تنها چیزی که نیاز دارید عشق است

منبع: Davide Zanin/Shutterstock

درمان باروری یک فرآیند چالش برانگیز و از نظر احساسی برای هر زوجی است. اما برای زوج‌های LGBTQ+، این سفر اغلب شامل موانع دیگری است که انعطاف‌پذیری و سازگاری آنها را به روش‌هایی فراتر از تجربه باروری معمولی آزمایش می‌کند. از رویارویی با موانع قانونی گرفته تا مدیریت ننگ اجتماعی و مقابله با پویایی های عاطفی پیچیده، زوج های LGBTQ+ قدرت و اراده باورنکردنی از خود نشان می دهند. این پست به بررسی مبارزات خاص زوج‌های LGBTQ+ در طول درمان‌های باروری می‌پردازد و از خوانندگان دعوت می‌کند تا تجربیات خود را در سطح عمیق‌تری درک کنند و با آن‌ها ارتباط برقرار کنند.

پیچیدگی های حقوقی: مبارزه برای حقوق والدین

تصور کنید که سفر به سمت پدر و مادر شدن را آغاز کرده اید، فقط متوجه می شوید که سیستم حقوقی به طور کامل حق شما را برای والدین بودن به رسمیت نمی شناسد. این یک واقعیت برای بسیاری از زوج های LGBTQ+ است. قوانین متناقض در مورد فناوری‌های کمک باروری (ART) و به رسمیت شناختن والدین، چشم‌اندازی را ایجاد می‌کنند که حتی در مکان‌هایی که ازدواج همجنس‌گرایان قانونی است، هر دو والدین در یک زوج ممکن است به‌طور خودکار به‌عنوان والدین قانونی فرزندشان شناخته نشوند. ممکن است از یکی از والدین خواسته شود که به طور قانونی فرزند خود را به فرزندخواندگی بپذیرند یا فرآیندهای فرزندخواندگی والدین دوم را برای حفظ حقوق خود تکمیل کنند، به خصوص اگر آنها فاقد ارتباط ژنتیکی باشند. این نه تنها بار مالی و لجستیکی را اضافه می‌کند، بلکه زوج‌های LGBTQ+ را مجبور می‌کند تا با یادآوری دردناکی که قانون و جامعه ساختار خانواده‌شان را متفاوت می‌بیند، مواجه شوند (Lind & Stewart, 2021).

برای تراجنسیتی ها و افراد ناسازگار با جنسیت، این موانع قانونی با چالش های مربوط به شناسایی هویت ترکیب می شود. سیستمی که نتواند هویت جنسیتی آنها را تشخیص دهد در حالی که درمان باروری را دنبال می کنند، تنها حس طرد شدن را عمیق تر می کند. چنین تجربیاتی می تواند مانند یک مبارزه دائمی برای مشروعیت باشد و آنچه را که باید یک سفر شادی آور باشد به سفری مملو از مبارزات قانونی و فشار عاطفی تبدیل می کند (اسمیت و کوپر، 2023).

وزن انگ: مواجهه با تبعیض در مراقبت های بهداشتی

با جونز و الکس که برای شروع سفر باروری خود هیجان زده بودند آشنا شوید. با این حال، هنگامی که با موانع قابل توجهی در کلینیک باروری محلی خود مواجه شدند، شور و شوق آنها به سرعت کاهش یافت. با قدم زدن به کلینیک، بلافاصله متوجه شدند که به نظر می‌رسد همه چیز برای زوج‌های دگرجنس‌گرا طراحی شده است – بروشورهایی با تصاویر خانواده دگرجنس‌گرا، فرم‌هایی که اطلاعات «مادر» و «پدر» را می‌خواستند، و کارکنانی که ضمایر را نادیده می‌گرفتند.

در طول مشاوره اولیه، دکتر مردد به نظر می‌رسید و فقط جردن را خطاب می‌کرد و الکس را به‌عنوان «شریک» به جای هم‌والد نامید. این تهاجم‌های خرد – لحن‌های نادیده‌انگیز، عدم تصدیق نقش‌هایشان به‌عنوان والدین برابر، و فرضیات منسوخ – باعث شد جردن و الکس احساس خستگی عاطفی کنند و حق خود را برای دنبال کردن والدین زیر سوال ببرند.

علیرغم موانع سیستمی و عوارض عاطفی تبعیض، جردن و الکس به جلو حرکت کردند. قدرتی که برای ادامه سفر آنها لازم بود – مواجهه با تعصبات آشکار و ظریف و جستجوی محیطی فراگیر – انعطاف پذیری آنها را برجسته کرد. عزم آنها برای ایجاد خانواده در مواجهه با این چالش‌ها، قدرت منحصربه‌فرد زوج‌های LGBTQ+ را نشان می‌دهد که سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی را که با آنها طراحی نشده هدایت می‌کنند.

پیچیدگی های عاطفی: وزن هویت و انتظارات

سفر به سمت والدین برای زوج‌های LGBTQ+ نیز یک سفر عمیقاً احساسی است و اغلب شامل تصمیماتی است که زوج‌های دگرجنس‌گرا هرگز مجبور به گرفتن آن‌ها نیستند. برای زوج‌های مرد همجنس، مسیر والدینی اغلب شامل انتخاب اهداکننده تخمک و ناقل حاملگی، هدایت روابط با این افراد و تصمیم‌گیری در مورد ارتباط ژنتیکی است. این انتخاب ها فقط تدارکاتی نیستند. آنها وزن عاطفی دارند، زیرا این زوج ها با میل به یک ارتباط بیولوژیکی و پیامدهای کار با چندین شخص ثالث دست و پنجه نرم می کنند. هر تصمیمی بسیار مهم است، زیرا خانواده آینده آنها را شکل می دهد و قدرت عاطفی آنها را آزمایش می کند (بلیک و تورپ، 2023).

