هر وقت من نمودار شجره نامه را می بینم – نوع با نام ، تاریخ و خطوط اتصال نسل ها – چشم من همیشه به نام هایی می رود که انتهای شاخه خود را روی درخت خانواده تشکیل می دهد. کسانی که فرزند نداشتند.

پشت پرده آنها چیست؟ چگونه آنها زندگی خود را ساختند و شرایط خود را ادغام کردند؟ در شعبه خانوادگی خودم ، من تنها کسی هستم که فرزند ندارم. اگر به نسل پدربزرگ و مادربزرگم برگردم ، بسیاری از شاخه های درخت خانواده Kaufmann بدون هیچ نام زیر ، درست مثل من ، پایان می یابد. من حتی بعضی از این عامد و عموهای بزرگ را می شناختم ، هرچند که در آن زمان یک کودک کوچک بودم.

زبان ما هنگام مراجعه به کسانی که فرزند ندارند ، فاقد آن است. اصطلاحات فعلی مربوط به رابطه ما با کودکانی است که ما نداریم ، نه با یکدیگر. کودککمتر دلالت بر ضرر دارد ، تمایل به بچه ها برآورده نشده است. کودکرایگان یک آزادی ، یک شرایط انتخاب شده را پیشنهاد می کند. به ندرت در زندگی تمایز این است که بسیاری از ما در طول زندگی خود بین قطب ها جابجا می شویم.

من بیشتر به شرایط مشترک ما و اینکه چگونه می توانیم شبکه های ارتباط خود را گسترش دهیم علاقه مندم. اما کلمه ای وجود ندارد که توصیف کند چه کسی از نظر رابطه ای از فرزندان یا فقدان آن متمایز است.

سپس اصطلاح “بوسیدن پسر عموها” به ذهنم رسید. یک پسر عموی بوسیدن به عنوان “یکی که از نزدیک با چیز دیگری در ارتباط است” تعریف شده است. یکنوع بازی شبیه لوتو این دقیقاً همان چیزی است که من به دنبال آن بودم. از نظر تجربیات زندگی ، دیگران مانند من می توانند پسر عموی بوسه من را در نظر بگیرند. من آن را دوست دارم این احساس کاملاً خانوادگی است.

شاخه پسر عموی بوسه تا کجا گسترش می یابد؟ در مورد والدینی که بچه های بزرگسال آنها هرگز بچه نخواهند داشت ، چه می کنید؟ یا تنها فرزند آنها درگذشت و با آن ضرر ، شاخه آنها بر روی درخت خانواده به پایان می رسد. برخی از آنها فرزندان بالغ دارند که به دلیل فاصله جسمی یا عاطفی به ندرت یا هرگز نمی بینند. طایفه پسر عموی بوسه ممکن است یک گروه وابستگی برای کسانی از ما که در خارج از جریان اصلی وضعیت خانواده سنتی زندگی می کنند ، ارائه دهد.

در حالی که ممکن است ما یک اصل و نسب بیولوژیکی را با پسر عموهای بوسه خود به اشتراک نگذاریم ، می توانیم بینش هایی را در مورد زندگی معنا و هدف مبادله کنیم ، هر شرایطی که پیرامون بچه ها یا نوه های ما نباشد. در فرهنگی که از نظر خانواده زیاد است ، یک اصل و نسب موازی از بوسیدن پسر عموها می تواند ارتباط و آشنایی را ارائه دهد.

از آنجا که من به عنوان یک طرفدار برای درک بیشتر در مورد جمعیتی کودک/کمتر جمعیتی تبدیل شده ام ، هم تعجب و هم امتیاز نزدیک شدن به انواع پسر عموی های بوسیدن را تجربه کرده ام. آنها می خواهند بدانند که چگونه ممکن است زندگی برای آنها به دلیل شرایط متفاوت آنها که باعث چالش ها و فرصت های زندگی می شود ، برای آنها آشکار شود.

آنها در مورد پسری در زندان به من می گویند ، تنها راهی که آنها می دانند او در امان است. یک مادر بعد از مراسم تشییع جنازه تنها دخترش ، غم و اندوه سوراخ کننده خود را به اشتراک می گذارد ، وقتی همسایه گفت که آنها باید بیش از یک نفر داشته باشند. این والدین سرنوشت خود را انتخاب نکردند ، و ممکن است با بی فرزند ، که به همین ترتیب خود را انتخاب نکردند ، زمینه مشترکی پیدا کنند. آنها می توانند پسر عموی بوسیدن شوند.

بی فرزند می فهمد که اندوه باید تحمل شود. پذیرش زمان لازم است تا با آن دست و پنجه نرم کند. اشکال بی شماری از نظرات مضر در جهت آنها راه اندازی می شود و بی فرزند می تواند پاسخ هایی را ارائه دهد که از بین می رود یا تغییر نام می دهد. آنها می توانند به آنها بگویند خوب نیست که به دوش کودک بروند ، یا می توانند در کنار خود بنشینند و دست خود را نگه دارند تا یک زمان مناسب برای ترک. آنها می توانند آیین های آرامش بخش را برای خالی بودن از دست دادن و شادی در پیشرفت ها به اشتراک بگذارند.

مادران و پدران دیگر اعتراف می کنند که مناسب والدین نبودند. مدیریت زمان و ماهیت مداوم مراقبت از کودکانی که به واقعیت های سبک که برای آنها آمادگی و عدم آناشیده شده بودند ، به وجود آوردند. این والدین از صمیم قلب از تصمیمات پسران و دختران در حال حاضر خود حمایت می کنند که خودشان بچه نباشند. به دلیل سلسله های کوتاه شده ، پل ها را می توان بین نسل های بوسیدن پسر عموی ایجاد کرد.

Childfree این دیدگاه را نیز درک می کند. آنها عمل کرده اند تا احکام ناخواسته را از والدین مشتاق رد کنند. آنها می توانند رویکردهای خلاقانه ای برای طراحی آینده هایی ارائه دهند که فرزندان را درگیر نمی کند. آنها اتصالات متقابل را ایجاد می کنند. و اگر والدین خودشان در حال ترغیب به آنها برای ساختن نوه ها باشند ، این والدین از بین می روند ، می توانند متحدین و مترجمان برای پسر عموی بوسیدن کودک خود شوند.

وقتی از دیگران با تجربیات مشابه در اصل و نسب خود در بوسیدن پسر عموها استقبال می کنیم ، پتانسیل اتصال قدرتمند را باز می کنیم. مهم نیست که چه کسی به چه کسی می رسد. تنها کاری که باید انجام دهیم این است که تشخیص دهیم که ما از طریق شرایط مختلف زندگی خود با یکدیگر مرتبط هستیم.