فرانک برونی، مقاله نویس عقیده، می گوید: «پیچیده است. این عبارتی است که او اغلب از آن استفاده می‌کند تا دانشجویانش را در دانشگاه دوک از تفکر سیاه و سفید دوری کنند و با تفاوت‌های ظریف درگیر شوند، که او آن را «سولی در برابر تکبر، مطلق‌گرایی، خلوص، غیرت» می‌داند. برونی پیشنهاد می‌کند که در اعتراف به خودمان که همه چیز را نمی‌دانیم، فروتنی وجود دارد، که برای مخالفت با فرهنگ نارضایتی که “افرادی که با آنها مخالفیم را به کاریکاتور کاهش می‌دهد” مرکزی است. او برعکس استدلال می‌کند، که «تواضع تصدیق می‌کند که آنها به اندازه ما پیچیده هستند».

البته، قطبی‌سازی که در بسیاری از فرهنگ‌ها نفوذ می‌کند، اغلب ما را از دیدن پیچیدگی همشهریانمان باز می‌دارد. وقتی با یک تیتر، یک پست رسانه اجتماعی، یا یک قسمت پادکستی مواجه می شویم که با باورهای ما در تضاد است، تمایل داریم به سمتی حرکت کنیم که از آنچه ما باور داریم حمایت می کند – قسمتی که فکر می کنیم خواندن یا شنیدن آن لذت بخش تر است. به طور مشابه، ما اغلب تصمیم می‌گیریم به افرادی که دیدگاه‌های مخالف دارند گوش ندهیم و با افرادی که فکر می‌کنیم با آنها اختلاف نظر داریم ملاقات نکنیم، ترجیح می‌دهیم که گفتگوی سرگرم‌کننده‌تری با افراد همفکر داشته باشیم. انجام آن انتخاب‌ها نمونه‌هایی از سوگیری تأیید است، تمایل انسانی ما به نادیده گرفتن شواهدی که با باورهای قبلی ما مطابقت ندارد، در عوض توجه و به خاطر سپردن شواهدی که با آن باورها مطابقت دارند. (ما قبلاً در مورد سوگیری تأیید در زمینه بازی محبوب نوشتیم وردل.)

گفتگو با غریبه ها: تحقیق

کریستینا والد و همکارانش (2024) شرکت کنندگانی را در ایالات متحده استخدام کردند تا با یک غریبه در مورد سیاست یا مذهب گفتگو کنند. در یک آزمایش، مکالمات به مدت 10 دقیقه در همان اتاق به طول انجامید. در آزمایشی دیگر، مکالمات تا زمانی که شرکت کنندگان در زوم می خواستند به طول انجامید. جفت‌های شرکت‌کننده از نظر موافق یا مخالف در مورد موضوعی که در مورد آن بحث می‌کنند، متفاوت بودند. تیم والد متوجه شد که شرکت کنندگان انتظار می رود تجربیات مثبت بیشتری در صحبت کردن با کسی که قبلاً با او توافق کرده بودند نسبت به صحبت کردن با کسی که با او مخالف بودند، داشته باشند. با این حال، در واقعیت، شرکت کنندگان بدون توجه به سطح اختلاف، تجربیات مثبت مشابهی داشتند. محققان نتیجه گرفتند: “به اشتباه ترس از یک تعامل منفی ممکن است شکاف های حزبی نابجا ایجاد کند، نه تنها افراد را از ارتباط با یکدیگر باز می دارد، بلکه باعث می شود افراد در مورد یکدیگر و از یکدیگر یاد نگیرند.”

اگر این افراد عقاید سیاسی متفاوتی داشتند، ممکن است حدس بزنید که از گفتگوی خود لذت نمی برند.

منبع: Stock project/Pexels

محققان یافته های مشابهی را با استفاده از یک برنامه چت موبایل در ایالات متحده (Combs et al., 2023; Rossiter & Carlson, 2024) و در بریتانیا (de Jong, 2024) یافته اند. برای مثال، در یکی از مطالعات ایالات متحده، کامبز و همکارانش جمهوری‌خواهان و دموکرات‌هایی را که نظرسنجی‌هایی را تکمیل کرده بودند و تأیید می‌کردند که دیدگاه‌های سیاسی متفاوتی دارند، جفت کردند. غریبه‌هایی که در چنین گفتگوی شرکت می‌کردند، در مقایسه با گروه کنترلی که مقاله‌ای درباره موضوعات مشابه نوشتند، سطوح قطبی‌سازی کاهش‌یافته را نشان دادند، به‌ویژه زمانی که چت ماهیت مدنی‌تری داشت. محققان اهمیت این کار را برجسته کردند: مبادلات مدنی که تقسیم را کاهش می دهد می تواند به صورت آنلاین رخ دهد. مطالعه بریتانیا نشان داد که کاهش سطح قطبی شدن دوام نیاورد، اما شرکت‌کنندگان همچنان تمایل بیشتری برای شرکت در چنین مکالماتی داشتند، که نشان می‌دهد چنین مکالمه‌ای ممکن است یک «حلقه بازخورد مثبت» را آغاز کند، که منجر به ادامه تعامل شود و شاید تغییر پایدارتر

