جامعه مدتهاست که سن “ایده آل” برای والدین را دیکته کرده است ، اما این قوانین منسوخ شده اند ، ریشه در مدل های بیولوژیکی قدیمی دارند و از پیچیدگی های رشد بشر پاسخ نمی دهند. فرزندپروری فقط یک عملکرد بیولوژیکی نیست. این یک تجربه عمیقاً روانشناختی و عاطفی است. در هر صورت ، ورود به والدین در 40 سالگی ممکن است یک مزیت بی نظیر را فراهم کند ، خرد ، صبر و خودآگاهی را ارائه دهد که والدین جوان ممکن است هنوز از آن برخوردار نباشند.

اما با وجود این نقاط قوت ، گناه پیرامون والدین “بزرگتر” پایدار است. این مکالمه در مکالمات ، در نگاه های جانبی ، در اظهارات خوب اما مزاحم در مورد “نگه داشتن” با والدین جوان ، زیر نظر است. این غالباً به خودی خود تحمیل می شود ، که ناشی از ترس لطیف از عدم وجود کافی نیست ، از اینکه به نوعی فرزند خود را از یک نسخه جایگزین و جایگزین از شما محروم کنید-کسی که قبلاً آنها را داشت ، که می توانست به آنها جوان تر و از نظر جسمی پرانرژی تر پیشنهاد دهد والدین.

با این حال ، وقتی این ترس را از نظر روانشناختی می شکنیم ، چیزی که اغلب می یابیم این است که ارتباط چندانی با خود سن و بیشتر ارتباط با اعتقادات عمیق اجتماعی ، ناامنی های شخصی و اضطراب حل نشده درباره زمان ، مرگ و میر و میراث دارد. به جای پذیرش گناه و شک و تردید ، بررسی آنها ، به چالش کشیدن آنها و جایگزینی آنها با دیدگاه توانمند تر ضروری است.

اسطوره “عصر عالی” برای والدین

این ایده که سن جهانی “درست” برای والدین وجود دارد ، بر اساس مفاهیم منسوخ از باروری و سطح انرژی ساخته شده است. از نظر تاریخی ، والدین اولیه با بقا و نسب همراه بود ، اما پزشکی مدرن ، پیشرفت در سلامت باروری و تغییر ساختارهای اجتماعی تغییر شکل داده است.

از نظر بیولوژیکی ، در حالی که باروری با افزایش سن کاهش می یابد ، این بدان معنی نیست که والدین بزرگتر از هر طریق ذاتاً از آن محروم هستند. از نظر عاطفی و روانشناختی ، به طور کلی والدین بزرگتر تمایل دارند که از نظر مالی ، از نظر مالی پایدار تر و از نظر عاطفی بالغ شوند که عوامل مهمی در پرورش فرزندان امن و تنظیم شده هستند.

با وجود این مزایا ، بسیاری از والدین بزرگتر به طور ناخودآگاه معتقدند که “زمان تمام می شوند”. ترس از مرگ و میر در تجربه والدین بافته می شود و یک اضطراب آرام اما مداوم ایجاد می کند. این اضطراب فقط مربوط به سن نیست – این مربوط به ماهیت غیرقابل پیش بینی زندگی است.

دیدگاه روانشناختی: والدین از مکانی از قدرت ، نه ترس

فرزندپروری مبتنی بر ترس یک دام روانی است. این ما را متقاعد می کند که وقتی در واقعیت ، نقاط قوت منحصر به فردی داریم که والدین جوان تر از این کار نمی کنند ، در یک ضرر قرار داریم. به جای پرسیدن ، “آیا من به اندازه کافی طولانی خواهم بود؟” سوال را به “چگونه می توانم از وقت خود بیشترین استفاده را کنم؟ “

از نظر روانشناختی ، والدین در 40 یا بعد از آن از نظر تنظیم عاطفی ، انعطاف پذیری و انعطاف پذیری شناختی مزایای مشخصی را ارائه می دهند. اینها خصوصیات انتزاعی نیستند. آنها پیامدهای واقعی در مورد چگونگی بزرگ کردن فرزند خود دارند.

