منبع: Image by 🆓 استفاده با خیال راحت 👌🏼 از Pixabay

خشم. این یک احساس پیچیده است. من فکر می کنم یکی از سخت ترین چیزها برای بسیاری از ما درک یا یادگیری نحوه برخورد مناسب با آن است. اما همانطور که در این زمین پیچیده حرکت می کنیم، می توانیم راهنمایی هایی از حکیمان خردمند در طول تاریخ پیدا کنیم که بینش هایی را در مورد نحوه هدایت خشم ما و دیگران ارائه کرده اند.

• مارک تواین: خشم اسیدی است که می تواند به ظرفی که در آن ذخیره می شود آسیب بیشتری وارد کند تا هر چیزی که روی آن ریخته می شود.
• کنفوسیوس: “وقتی عصبانیت اوج گرفت، به عواقب آن فکر کنید.”
• ارسطو: “هرکسی می تواند عصبانی شود، این آسان است، اما عصبانی شدن با شخص مناسب، به میزان مناسب، و در زمان مناسب، و برای هدف درست، و به روش درست. این در اختیار همه نیست و آسان نیست.”
• بودا: “شما به خاطر خشم خود مجازات نخواهید شد، شما با خشم خود مجازات خواهید شد.”

خشم: فقط یک احساس

خشم به سادگی یک احساس است. نه ذاتاً خوب است و نه بد. حتی در کودکان خردسال هم آن را می بینیم. آنها عصبانی می شوند، اما این آنها را بد یا شر نمی کند. این فقط احساسی است که آنها تجربه می کنند. پیامدهای منفی زمانی به وجود می آیند که ما عصبانیت خود را به طور نامناسب – به صورت کلامی، فیزیکی یا به هر روش مضر دیگری ابراز می کنیم – یا زمانی که برای مدت طولانی آن را نگه می داریم و باعث ناراحتی یا بیماری ما می شود.

پیامدهای خشم کنترل نشده

خشم کنترل نشده برخلاف آنچه ارسطو توصیه کرده است. این در مورد واکنش بدون فکر یا تأمل است. یکی از مهم ترین پیامدهای خشم کنترل نشده آسیب به روابط است. ابراز خشم نسبت به یک همکار ضعیف و معطل یک چیز است، اما زمانی که این عصبانیت متوجه عزیزانتان باشد کاملاً چیز دیگری است. شلاق زدن به همسر یا شریک زندگی به دلیل کاری که انجام داده اند می تواند زخم های عمیقی ایجاد کند که به سختی قابل التیام هستند.

وقتی عصبانیت منجر به کلمات یا اعمال آزاردهنده نسبت به کسی که دوستش داریم می شود، به تصویر ما از خود نیز آسیب می رساند. این باعث ایجاد حس بیزاری از خود می شود و بخشیدن خود را به چالش می کشد. خیلی بهتر است که کنار بروید و عصبانی شوید، چه با یک عزیز یا یک غریبه.

رنج ناشی از خشم کنترل نشده

وقتی گرد و غبار پس از یک طغیان عصبانیت فرو می نشیند، اغلب با احساس پشیمانی و شرم مواجه می شویم. ما سوال می کنیم که کی هستیم و چه کسی شده ایم. خشم کنترل نشده منجر به رنج می شود، نه فقط برای دیگران، بلکه برای خودمان نیز. به همین دلیل بسیار مهم است که مهارت های مدیریت خشم خود را توسعه دهیم.

خشم سرکوب شده: خطر پنهان

یکی دیگر از پیامدهای مدیریت نادرست خشم، سرکوب آن و رها نکردن آن است. خشم سرکوب شده می تواند منجر به اضطراب، استرس و حتی مشکلات جسمی شود. مثل حمل یک مشعل در حال سوختن است. تو کسی هستی که میسوزه ما باید راه های سالمی برای ابراز خشم خود به جای خنثی کردن آن پیدا کنیم.

خشم به عنوان یک کاتالیزور برای تغییر

در حالی که خشم می تواند مخرب باشد، می تواند نیروی قدرتمندی برای تغییرات مثبت نیز باشد. به شخصیت های تاریخی مانند آبراهام لینکلن، مارتین لوتر کینگ جونیور و مهاتما گاندی فکر کنید. خشم آنها از بی عدالتی به اقدامات آنها دامن زد و به دگرگونی های اجتماعی مهمی انجامید.

در زندگی خودمان، خشم می تواند ما را برانگیزد تا تغییراتی ایجاد کنیم، از خود یا دیگران دفاع کنیم، یا در تبدیل جهان به مکانی بهتر نقش داشته باشیم. این می تواند کاتالیزوری باشد که ما را به ترک یک موقعیت مسموم سوق می دهد، علیه ظلم صحبت می کنیم یا به دنبال رشد شخصی هستیم.

حکمت ارسطو

سخنان ارسطو ارزش تکرار دارد: “هرکسی می تواند عصبانی شود، این آسان است، اما عصبانی شدن با شخص مناسب، به میزان مناسب، و در زمان مناسب، و برای هدف درست، و به روش درست. در اختیار همه نیست و آسان نیست.”

واکنش نشان دادن در خشم آسان است، اما برای ابراز مناسب آن به تلاش و خویشتن داری نیاز است. ما باید مراقب گفتار و اعمال خود باشیم و مطمئن شویم که عصبانیت ما منجر به آسیب یا رنج نمی شود.

اهمیت خودکنترلی

هنگامی که تحت تأثیر الکل یا مواد دیگر هستیم، کنترل خشم خود چالش برانگیزتر می شود. بسیار مهم است که وقتی هوشیار نیستیم از بحث در مورد مسائل حساس یا مواجهه با کسی که با او عصبانی هستیم اجتناب کنیم.

به یاد داشته باشید، هیچ مشکلی در خود خشم وجود ندارد. مهم این است که چگونه با آن رفتار کنیم. ما در نحوه پاسخ دادن به خشم حق انتخاب داریم، و انتخاب راهی که به بهبود و رشد منجر شود، نه رنج، ضروری است.

نتیجه گیری

خشم می تواند یک نیروی مخرب باشد، اما همچنین می تواند یک کاتالیزور قدرتمند برای تغییر باشد. نکته کلیدی این است که خشم خود را به روش های سالم درک و مدیریت کنیم. با انتخاب مهربانی، شفقت و خویشتن‌داری، می‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که خشم ما به درد خود یا دیگران منجر نمی‌شود.

همانطور که مارک تواین عاقلانه گفت: “خشم اسیدی است که می تواند به ظرفی که در آن ذخیره شده است آسیب بیشتری وارد کند تا هر چیزی که روی آن ریخته می شود.” بیایید انتخاب کنیم ظرف عشق و درک باشیم نه خشم و کینه.