زوج‌های همجنس‌گرا ممکن است با مجموعه‌ای از چالش‌ها روبرو شوند، اما پیچیدگی‌شان کم‌تر نیست. تصمیم گیری در مورد اینکه کدام یک از همسران حامله خواهد بود می تواند سوالاتی را در مورد هویت و نقش هایی که هر یک از همسران دوست دارند ایفا کنند، ایجاد کند. یکی از طرفین ممکن است احساس غم و اندوه یا از دست دادن داشته باشد، اگر او کسی نباشد که کودک را حمل کند، در حالی که دیگری ممکن است برای برآورده کردن انتظارات احساس فشار کند. چنین تصمیماتی با هنجارهای اجتماعی که اغلب نقش‌های جنسیتی سنتی را تقویت می‌کنند لایه‌بندی می‌شوند، و هدایت بدون احساس قضاوت یا سوءتفاهم را دشوار می‌کنند (گرین و بیلی، 2021).

تراجنسیتی‌ها و افراد ناسازگار، زمانی که درمان‌های باروری با هویت جنسی‌شان در تضاد است، با مبارزات عمیق‌تری مواجه می‌شوند. این فرآیند ممکن است به روش‌های تهاجمی یا درمان‌های هورمونی نیاز داشته باشد که باعث ناراحتی یا تشدید دیسفوری می‌شود. هدایت این امر در عین حفظ رفاه عاطفی و روانی نشان دهنده سطحی از قدرت و انعطاف پذیری است که اغلب نادیده گرفته می شود. توانایی نگه داشتن فضایی برای تمایل به پدر و مادر بودن در حین مدیریت این چالش های شدید احساسی نشان دهنده سازگاری و اراده فوق العاده است (اسمیت و کوپر، 2023).

تاب آوری روانی: قدرت اجتماع و ارتباط

در میان این مبارزات، زوج‌های LGBTQ+ در جوامعی که می‌سازند و ارتباطاتی که ایجاد می‌کنند، قدرت پیدا می‌کنند. مطالعات نشان می‌دهد که زوج‌های LGBTQ+ اغلب مهارت‌های ارتباطی قوی ایجاد می‌کنند و پایه‌ای را ایجاد می‌کنند که به آنها کمک می‌کند تا پیچیدگی‌های درمان باروری را با انعطاف‌پذیری بیشتر هدایت کنند (مارتینز و همکاران، 2022). آنها به یکدیگر تکیه می کنند و وقتی مسیر سخت می شود از شراکت خود به عنوان منبع حمایت استفاده می کنند.

فراتر از روابط فوری خود، زوج‌های LGBTQ+ اغلب با جوامع بزرگ‌تر والدین LGBTQ+ چه به صورت آنلاین و چه حضوری ارتباط برقرار می‌کنند. این شبکه‌ها راه نجاتی را فراهم می‌کنند و فضاهایی را ارائه می‌کنند که زوج‌ها بتوانند در آن همبستگی پیدا کنند و تجربیات خود را به اشتراک بگذارند. دانستن اینکه دیگران با مبارزات مشابهی مواجه شده اند و بر آنها غلبه کرده اند، به زوج ها کمک می کند کمتر احساس انزوا کنند و عزم آنها را برای حرکت رو به جلو تقویت می کند. این شبکه‌های حمایتی ضروری هستند و نه تنها تشویق عاطفی، بلکه منابع عملی، مانند اطلاعات در مورد کلینیک‌های فراگیر و حمایت قانونی را نیز فراهم می‌کنند (ویلیامز و رید، 2023).

تعریف مجدد خانواده: قدرت انعطاف پذیری

یکی از قوی‌ترین راه‌هایی که زوج‌های LGBTQ+ انعطاف‌پذیری را نشان می‌دهند، از طریق توانایی آنها در تعریف مجدد و گسترش مفهوم خانواده است. برای بسیاری، سفر باروری مسیر مستقیمی را دنبال نمی کند و نتایج اغلب نامشخص است. زوج‌های LGBTQ+ به‌جای اینکه این را مانعی بدانند، راه‌های مختلفی را برای والدین شدن در پیش می‌گیرند. چه از طریق رحم اجاره ای، فرزندخواندگی، اهدای تخمک یا اسپرم، یا پرورش، زوج های LGBTQ+ انعطاف پذیری قابل توجهی از خود نشان می دهند و دیدگاه خود را از خانواده با شرایط و ارزش های خود تطبیق می دهند (کلی و کارتر، 2021).

این تمایل به انطباق و گسترش فقط یک تصمیم عملی نیست. این یک عمل شجاعانه است. این شامل کنار گذاشتن تصورات از پیش تعیین شده در مورد اینکه یک خانواده چگونه باید باشد و در آغوش گرفتن امکانات منحصر به فرد و زیبایی است که به وجود می آید. این تعریف مجدد نوعی بازپس گیری قدرت و عاملیت در جهانی است که اغلب سعی می کند خانواده های LGBTQ+ را به حاشیه محدود کند (گلدبرگ و گارتل، 2022). برای روشن بودن، این انعطاف پذیری با توجه به مبارزه مداوم برای به رسمیت شناختن که افراد LGBTQ+ روزانه با آن روبرو هستند، تعجب آور نیست. با این حال، همچنان به الهام بخشیدن ادامه می دهد و به ما نشان می دهد که چگونه در تعقیب چیزی که برایمان عزیزتر است، تسلیم ناپذیر و با دل باز باشیم.

منبع: Davide Zanin/Shutterstock