منبع: Guy Lebreton/Pexels

خانواده ام در نوجوانی اسب داشتند و مسئولیت نگهداری از آنها بر عهده من بود. من هرگز با اسب ها کاملاً راحت نبودم، و حقیقت را بگویم، همیشه در اطراف آنها کمی عصبی بودم.

سوار اسب‌ها شدم و از اسب پرورش‌دهنده پرت شدم و در اثر سقوط که سرم به تخته سنگ برخورد کرد، ضربه مغزی گرفتم. اما دوباره سوار شدم و درست برگشتم، حتی در حالی که از ترس می لرزیدم.

عجیب است که چگونه کائنات ترس‌های شما را در یک بشقاب به شما نشان می‌دهد و به شما این فرصت داده می‌شود که از نظر احساسی و معنوی از طریق آنها کار کنید – یا نه.

پیچ و تاب عجیب سرنوشت

فلش فوروارد به زندگی بزرگسالی من: از طریق یک پیچ و تاب عجیب از سرنوشت، من اخیرا اسب های وحشی را به ارث برده ام (نه در ایالات متحده). این اسب‌های رام‌نشده آزادانه در بخش بزرگی از زمین با تماس انسانی کمی با ارزش پرسه می‌زنند. در حالی که من مفهوم حیواناتی که اجازه دارند آزادانه سرگردان شوند (اگر ایمن هستند) را تحسین می کنم، این وضعیت خاص با مجموعه ای از چالش ها همراه است. اما، با احساس هدف بزرگ‌تری از این پیشنهاد اسب‌های وحشی، این موهبت کار کردن با ترس‌هایم را پذیرفته‌ام.

اسب‌های اهلی‌نشده همان تردیدی را با من داشتند که من با آنها داشتم. پس از ماه‌ها اعتمادسازی با اسب‌های وحشی، تا جایی پیش رفتیم که تعدادی از آنها تکه‌های سیب را از دست من می‌خورند.

اخیراً این کار را با دو تا از اسب‌های بالغ‌تر انجام می‌دادم که یک اسب نر نوجوان برای بررسی وضعیت درمان سیب سرگردان شد. این اسب نر وحشی به داخل می رود و بین دو اسب بالغ هل می دهد تا غذای لذیذ را بنوشد. پدرسالار اسب این گروه (به نام گرینگو) فورا گل میخ جوان را به جای خود قرار داد – و آن مکان باسن اسب نر بود، جایی که گرینگو نیش سریع اما مؤثری خورد. گل میخ نوجوان گستاخ ترسید و به جلو پیچید. متأسفانه من به طور تصادفی در مسیر اسب نر جوان ایستادم و او مرا به زمین زد. تند و پایین رفتم

تصمیم برای شجاع بودن

من به تجربه ای فکر کردم که در آن فقط چند خراش و کبودی جزئی دیدم. می توان گفت این یکی از لحظات تعیین کننده در زندگی من بود. می‌توانم بگویم: «این مزخرفات را فراموش کنید، من همه شما را دوباره به خانه می‌برم» یا می‌توانم از آن به عنوان زمانی برای تأمل در مورد یادگیری یک درس زندگی استفاده کنم (مانند ایستادن در مقابل یک اسب وحشی). مهمتر از آن، هر چند، من تصمیم گرفتم که به آن پایبند باشم و واقعاً با ترس های قدیمی خود کار کنم.

منبع: Alice Aksenova/Pexels

شجاعت و پشتکار با وجود ترس: ما می توانیم انتخاب کنیم

نکته این داستان این است که وقتی به دوشاخه ضرب المثل جاده می رسیم در زندگی فرصت هایی به ما داده می شود. ما می‌توانیم راه آسان و ایمن را انتخاب کنیم و هرگز خود را به چالش نکشیم یا می‌توانیم فراتر از منطقه آسایش درونی‌مان برویم – یا بسیار فراتر از آن – و توانایی‌های خود را کشف کنیم. درست مثل فیلم ماتریس، می توانیم قرص آبی یا قرمز را انتخاب کنیم.

اگر وظیفه یا هدف نهایی برای ما اهمیت ویژه ای دارد، ما تمایل داریم که شلوار دختر/بزرگ پسرمان را بپوشیم و علیرغم ترسمان شیرجه بزنیم. با این حال، ما اراده آزاد داریم. این کاری است که ما با آن انتخاب‌های آزادانه انجام می‌دهیم که می‌تواند شخصیتی را که تبدیل می‌شویم مشخص کند.

فعال کردن خود شجاعانه درونی ما

خوشبختانه، تحقیقات نشان داده است که ما می‌توانیم با استفاده از راهبردهایی مانند یادآوری موقعیتی که در آن شجاع بوده‌ایم، خود درونی شجاع خود را فعال کنیم. بنابراین، ما می توانیم ذهنیت شجاعانه تری ایجاد کنیم.

در حالی که مسیر چالش برانگیز برای همه نیست، حتی کوچکترین گام ها به سمت فراتر رفتن از منطقه راحتی ممکن است تأثیر مثبتی بر خود و زندگی ما داشته باشد. جهش از پشت شبکه ایمنی ما حتی ممکن است فرصت هایی برای کمک به دیگران برای ما فراهم کند. پس شاید امروز آن قدم کوچک را بردارید: با یک غریبه در صف خرید مواد غذایی صحبت کنید، در آن کلاس سخنرانی در جمع شرکت کنید یا هر کاری را انجام دهید که صدای آزاردهنده ای که در پشت جمجمه شما غوغا می کند، شما را ترغیب می کند که امتحان کنید.

وقتی نوبت به غلبه بر ترس‌ها می‌رسد، قدم‌های کوچک می‌توانند منجر به احساس موفقیت و به طور بالقوه حتی بیشتر اعتماد به‌نفس شوند، زیرا می‌آموزیم واقعاً چه چیزهایی را می‌توانیم انجام دهیم. و وقتی آن گام‌های کوچک را برای رفع ترس‌هایتان برمی‌دارید، مطمئن شوید که برای آن به خودتان پاداش می‌دهید. شما سزاوار آن هستید. شما این را دارید!