیست. ما ممکن است در مورد فرآیندهای تصمیم گیری برای افراد ، تیم ها ، سازمان ها و دولت ها حدس بزنیم. قضاوت ها و جلسات ، عوامل مختلفی که بر تصمیمات تأثیر می گذارد.
این چیزی است که ممکن است به نظر برسد: من اخیراً کتابی در مورد منشأ جنگ جهانی اول با همکارم ، روت جودسون (جودسون و کلین ، 2024) نوشتم. مخاطبان مورد نظر ما کودکان 9 تا 15 ساله بودند ، بنابراین ما یک محدودیت چالش برانگیز داشتیم: نه اینکه خوانندگان خود را با جزئیات غرق کنیم ، بلکه برای ارائه جزئیات کافی برای قانع کننده حساب. همانطور که یک طرح کلی را پس از دیگری آماده کردیم ، در یک استراتژی تصمیم گیری محور مستقر شدیم. ما نتوانستیم هر تصمیمی را تجدید نظر کنیم. در عوض ، ما در سه تصمیم اصلی حل و فصل کردیم و این قلب کتاب ما شد.
یکی از تصمیمات انتخاب انگلیس برای ورود به جنگ در کنار فرانسوی ها به جای اینکه بی طرف باشد. فرانسوی ها به محض اینکه به جنگ با آلمان رفتند ، بریتانیایی ها به کمک آنها می آمدند. از طرف دیگر ، آلمانی ها در حال شمارش بودند که انگلیس ها از درگیری در حال تعقیب خارج می شدند – از این گذشته ، انگلیس و فرانسوی سابقه طولانی درگیری ها و جنگ ها داشتند. در بریتانیا ، برخی از سیاستمداران تأثیرگذار خواستار سیاست طرفدار فرانسوی شدند و برخی دیگر از سیاست ضد جنگ خواستند. چگونه انگلیس تصمیم گرفت وارد درگیری شود؟
تصمیم دوم تاکتیک آلمان برای حمله به فرانسه ، نه مستقیماً به غرب ، بلکه از طریق بلژیک ، حتی اگر بلژیک بی طرفی خود را اعلام کرده بود. این تاکتیک آلمانی کمک کرد تا انگلیس را به سمت جنگ سوق دهد. چرا آلمانی ها اینقدر احمق بودند؟ بخشی از پاسخ این است که آلمان می دانست که می تواند به راحتی بر بلژیک غلبه کند ، و انتظار داشت بلژیک بدون هیچ گونه اعلامیه جنگ به نیروهای خود اجازه دهد. به این ترتیب ، انگلیس هیچ بهانه ای برای پیوستن به جنگ در کنار فرانسوی ها نخواهد داشت.
و این سومین تصمیم بود: آیا بلژیک بدون دعوا تسلیم می شود ، یا آیا آنها مقاومت بی فایده ای در برابر پیشرفت آلمان ایجاد می کنند؟
با اتخاذ این تصمیمات محور کتاب ، ما گزارشی از تاریخ ها ، رویدادها و رهبران را به حساب سه انتخاب سرنوشت ساز تبدیل کردیم. ما از این حساب استفاده کردیم تا بقیه داستان را حس کنیم.
ما مطمئناً اولین کسی نبودیم که روی تصمیمات تمرکز کردیم. یکی از نمونه های اصلی آلیسون (1971) است ذات تصمیم ، درباره بحران موشکی کوبا در سال 1962 و رویارویی بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی. با این حال ، این رویکرد معمولی نیست ، و من پیشنهاد می کنم که می تواند یک جایگزین مفید و قانع کننده برای حساب های استاندارد وقایع باشد.
شاید یک رویکرد تصمیم گیری محور به تاریخ ممکن است در مورد موضوعات و مخاطبان مختلف اعمال شود. حداقل ، این یک دیدگاه جایگزین در مورد گفتن تاریخ است.
[ad_2]
