Sauvignon Blanc نوشیدنی انتخابی من است که بیش از یک دهه است که هر شب آن را مصرف می کنم. شوهر من شاردونی را ترجیح می دهد. من ما را مشروب‌خوار اجتماعی می‌دانم، اما آیا این درست است یا انکار هوشمندانه؟ ما هرگز DUI نداشته‌ایم، اما آیا با وزوز رانندگی کرده‌ایم؟ بله، و خوش شانس بودم که هرگز زیر بار نرفتم. آشنا به نظر می رسد؟

منبع: عکس نادین / پکسلز

دستورالعمل های NIAAA تا حدودی قابل تفسیر هستند. اختلال مصرف الکل (AUD) یک وضعیت پزشکی است که با اختلال در توانایی متوقف کردن یا کنترل مصرف الکل علیرغم پیامدهای نامطلوب اجتماعی، شغلی یا سلامتی مشخص می شود.^{پیامدهای نامطلوب اجتماعی، شغلی یا سلامتی – این کمی مبهم است.}

خوب، بیایید پیامدهای اجتماعی را در نظر بگیریم: بعد از اینکه هر دو مشروب می‌نوشیدیم، من و شوهرم گاهی اوقات سر شام با هم دعوا می‌کردیم. بعداً، حتی ممکن است به یاد نیاورم که چه چیزی اینقدر مهم بوده است.

دوم، شغلی. آیا از راه دور ممکن بود که بدون یک شب قبل از نوشیدن الکل، در کارم سازنده تر، خلاق تر یا با بینش تر باشم؟ آیا حتی کوچکترین خماری عملکرد من را کاهش می داد؟ شاید. با وجود اینکه من و همسرم بازنشسته هستیم، از اینکه همیشه 100 درصد عمل نکرده ام، ذره ای پشیمانم.

بعد سلامتی هست این داستان خودش است.

در سال 2005، من به یک لنفوم نادر و تهاجمی مبتلا شدم. پس از ماه‌ها شیمی درمانی طاقت‌فرسا، مسمومیت خونی که تقریباً باعث مرگ من شد، و یک واکنش روان‌پریشی دارویی، هنوز برای زنده ماندن به پیوند مغز استخوان نیاز داشتم. در حالی که این سال پرمشقت درمان سال‌هایی از زندگی را به من بازگرداند که هرگز نداشتم، سیستم ایمنی من همیشه به خطر خواهد افتاد. من به تزریق آنتی بادی نیاز دارم تا از بیماری در امان بمانم. اشتباه نکنید، احساس خوبی دارم. آنقدر خوب که هرگز نگران نبودم که شراب به من صدمه بزند. اما آیا آسیبی وجود داشت که قابل تشخیص نباشد؟ آیا طول عمرم را کاهش می‌دادم، سال‌های آخرم را سالم‌تر می‌کردم و در خطر عود مجدد سرطان بودم؟

مصرف مزمن الکل می تواند سیستم ایمنی بدن را کاهش دهد – همراه با خطرات دیگر سلامتی. و بسیاری از این موارد تحت بالینی هستند. من همه اینها را سالهاست می دانم.

اگر می خواهید در مورد خطرات ناشی از نوشیدن مزمن الکل بیاموزید، گوگل یک کلاهبردار است.

شوهرم که گاه به گاه دچار A-fib خفیف می شود، تصمیم گرفت مصرف شبانه شراب خود را از دو لیوان به یک لیوان کاهش دهد. هنوز دو لیوان سوویگنون بلان می‌نوشیدم، یکی در حین پختن شام، و دیگری با شام. در ژانویه تصمیم گرفتیم یک ماه خشک داشته باشیم. بعضی شب‌ها این یک نبرد واقعی برای مقاومت در برابر نوشیدنی بود. هنوز، ما آن را انجام دادیم.

ژانویه خشک یک هدف دست یافتنی بود. ما ذهنیت جنگجو را به خود گرفتیم و تصمیم گرفتیم این کار را انجام دهیم. خوب، حداقل تا آخر ماه که از واگن پریدیم.

سپس، ما نیاز به تصمیم گیری داشتیم.

