یکی از آشنایان ناگهان به شما می گوید که در فکر خودکشی هستند یا می بینید که شخصی در وسایل نقلیه عمومی بی اختیار گریه می کند. آیا می توان بدون اینکه خود را در معرض خطر قرار داد یا منجر به مشکلات بیشتر شود به آنها کمک کرد؟ آموزش کمک های اولیه سلامت روان (MHFA) یک برنامه عمل ارائه می دهد که مهارت ها، دانش و اعتماد به نفس را برای مقابله با موقعیت های سلامت روان ارائه می دهد.

اصول کمک‌های اولیه فیزیکی و کمک‌های اولیه سلامت روان مشابه است: از یک فرد نیازمند حمایت کنید، نه او را درمان کنید و نه به او توصیه یا درمان حرفه‌ای ارائه کنید، بلکه در عوض بر حفظ امنیت همه و جلوگیری از آسیب‌های بیشتر تمرکز کنید. هرکسی می‌تواند کمک‌های اولیه را بیاموزد، بدون اینکه پزشک یا متخصص مراقبت‌های بهداشتی باشد – این یعنی پل ارتباطی با متخصصان.

نکات کلیدی کمک های اولیه سلامت روان (MHFA)

راهنمای کمک های اولیه سلامت روان: فقط مربیان واجد شرایط باید آموزش ببینند.

منبع: ایلان کلمان

هیچ وبلاگ یا تفسیری آموزش واقعی ارائه نمی دهد یا نباید ارائه دهد. فقط کسانی که واجد شرایط آموزش هستند باید این کار را انجام دهند. دوره های معتبر، عمق تجربه مربی را توصیف می کند، سناریوها و جزئیات بسیار مورد نیاز را ارائه می دهد و منجر به یک مدرک رسمی می شود.

درک نکات کلی زیربنای تمرینات MHFA ارزش مدرک تحصیلی را آشکار می کند و شاید شرکت در دوره MHFA باعث تشویق آموزش در کمک های اولیه فیزیکی نیز شود.

نقطه شروع MHFA نزدیک شدن به فرد برای شرکت در یک مکالمه محرمانه و اطمینان بخش است. اگر خودآزاری، اقدام به خودکشی یا آسیب رساندن به دیگران قریب الوقوع به نظر می رسد، وضعیت باید فوری تلقی شود و با خدمات اورژانس محلی تماس گرفته شود.

اگر وضعیت فوری نیست، گفتگو باید ادامه یابد. آموزش MHFA به کمک‌کننده آموزش می‌دهد که چگونه به فردی که به کمک نیاز دارد گوش دهد. گوش دادن باید بدون قضاوت و همدلی، بدون وقفه، بدون اصرار بر توصیه های دستوری و احترام به حریم خصوصی باشد. کمک های اولیه برای تشخیص شرایط احتمالی سلامت روان آموزش دیده اند، اما نقش آنها تشخیص یا درمان یک بیماری خاص نیست.

کمک‌های اولیه سلامت روان به فرد کمک می‌کند با اطلاعات واقعی و مرتبط علاوه بر اظهارات امیدوارکننده در مورد دریافت حمایت، چه پزشکی، چه غیرپزشکی یا هر دو، به او اطمینان دهد. آموزش MHFA نحوه انجام این کار را آموزش می دهد، از جمله نحوه پیشنهاد مراحل بعدی، که ممکن است شامل تماس با یک خط پشتیبانی 24 ساعته از یک موسسه خیریه یا مراجعه به پزشک باشد.

باید تشویق شود که به دنبال کمک حرفه ای باشد و درگیر خودیاری شود و راهبردهای سازنده ای ارائه دهد که از فردی که به کمک نیاز دارد حمایت کند. هیچ رویکرد واحد یا جهانی وجود ندارد و کمک اولیه باید مراقب باشد که بیش از حد تجویزی نباشد. این کارها آسان نیستند، به همین دلیل است که تمرین و سناریوها در تمرین مفید هستند.

در نهایت، کمک اولیه سلامت روان باید بداند که چگونه پس از مراقبت از دیگران از خود حمایت کند. برخورد با افراد مضطرب می تواند ناراحت کننده باشد. هیچ آسیبی نباید به کمک های اولیه وارد شود.

کمک های اولیه جان انسان ها را نجات می دهد

اگر در ارائه کمک های اولیه به سلامت روان و سلامت جسمی آموزش دیده، آماده و مطمئن باشیم، ممکن است بتوانیم جان خانواده، دوستان، همکاران یا حتی افرادی را که قبلاً ندیده ایم نجات دهیم. و همچنین ممکن است متوجه شویم که دیگران قادر خواهند بود در مواقعی که نیاز مبرم داریم به ما کمک کنند.