[ad_1] آیا ازدواج منقرض می شود؟ ازدواج ، هنگامی که سنگ بنای خانواده و جامعه ، در بسیاری از نقاط جهان با کاهش سریع روبرو می شود. تعداد کمتری افراد تصمیم به ازدواج می گیرند ، و کسانی که انجام می دهند ، اغلب آن را تا اواخر زندگی به تأخیر می ...
[ad_1]
آیا ازدواج منقرض می شود؟
ازدواج ، هنگامی که سنگ بنای خانواده و جامعه ، در بسیاری از نقاط جهان با کاهش سریع روبرو می شود. تعداد کمتری افراد تصمیم به ازدواج می گیرند ، و کسانی که انجام می دهند ، اغلب آن را تا اواخر زندگی به تأخیر می اندازند. میزان طلاق همچنان بالا است و ساختارهای روابط جایگزین – مانند زندگی مشترک ، مشارکت والدین و چندموری – پذیرش را به دست می آورند. اما چرا این اتفاق می افتد؟ آیا ازدواج واقعاً در حال انقراض است؟
روندهای آماری یک تصویر واضح را ترسیم می کنند: نرخ ازدواج طی چند دهه گذشته به طور پیوسته کاهش یافته است. به عنوان مثال ، در ایالات متحده ، میزان ازدواج از دهه 1970 نزدیک به 60 درصد کاهش یافته است. سایر کشورهای توسعه یافته روندهای مشابهی را گزارش می دهند ، با کشورهایی مانند سوئد و فرانسه ، تعداد بیشتری از افراد در حال انتخاب زندگی طولانی مدت در مورد ازدواج قانونی هستند. حتی در فرهنگ های سنتی ازدواج محور ، مانند ژاپن و کره جنوبی ، میزان ازدواج در حال کاهش است و میزان تولد نیز از این امر پیروی می کند.
عوامل مختلفی در این کاهش نقش دارند ، از بی ثباتی اقتصادی گرفته تا تغییر ارزشهای اجتماعی. نسل های جوان ممکن است ضرورت ازدواج را زیر سوال ببرند و آن را به عنوان یک نهاد منسوخ مشاهده می کنند که دیگر در جامعه مدرن به یک هدف معنادار خدمت نمی کند.
یکی از بزرگترین دلایلی که مردم از ازدواج خودداری می کنند ، بار مالی است که می تواند ایجاد کند. از نظر تاریخی ، ازدواج یک ترتیب اقتصادی بود که ثبات و امنیت را فراهم می کرد. با این حال ، در دنیای امروز ، استقلال مالی به ویژه برای زنان قابل دستیابی تر شده است. در نتیجه ، ازدواج دیگر به عنوان یک گام ضروری به سمت ثبات مالی تلقی نمی شود.
از طرف تلنگر ، ازدواج اغلب به عنوان یک مسئولیت مالی تلقی می شود. عروسی ها گران هستند و طلاق می تواند حتی بیشتر باشد. درگیری های حقوقی و مالی ازدواج ، تقسیم و پرهزینه است. بسیاری از افراد ، به ویژه هزاره و ژنرال Z ، والدین خود را دیده اند که طلاق های دردناکی را پشت سر می گذارند و می خواهند از ویرانی های مالی که می تواند با ازدواج همراه باشد ، جلوگیری کنند. در عوض ، آنها از زندگی مشترک استفاده می کنند ، که به آنها امکان می دهد بدون عوارض قانونی ازدواج هزینه ها را به اشتراک بگذارند.
به طور سنتی ، ازدواج مبتنی بر نقش های جنسیتی کاملاً تعریف شده بود: مردان نان آور بودند و زنان خانه دار بودند. اما هرچه نقش های جنسیتی تکامل یافته است ، نیاز به ازدواج نیز دارد. زنان از گذشته تحصیل کرده و از نظر مالی مستقل تر هستند و دیگر نیازی به ازدواج به عنوان وسیله ای برای بقا ندارند. در عین حال ، دیگر انتظار نمی رود که مردان تنها ارائه دهنده باشند ، که پویایی روابط را تغییر داده است.
با این حال ، این تغییر همچنین چالش های جدیدی را ایجاد کرده است. بسیاری از زنان و مردان برای یافتن شرکایی که با انتظارات خود مطابقت دارند ، تلاش می کنند. برخی از مردان احساس می کنند که ازدواج دیگر به نفع آنها نیست ، زیرا ممکن است از آنها انتظار می رود که بدون دریافت مزایای سنتی یک خانه دار حامی ، ارائه دهنده اصلی باشند. در همین حال ، بسیاری از زنان احساس می کنند که ازدواج از آنها می خواهد که سهم نابرابر از کار خانگی و مراقبت از کودک را بدست آورند ، حتی اگر آنها نیز در حال کار تمام وقت باشند.
با این انتظارات در حال تغییر ، بسیاری از افراد این سؤال را مطرح می کنند که آیا ازدواج ارزش تلاش را دارد یا اینکه بهتر است مجرد باقی بمانند یا در روابط غیر ازدواج.