آن ژانویه خشک چه معنایی داشت؟ آیا به عادات قبلی خود برمی گردیم یا این یک الگوی جدید خواهد بود؟ ما دومی را انتخاب کردیم. ما نوشیدن الکل را کنار نمی‌گذاریم، بلکه فقط در موقعیت‌های «خاص» زیاده‌روی می‌کنیم. اما در فوریه، روز ولنتاین بود، تولد شوهرم، و چند جشن در 19^هفتم سوراخ ما زیاده روی کردیم و لذت بخش بود. من از 60 نوشیدنی به علاوه در ماه به سه یا چهار ساعت شاد، حداکثر 2 نوشیدنی کاهش می‌دادم.

ممکن است با 19 گلف باز نباشید^هفتم سوراخی که باید منتظرش بود موقعیت های خاص خود را چگونه تعریف می کنید؟ بالاخره آن کیسه های سرقفلی را اهدا کردید؟ گیاهان خانه را بارور کرد؟ آن رسیدهای کسر مالیات را سازماندهی کردید؟ تو باید تصمیم بگیری فقط مراقب “روز بدی بود…” یا “من نیاز به آرامش دارم…” آن ها می توانند شیب های لغزنده باشند.

وقتی سال‌ها یا دهه‌ها مشروب می‌نوشید، رها کردن ساعت خوش، بدون اینکه پایانی قابل رویت باشد، تصمیم بزرگی می‌گیرد.

بعضی بعدازظهرها به ننوشیدن فکر می کنم و در واقع می ترسم. چگونه می توانم در برابر نوشیدنی مقاومت کنم؟ آیا من لیاقتش را نداشتم؟ هک، آره من هم غصه خوردم، انگار یکی از دوستان مرا ترک کرده است. احساس رها شدن با این تصمیم برای قطع شراب شبانه همراه بود.

اما ما به اسلحه خود چسبیده ایم. A-fib شوهرم برنگشته است. من هر روز صبح در یک آینه 10 برابری به صورتم نگاه می کنم و کاملا مطمئن هستم که مویرگ های شکسته در حال ناپدید شدن هستند.

پس از ماه‌ها تلاش برای کاهش مصرف، هنوز هم میل به نوشیدن دارم. اما گذرا است بعضی بعدازظهرها حوالی پنج، من یک ذره اشتیاق دارم. من از دوستم خانم سوویگنون بلان احساس تنهایی می کنم.

الکل یک لاس زدن است. میل به آن می آید، سپس می رود.

اینجا یک برد بزرگ است. بعضی از صبح ها که از خواب بیدار می شوم، احساس خوشحالی مضحکی دارم. نور. تمیز. می‌خواهم مشتم را بالا بیاورم و فریاد بزنم: «بله». (گاهی این کار را انجام می دهم.) و ساعت خوش، اکنون متوجه می شوم، فقط همین است: یک ساعت. افزایش دوپامین که الکل آن را موقتی می کند. مزایای کاهش سال های گذشته

من قصد ندارم الکل را ترک کنم. من هنوز از تولدها، مهمانی های شام و 19 لذت خواهم برد^هفتم سوراخ با دوستان اما هر شب؟ خیر

کاهش برای من و شوهرم امکان پذیر بود زیرا همدیگر و دلایل خوبی برای به حداقل رساندن داشتیم. شاید بتوانید دلایل خود و رفیق خود را برای پیوستن به شما بیابید. این یک نبرد است، بدون شک. و من و شوهرم دعوا را تمام نکرده ایم. اما یک می گیرد کمی با گذشت زمان راحت تر

من به دو نوه 6 و 9 ساله مان فکر می کنم. به دخترمان و شوهرش فکر می کنم. من به این فکر می کنم که سال های سالم تر و شادتری را در کنار آنها داشته باشم. خط پایانی: آسان نیست، اما ارزش آن را دارد.

ساعت خوش می آید و می رود، اما سلامتی یک عمر ماندگار است.

کتاب دوم سوزان بیشتر هوشیار: یک داستان عاشقانه و یک سفر جاده ای، روایتی عمیقاً انسانی است که حول جنبش هوشیار-کنجکاو متمرکز شده است و به تعداد فزاینده ای از افرادی که مصمم به کاهش مصرف الکل خود هستند کمک می کند و طنین انداز می شود.