• ثبات عاطفی: در 40 سالگی ، بیشتر افراد چالش های زندگی کافی را تجربه کرده اند تا درجه بیشتری از خود تنظیم عاطفی را توسعه دهند. والدین جوانتر غالباً با نوسانات عاطفی مبارزه می کنند و به استرس یا تنگی واکنش نشان می دهند. با این حال ، والدین بزرگتر ، حضور ثابت تری دارند و یک محیط خانه را ارائه می دهند که از نظر عاطفی احساس امنیت می کند.
• یک حس توسعه یافته از خود: بسیاری از والدین جوان در هنگام بزرگ کردن فرزند ، هنوز هویت خود را کشف می کنند. در 40 سالگی ، بیشتر مردم احساس قوی تری نسبت به چه کسی دارند و باعث می شوند که آنها کمتر مسائل حل نشده خود را به فرزندان خود تحمیل کنند.
• حکمت بیش از تکانشگری: والدین یک بازی بلند مدت است. والدین بزرگتر تمایل دارند که در نحوه نزدیک شدن به چالش های والدین ، ​​عمدی ، عمدی و ذهن آگاهانه تر باشند و منجر به تصمیم گیری بهتر و روابط قوی تر والدین و فرزند شوند.
• ثبات مالی و شغلی: در حالی که از نظر جهانی صحیح نیست ، بسیاری از والدین بزرگتر از امنیت مالی و حرفه ای بیشتری برخوردار هستند و به آنها اجازه می دهد والدین با استرس اقتصادی کمتری و انعطاف پذیری بیشتری داشته باشند.

این مزایا ابزارهای روانشناختی است که می تواند به تعادل هرگونه نگرانی در مورد انرژی جسمی کمک کند. واقعیت این است که فرزند شما سالها عشق را اندازه نمی گیرد. آنها آن را در حضور ، در لحظاتی که برای آنها نشان می دهید ، و در امنیت عاطفی که ارائه می دهید ، اندازه گیری می کنند.

تعریف مجدد طول عمر: این فقط مربوط به زندگی شما نیست

یکی از متداول ترین اضطراب ها برای والدین بزرگتر ، ترس از عدم وجود کافی نیست. در حالی که این ترس معتبر است ، اما محدود کننده است. طول عمر فقط مربوط به تعداد سالهایی نیست که شما زندگی می کنید. این در مورد کیفیت آن سالها و تأثیر شما است.

این را در نظر بگیرید: اگر با اطمینان کامل می دانستید که فرزند شما هرگز نسبت به سن شما احساس منفی نخواهد کرد ، چگونه می تواند نحوه نزدیک شدن به والدین را تغییر دهد؟ کمتر نگران هستید؟ آیا بیشتر حضور خواهید داشت؟

به جای تمرکز روی ناشناخته های زمان ، روی آنچه می توانید کنترل کنید تمرکز کنید:

• سلامتی و رفاه شما: اولویت بندی تناسب اندام ، سلامت روان و مراقبت از خود به شما امکان می دهد والدین با انرژی و حضور داشته باشید. طول عمر روز به روز ساخته می شود.
• عمق اتصال شما: کودکان به یاد نمی آورند والدینشان چقدر جوان بودند. آنها به یاد می آورند که چقدر احساس کردند و ارزش داشتند.
• میراث بیش از طول عمر: درسهایی که شما آموزش می دهید ، مهربانی که نشان می دهید و عشقی که می دهید از شما فراتر خواهد رفت.

اگر فرزند خود را با عشق عمیق ، امنیت عاطفی و خرد بزرگ کنید ، پس از آن زندگی می کنید تا 60 ، 80 یا فراتر از آن باشید ، تأثیر شما باقی خواهد ماند.

تبدیل گناه به قدردانی

به جای گناه ، قدردانی را در آغوش بگیرید. شما دقیقاً در زمان مناسب برای خود والدین می شوید. هر مسیر زندگی منحصر به فرد است و جدول زمانی که شما را در اینجا هدایت می کند ، تنها شماست. شما عقب نیستید شما دیر نیستید شما دقیقاً همان جایی هستید که باید باشید.

اگر به این شک دارید ، از خود بپرسید:

• چه نقاط قوت را به والدین می آورم که در سنین جوانی نخواهم داشت؟
• آیا تا به حال با شخصی بزرگتر از من ارتباط معنی داری داشته ام؟ چه چیزی این رابطه را خاص کرده است؟
• روشهای عملی من می توانم سلامتی و ماندگاری خود را برای آینده فرزندم در اولویت قرار دهم؟
• اگر می دانستم فرزندم هرگز نسبت به سن من احساس منفی نخواهد کرد ، چگونه این دیدگاه من را تغییر می دهد؟

پاسخ این سؤالات ممکن است نقاط قوت شما را نادیده بگیرد.

افکار نهایی: بهترین والدین والدین فعلی هستند

در پایان روز ، فرزندپروری حدود سن نیست. این در مورد حضور ، عشق ، امنیت عاطفی و عمدی است. این در مورد بزرگ کردن کودکی است که احساس امنیت ، ارزش و عمیقاً دوست داشتنی می کند.

به جای تمرکز روی آنچه فکر می کنید فاقد آن هستید ، روی آنچه می آورید تمرکز کنید. عمق خرد ، ثبات حضور شما و قدرت عشق شما هدایای واقعی است که فرزند شما از آن گرامی می دارد.

سن توانایی شما در والدین را تعریف نمی کند. عشق ، حضور شما و تعهد شما انجام می شود.