[ad_1] زنان در طول سالها اغلب به من گفتهاند که از اینکه همسرشان آنها را رها کرده است، چقدر شرمنده هستند. این احساس قدرتمندی است که هر کاری را که انجام می دهند رنگ می کند. من حتی از یکی از همسران رها شده شنیدم که نیمه های شب از یک فروشگا...
[ad_1]
زنان در طول سالها اغلب به من گفتهاند که از اینکه همسرشان آنها را رها کرده است، چقدر شرمنده هستند. این احساس قدرتمندی است که هر کاری را که انجام می دهند رنگ می کند. من حتی از یکی از همسران رها شده شنیدم که نیمه های شب از یک فروشگاه 24 ساعته خواربارفروشی می کرد تا مجبور نشود با کسی که می شناخت برخورد کند. خیلی بد بود بنابراین در اینجا، ما قصد داریم آنچه را که باعث ایجاد این حس شرم در برخی از زنان می شود و در مورد آن چه کاری انجام دهیم، باز کنیم.
منبع: Botond Horvath/Shutterstock
شرم در وهله اول چیست؟ این یک احساس اساسی است که شما کار اشتباهی انجام داده اید یا اینکه مشکلی در شما وجود دارد و دیگران می توانند آن را ببینند. همه ما کاستیهایی داریم که ترجیح میدهیم دنیا درباره آنها نداند، اما وقتی شوهرتان از ازدواج کنار میرود، ممکن است احساس کنید که عیوب مخفی شما به تمام دنیا مخابره میشود.
اول از طرف سابقت قبل از اینکه شوهرت از در بیرون برود، مطمئن شد همه چیزهایی را که در مورد شما ناپسند، کم، آشفته، کنترل کننده یا کاملاً اشتباه کرده بود، برای شما فاش می کرد و آن کلمات خنجرآمیز در سینه شما جا خوش کرده بودند. چه درست باشد چه نباشد، با تلاش برای تحقیر شما، او می تواند دلیل تصمیم خود برای ترک را کاملاً بر اساس نقص های شما قرار دهد.
او شما را به اندازه کافی می شناسد که بداند شما از همه اینها خلاص خواهید شد و این به عنوان یک تاکتیک انحرافی عمل می کند تا نتوانید به وضوح نقش او را در تصمیم او ببینید.
دوم از خودت ممکن است در مورد قداست ازدواج و نقش خود در حفظ آن عقاید بسیار قوی داشته باشید. وقتی نذر ازدواجت را گفتی، منظورت این بود. اگر ازدواج به هر دلیلی از هم بپاشد، احساس می کنید در یکی از بزرگترین وعده های زندگی شکست خورده اید: «تا زمانی که مرگ ما را از هم جدا کند». در این صورت شرم از پایان ازدواج توسط شما به شما محول می شود.
به گذشته نگاه می کنید و کارهایی را می بینید که می توانستید متفاوت انجام دهید. البته… تو انسان هستی. از هیچ کس انتظار نمی رود همسر کاملی باشد (او شوهر کاملی نبود)، اما اکنون شما پر از پشیمانی هستید و خودتان را به خاطر شکست ازدواج سرزنش می کنید.
یا ممکن است احساس کنید او شما را احمق کرده است. وقتی به گذشته نگاه میکنید، خودتان را سرزنش میکنید، «چرا من در گذشته چنین چیزی را در مورد او ندیدم؟ چرا من برای این همه رفتار بد او اجرت دادم؟ چرا من اینقدر فداکار بودم؟ آیا بقیه آن را جز من دیدند؟»
سوم، از جامعه شما. زوج شما بخشی از یک جامعه بزرگتر از دوستان و خانواده بودند. یکی از دردناک ترین جنبه های ترک شوهرتان این است که احتمالاً از برخی از آن گروه ها طرد شده اید. به عنوان مثال، شما ممکن است برای چندین دهه عضوی از خانواده او بوده باشید، اما در حال حاضر، شما غیر ارادی هستید.
سابق شما این فرصت را داشت که داستان خود را در مورد شما برای خانواده و دوستانش بازگو کند، و شما درمانده نیستید که این رکورد را درست کنید. اگرچه میدانی که خون از آب غلیظتر است و خانواده او نیز خانواده تو بودهاند، اما اگر با تو سردی داشتهاند یا ارتباطت را قطع کردهاند، به نظر میرسد که مورد قضاوت قرار گرفتهای و کمبود پیدا کردهای.
راه حل احساس شرم شما فقط در دو کلمه نهفته است – شفقت به خود. اگر فردی هستید که همیشه از خودتان انتظار دارید که کامل باشید، پایان زندگی زناشویی خود را بسیار سختتر از کسی میبینید که قبول میکند برای دوست داشتن خود لازم نیست کامل باشد. همانطور که دکتر کریستین نف پیشنهاد میکند، میتوانید آنطور که به دوست عزیزی که رنج میکشد، به خودتان همدلی کنید و به خودتان مهربانی و در آغوش بگیرید؟
زندگی هیچ کس به آرامی پیش نمی رود و همه ما به یک درجه یا درجاتی در حال مبارزه هستیم. سعی کنید پایان ازدواج خود را به عنوان یک چرخش و چرخش دیگر در داستان زندگی خود بدانید – نه به عنوان یک شکست شخصی. اشکالی ندارد که دست از کتک زدن خود بردارید! این به این معنی نیست که شما غیرواقع بین هستید، فقط به این معنی است که شما از خودتان مراقبت می کنید، که این چیز خوبی است.
من یک بار این ضرب المثل را شنیدم که وقتی فکر می کنید دیگران در مورد شما صحبت می کنند، اینطور نیست. ممکن است برای مدتی از هم پاشیدگی ازدواج شما موضوع گفتگو باشد، اما خیلی زود به یک خبر قدیمی تبدیل می شود. و فرض شما مبنی بر اینکه شما را مقصر می دانند، فقط همین است – یک فرض. به احتمال زیاد شما واقعاً نمی دانید که مردم در مورد پایان ازدواج شما چه فکر می کنند، بنابراین ممکن است اجازه ندهید که این افکار محدود کننده مانع ایجاد احساس خوب در مورد خودتان شوند.
این فرصتی است برای شما که روی افکار خود باخته خود کار کنید و آنها را بیرون کنید! شما دیگر به آنها نیاز ندارید! شما می توانید انتخاب کنید تا شرم را کنار بگذارید و به عنوان کسی که با مهربانی و عشق با آن رفتار می کنید به خود بازگردید.
[ad_2]
