منبع: Cottonbro Studio/Pexels

یکی از جنبه هایی که اغلب نادیده گرفته می شود در ساخت موسیقی، پرورش مهارت آگاهی است. تمرین موسیقی ما اغلب به سمت تسلط بر یک موضوع فنی یا حفظ یک قطعه موسیقی است. غیرمعمول نیست که ما آنقدر روی یک نتیجه متمرکز می شویم، مانند پخش کامل یک قطعه، که ارتباط خود را با روند گسترده تری که در درون ما در حال وقوع است از دست می دهیم. یادگیری مهارت مشاهده ارادی و جدا از اصول اساسی روان درمانی گشتالت است که توسط بنیانگذار آن، فریتز پرلز، مستقیماً از روانشناسی بودایی گرفته شده است.

وقتی در اتاق تمرین برای رسیدن به هدفی کار می کنیم، تمایل داریم در مورد خود ایده آل آینده خیال پردازی کنیم که می تواند یک قطعه چالش برانگیز را با موفقیت اجرا کند یا قطعه ای از حافظه را اجرا کند. این خود ایده آل خیالی الگویی است که ما به سوی آن می کوشیم.

ما همچنین باید با باورهای دارای بار عاطفی پیرامون خود ایده آل ارتباط برقرار کنیم. تصور می کنیم پیامدهای تسلط بر این هدف چه خواهد بود؟ دستیابی و عدم دستیابی به هدف چه احساساتی را به همراه دارد؟ چه لحن احساسی انتظارات اجتماعی از دستیابی یا شکست در این هدف را احاطه کرده است؟ احساسات جسمانی همراه با این احساسات چیست؟ اینها همه سؤالاتی هستند که فرد باید تمرین کند تا بتواند با خودش در تماس کامل باشد.

دانش آموز معمولاً این سؤالات را نمی پرسد. آنها یاد گرفته اند که روی کار عملی تمرکز کنند، کار سخت شکل دادن مکرر یک مهارت برای استفاده در آینده. در روان درمانی، درمانگر سوالاتی را که بیمار باید از خود بپرسد از بیمار می پرسد. ما می توانیم این را در درس موسیقی نیز اعمال کنیم.

مربی موسیقی می تواند از هنرجویان سوالاتی بپرسد که هنرجویان باید از خودشان بپرسند. با گذشت زمان، صدای بیرونی معلم در گفتگوی درونی دانش آموز گنجانده می شود. هنرجو یاد خواهد گرفت که با خود، موسیقی و سایر نوازندگان خود ارتباط کامل تری داشته باشد.

منبع: Cottonbro Studio/Pexels

پرورش آگاهی با توسعه تمرکز ارادی آغاز می شود. این مهارت آموخته شده در انتخاب زمان، مکان و چگونگی تمرکز بر آگاهی است. در گشتالت درمانی، ما یاد می گیریم که بر آگاهی از احساسات در بدن، آگاهی از احساسات، آگاهی از خواسته ها و آگاهی از ارزش های خود تمرکز کنیم. با جلب توجه به این جنبه‌های تجربه‌مان، می‌توانیم آگاهی کامل‌تری از «گشتالت» که آن را «خود» می‌نامیم، شکل دهیم.

آگاهی ماهرانه نیاز به تمرین روزانه دارد. مدیتیشن ذهن آگاهی راهی عالی برای پرورش آگاهی و برقراری تماس کاملتر با خود، موسیقی و دیگران است. یک روال مدیتیشن هدایت شده را می توان از طریق برنامه های مراقبه، ویدیوها یا معلم یاد گرفت. منبع مورد علاقه من برنامه مدیتیشن Plum Village توسط استاد ذن Thich Nhat Hahn است. مراقبه ذهن آگاهی هدایت شده، پایه و اساس برقراری تماس واقعی با موسیقی است.

آگاهی از احساسات فیزیکی شامل اسکن بدن در حین بازی و آگاهی از جایی که فرد تنش های فیزیکی دارد. این می تواند توسط معلمی انجام شود که حساسیت به مشاهده زبان بدن فیزیکی در دانش آموزان خود ایجاد کرده است.

کسانی که در این زمینه از روان درمانی گشتالت آموزش دیده اند می توانند ارتباط بین این دو را ببینند زره بدن و زره پوش شخصیت. این ایده توسط ویلهلم رایش، معلم فریتز پرلز ایجاد شد. هنگامی که روی بدن تمرکز می کنیم، بیشتر متوجه می شویم که چه زمانی و در کجا تنش در ماهیچه های خود داریم.

معلم آموزش دیده این نکته را در حین بازی به دانش آموز گوشزد می کند. با جلب توجه دانش آموز به این موضوع، آگاهی آنها نسبت به خودشان بیشتر می شود. در سنت گشتالت، آگاهی تغییر را آشکار می کند.

منبع: Cottonbro Studio/Pexels

اگر فردی با حساسیت به درون نگاه کند، متوجه می شود که یک احساس با تنش عضلانی یا ژست همراه است. وقتی در مورد یکی از عزیزان صحبت می شود، شخصی که قلب او را لمس می کند چیزی را در ژست احساس می کند. دانش آموز می تواند یاد بگیرد که لحن احساس همراه با یک عمل یا احساس فیزیکی را از معلمی که می پرسد، “آیا می دانید وقتی از مادرتان صحبت می کنید، قلب خود را لمس می کنید؟ در حال حاضر چه احساسی دارید؟” به این ترتیب معلم نشان می دهد که دانش آموز در نهایت چه چیزی را می آموزد که از خود بپرسد.

فرد می تواند با آگاهی از خواسته های خود با ارزش های خود ارتباط برقرار کند. معلم ممکن است از طریق مثال به دانش آموز آموزش دهد، “دوست دارید از یادگیری این قطعه موسیقی چه چیزی به دست آورید؟” و “فکر می کنید واکنش مخاطبان شما چه خواهد بود؟” و “وقتی این احساس را دارید چهره چه کسی را می بینید؟”

از طریق سؤالات دقیق، معلم می تواند به دانش آموز کمک کند تا روی ارزش های فیزیکی، عاطفی، قصد و ارزش هایی که از طریق آنها «خود» را تجربه می کنیم، تمرکز کند. این تمرکز منجر به آگاهی بیشتر از خود هنگام ساخت موسیقی می شود.