دیروز، آژانس های فدرال، از جمله NIH و VA، توقف فوری استخدام را اعلام کردند. پیشنهادات شغلی لغو شد، جهت‌گیری‌ها لغو شد و آگهی‌های شغلی حذف شدند. NIH همچنین شاهد لغو پانل های بررسی کمک هزینه، ممنوعیت سفر و توقف ارتباطات بود. این اقدامات عواقب گسترده‌ای در بسیاری از حوزه‌ها خواهد داشت، اما این پتانسیل را دارد که تحقیقات زیست‌پزشکی با بودجه کمک مالی را ویران کند، زیرا NIH تامین‌کننده اصلی این تحقیق در ایالات متحده و جهان است.

بدون توانایی استخدام، محققان NIH و VA نمی‌توانند کارکنانی را برای کمک به اجرای مطالعات تحقیقاتی که قبلاً تأمین مالی شده‌اند، بیاورند و زمان و منابع را هدر دهند. اگر بودجه کمک بلاعوض خشک شود یا به شدت محدود شود، مطالعات جدید تامین مالی نخواهد شد و در نتیجه پروژه‌های تحقیقاتی کنار گذاشته می‌شود، کار کارکنان پژوهشی از دست می‌رود و فرصت‌های آموزشی کمتری برای دانشجویان و محققان اولیه شغلی ایجاد می‌شود.

فقدان کمک های مالی به ویژه برای محققان در زمینه «پول نرم» یا کسانی که برای پوشش حقوق خود به کمک های مالی متکی هستند، ویرانگر است. بسیاری از محققان، به ویژه آنهایی که در سیستم های بیمارستانی و دانشکده های پزشکی مشغول به کار هستند، حقوق خود را با دلارهای کمک مالی تامین می کنند. این ترتیب برای مؤسساتی که نیازی به پرداخت دستمزد محققین ندارند و همچنین پرداخت های سربار برای کمک های بلاعوض را دریافت می کنند، به خوبی کار می کند.

تعداد محققینی که برای دستمزدهای خود به کمک های مالی متکی هستند، در طول زمان افزایش یافته است، و مشاغل را کمتر امن کرده و محققان را در معرض هوس های تحقیقاتی و تصمیمات سیاستمداران در مورد تأمین مالی قرار داده است. توقف فعلی استخدام و سایر اقدامات، پیامدهای منفی اتکا به این نوع بودجه را تسکین می دهد – زمانی که منابع مالی در خطر است، مشاغل محققان در معرض خطر قرار می گیرند و کل برنامه های تحقیقاتی ممکن است ناپدید شوند، و باعث می شود بودجه قبلی ارائه شده به این محققان کم ارزش شود. و مانع پیشرفت در حالی که مزایای کوتاه مدت این موقعیت ها جذاب است، معایب بلند مدت آن قابل توجه است.

تغییر نهادی و تجدید ساختار انگیزه ها سریع یا آسان نیست، اما اشکالات تکیه صرفاً به کمک های مالی خارجی به جای بودجه نهادی برای تأمین مالی موقعیت های تحقیقاتی واضح تر از مدتی است که بوده است. اگر می‌خواهیم یکپارچگی تلاش‌های تحقیقاتی را تضمین کنیم و تیم‌ها و مؤسسات تحقیقاتی قابل اعتمادی بسازیم که تأثیر طولانی‌مدت داشته باشند، باید آن‌ها را تا جایی که می‌توانیم از نوع توقف استخدام و سایر اقداماتی که در حال حاضر تجربه می‌کنیم محافظت کنیم.