با کاهش ازدواج ، مدل های روابط جایگزین پذیرفته می شوند. زندگی مشترک طولانی مدت بدون ازدواج اکنون برای بسیاری از زوجین عادی است و در برخی از کشورها ، این روابط به طور قانونی به همان روش ازدواج شناخته می شوند. علاوه بر این ، زوج های بیشتری تصمیم می گیرند بدون اینکه عاشقانه درگیر شوند ، به والدین تبدیل شوند ، الگویی که گاهی اوقات به نام ازدواج والدین یا یک ترتیب همکار افلاطونی خوانده می شود.
روابط چند آمریكایی و باز نیز به ویژه در بین نسل های جوان كه از آزادی شخصی و ساختارهای خانوادگی غیر سنتی برخوردار هستند ، كشش یافته است. این تغییرات نشان می دهد که مردم در خارج از مؤسسه حقوقی ازدواج در حال تعریف مجدد هستند.
نرخ طلاق همچنان بالا است ، که بیشتر مردم را از ازدواج دلسرد می کند. در بسیاری از کشورهای غربی ، تقریبا نیمی از همه ازدواج ها به طلاق ختم می شوند. این یک تغییر فرهنگی در نحوه درک ازدواج ایجاد کرده است – کمتر به عنوان یک تعهد مادام العمر و بیشتر به عنوان یک ترتیب موقت که ممکن است یا ممکن است نتیجه بگیرد.
برای بسیاری ، خطر طلاق از مزایای ازدواج فراتر است. عوارض عاطفی ، فشار مالی و نبردهای حقوقی مرتبط با طلاق ، آن را به یک چشم انداز غیر جذاب تبدیل می کند. به جای قمار در ازدواج ، مردم از روابطی که عشق و همراهی را بدون خطرات قانونی و مالی ارائه می دهند ، انتخاب می کنند.
در گذشته ، ازدواج اغلب به عنوان یک وظیفه اخلاقی یا مذهبی تلقی می شد. بسیاری از فرهنگ ها و مذاهب تأکید جدی بر ازدواج به عنوان تنها چارچوب قابل قبول برای روابط عاشقانه و جنسی داشتند. با این حال ، هرچه جوامع سکولار تر می شوند ، این فشارها تضعیف شده است.
بدون انتظارات مذهبی یا اجتماعی که مردم را به سمت ازدواج سوق می دهد ، ممکن است بیشتر سؤال کنند که آیا این انتخاب مناسب برای آنها است یا خیر. در بسیاری از کشورها ، به ویژه در اروپا ، ازدواج اغلب به یک تصمیم کاملاً شخصی تبدیل شده است نه یک ضرورت فرهنگی یا مذهبی.
کاهش ازدواج سؤالات مهمی را در مورد آینده ساختارهای خانوادگی و جامعه به طور کلی ایجاد می کند. در حالی که برخی استدلال می کنند که ازدواج دیگر برای خانواده های قوی ضروری نیست ، برخی دیگر نگران اثرات طولانی مدت هستند. کودکانی که به والدین بی سرپرست متولد می شوند ، از همیشه رایج تر هستند و در حالی که بسیاری از این خانواده ها شکوفا می شوند ، برخی از مطالعات نشان می دهد که کودکان خانواده های تک والد ممکن است با چالش های اقتصادی و عاطفی بیشتری روبرو شوند.
در عین حال ، کاهش ازدواج پیامدهای گسترده تری برای ثبات اجتماعی دارد. ازدواج از لحاظ تاریخی پایه و اساس ثبات مالی ، حمایت عاطفی و ارتباطات جامعه را فراهم کرده است. بدون آن ، ممکن است افراد نیاز به یافتن راه های جدید برای ساخت این سیستم های پشتیبانی داشته باشند.
همچنین داده هایی وجود دارد که نشان می دهد ازدواج افراد را از موسساتی مانند زندان ها و بیمارستان ها دور نگه می دارد.
در حالی که ممکن است ازدواج منقرض نشود ، بدون شک در حال تحول است. الگوی سنتی ازدواج – لیفلونگ ، یکنواخت و الزام آور قانونی – در جامعه مدرن کمتر مورد توجه قرار می گیرد. مردم در حال تعریف مجدد روابط به روشهایی هستند که متناسب با نیازها و ارزشهای فردی آنها باشد.
به جای ناپدید شدن کاملاً ، ازدواج ممکن است به شکلی انعطاف پذیر ادامه یابد. برخی از زوج ها هنوز هم ممکن است آن را به دلیل مزایای حقوقی ، امنیت عاطفی یا دلایل مذهبی انتخاب کنند. با این حال ، واضح است که ازدواج دیگر مسیر پیش فرض برای ایجاد یک خانواده یا زندگی در کنار هم نیست که قبلاً بوده است.
با تغییر جامعه ، سؤال این است که آیا ازدواج زنده خواهد ماند ، بلکه چه مدل های رابطه جدیدی در جای خود پدیدار می شود. آینده ممکن است متعلق به مشارکتهای مبتنی بر انتخاب باشد نه تعهد ، به افراد اجازه می دهد تعاریف خود را از عشق ، تعهد و خانواده ایجاد کنند.
NB: هیچ بخشی از این نشریه بدون اجازه کتبی نویسنده نمی تواند تکثیر شود. عدم رعایت این شرایط ممکن است شما را در معرض اقدامات قانونی و خسارت های مربوط به نقض حق چاپ قرار دهد.
[ad_2]