گفتگو با غریبه ها: ابتکارات دنیای واقعی

به خاطر داشته باشید: احساسات ما در تصمیمات ما برای اجتناب از این گفتگوها نقش دارند، خواه انزجار یا بیزاری از یک فرد ناشناس، ترس از اینکه مورد حمله قرار بگیریم، نگرانی از اینکه روحیه خوب ما خراب شود. نکته مهم این تحقیق این است که ما باید فرصت های بیشتری را برای همه ایجاد کنیم تا در گفتگوهای مشابه شرکت کنند – چه در چت، چه در مکالمات مجازی یا در دنیای واقعی. همانطور که تحقیقات نشان می دهد، هر چه بیشتر این مکالمات را داشته باشیم، بیشتر از آنها لذت خواهیم برد و کمتر درگیر تفکر «ما در مقابل آنها» خواهیم شد که به قطبی شدن دامن می زند.

طرح گفتگوهای اروپا یک مدل را ارائه می دهد که می تواند تکرار شود. شرکت کنندگان به هفت سوال در مورد رویدادهای جاری پاسخ می دهند. سپس، یک الگوریتم آنها را با فردی از کشور دیگری که با نظرات آنها مخالف است مطابقت می دهد. در مرحله بعد، جفت شرکت‌کننده یک مکالمه ویدیویی زنده یک به یک دارند. از سال 2019، حدود 60000 نفر از 37 کشور در این پروژه شرکت کرده اند. (در سال 2023 یک ابتکار گفتگوهای جهانی یک روزه نیز وجود داشت.) در نظرسنجی های پس از مکالمه، 90 درصد شرکت کنندگان گزارش دادند که از گفتگوی خود لذت می برند. 60% گفتند که می خواهند با شریک مکالمه خود در ارتباط باشند. و 55٪ فکر می کردند که شریک زندگی آنها حداقل یک بحث خوب داشته است. علاوه بر این، تحقیقات اولیه روی شرکت کنندگان آلمانی در این پروژه نشان داد که قطبش کاهش یافته است، به ویژه در میان کسانی که در ابتدا بیشتر قطبی شده بودند (Blattner & Koenen, 2023).

مکالمات کلاس درس

مکالمه در مورد موضوعات تفرقه افکن نه تنها بین افراد غریبه بلکه در کلاس درس نیز مفید است. محققان پروژه‌هایی را بررسی کردند که فعالیت‌های ساختاری برای دانش‌آموزان آمریکایی در دوره راهنمایی و دبیرستان ایجاد می‌کرد (مک‌آوی و همکاران، 2024). یک فعالیت ساختاریافته، مشورت گروهی، از گروه‌های کوچکی از شرکت‌کنندگان می‌خواهد تا مواضع مختلف سیاست را مقایسه و مقایسه کنند و سپس برای ایجاد یک اجماع تلاش کنند. آنها دریافتند که فعالیت‌های ساختاریافته مشارکت در مکالمات دشوار را افزایش می‌دهد، متانت را در طول بحث‌ها تقویت می‌کند، باعث علاقه به نظرات دیگران می‌شود و در برخی موارد باعث می‌شود که دانش‌آموزان دیدگاه‌های خود را تغییر دهند. دانش آموزان شروع به دیدن تفاوت های ظریف در سیاست ها کردند.

همانطور که فرانک برونی به دانشجویان دانشگاه خود می گوید: “پیچیده است.” و به همین دلیل است که ما باید درگیر نکات ظریف باشیم. با این حال، او مراقب است که توجه کند که این گفتگوها «به معنای تسلیم یا حتی مصالحه اصول نیست. یک فرد می‌تواند در حین تمرین مدارا، به آن‌ها پایبند باشد (که می‌داند دیگران حق دارند نظرات و ارزش ذاتی خود را داشته باشند، حتی زمانی که ما شدیداً با آنها مخالفیم.” یک مکالمه ممکن است به ما کمک کند این ارزش را ببینیم. حتی ممکن است لذت ببریم.