تقریبا یک سوم آمریکایی ها مکمل ویتامین D مصرف می کنند. در صنعتی که ارزش بازار آن در حال حاضر حدود 1.3 میلیارد دلار است، در دو دهه گذشته افزایش قابل توجهی در مکمل های ویتامین D وجود داشته است. اما یک مطالعه برجسته در سال 2019 و سپس یک مطالعه جانبی در سال 2022 این موضوع را زیر سوال برده است – و جنجال های زیادی را در این زمینه ایجاد کرده است.

این مطالعه که “آزمایش ویتامین D و امگا 3” یا VITAL نامیده شد، 25871 زن 55 سال یا بیشتر و مرد 50 سال یا بیشتر را به صورت تصادفی به یکی از چهار بیماری شامل ویتامین D به اضافه اسیدهای چرب امگا 3، ویتامین D به علاوه دارونما انتخاب کرد. ، اسیدهای چرب امگا 3 به اضافه دارونما یا دارونما دو برابر. محققان پرسشنامه‌های سالانه‌ای در مورد پیامدهای سلامتی جمع‌آوری کردند و در نهایت به این نتیجه رسیدند که مکمل ویتامین D هیچ تأثیری بر خطر ابتلا به سرطان یا بیماری‌های قلبی عروقی ندارد. یک مطالعه جانبی در سال 2022 که شرکت کنندگان را به طور تصادفی به شرایط ویتامین D و امگا 3 تقسیم کرد، نشان داد که مکمل ویتامین D برای پیشگیری از شکستگی فایده ای ندارد.

منبع: اکنارین تیکا / کانوا

پس از این مطالعات، نویسندگان تفسیری را در این مقاله منتشر کردند مجله پزشکی نیوانگلند به طور قطعی استدلال می‌کند که هیچ فایده‌ای از مکمل‌های ویتامین D در جمعیت عمومی وجود ندارد، پزشکان باید غربالگری برای کمبودها و توصیه مکمل‌ها را متوقف کنند، و مردم باید مصرف مکمل‌ها را «برای پیشگیری از بیماری‌های بزرگ یا افزایش عمر» متوقف کنند.

اما بسیاری در این زمینه می گویند: “نه به این سرعت.”

در گذشته، برخی مکمل‌های ویتامین D را به‌عنوان «نوشابه‌ای» معرفی می‌کردند که قادر به پیشگیری یا بهبود بسیاری از شرایط است، بنابراین این مطالعات جدید نشان‌دهنده انحراف کامل از آن حکمت در مورد مکمل است. اگر بخواهیم منصف باشیم، این دو مطالعه دارای محدودیت‌هایی بودند، از جمله این واقعیت که نرخ ترک تحصیل زیادی وجود داشت، بنابراین مشخص نبود که آیا نمونه نهایی نماینده جمعیت بزرگ‌تر مطالعه است یا خیر.

اما مهم‌ترین انتقاد به این مطالعات این واقعیت است که آن‌ها فقط افرادی را بررسی کردند که سطح طبیعی ویتامین D داشتند و وارد مطالعه شدند. بنابراین بسیار سخت است که بگوییم آیا مکمل ویتامین D به افرادی که واقعاً به آن نیاز دارند کمک می کند، به عنوان مثال کسانی که کمبود دارند. این به خودی خود یک سوال دشوار است، زیرا سال هاست که این حوزه دقیقاً چگونگی تعریف سطوح پایین تر از حد طبیعی ویتامین D را مورد بحث قرار داده است.

بسیاری از متخصصان غدد نیز استدلال کرده اند که مطالعات VITAL بسیار محدود است. آنها استدلال می کنند که مکمل ویتامین D احتمالا به جلوگیری از شکستگی در جمعیت های مبتلا به پوکی استخوان کمک می کند، بنابراین ما باید مراقب باشیم که به دلیل مطالعات در یک جمعیت، کل مفهوم را حذف نکنیم.

آزمایش برای سطوح ویتامین D می تواند گران باشد، بنابراین سؤالات بسیار واقعی در مورد زمان انجام این کار باقی می ماند. احتمالاً انجام آزمایش به صورت جهانی توصیه نمی شود، اما فقط در مواردی که مشکوک به کمبود وجود دارد. پزشکان و بیماران باید از تصمیم گیری مشترک در این زمینه استفاده کنند تا تصمیم بگیرند که آیا مصرف مکمل منطقی است یا خیر. اخیراً، انجمن غدد درون ریز دستورالعمل هایی را صادر کرده است که توصیه می کند از آزمایش روتین سطوح ویتامین D در افراد سالم جلوگیری شود.

این مثال باید درسی در مورد نحوه برخورد پزشکان و نهادهای پزشکی با توصیه‌های بالقوه در حال تغییر ارائه دهد. داستان ویتامین D مملو از نکات ظریف است: به عنوان مثال، چه کسی به عنوان یک فرد “سالم” به حساب می آید، و در واقع حد طبیعی بالا و پایین سطح ویتامین D خون چیست؟ هنگامی که تعدادی از مطالعات جدید به نظر می‌رسد که با عملکرد پزشکی در حال انجام در تضاد هستند، نباید به نتیجه‌گیری جهش کرد – اما در عین حال، پزشکان باید در مواجهه با داده‌های جدید انعطاف‌پذیر باشند و زمانی که شواهد مخالف جمع می‌شوند به سنت‌ها نچسبند.

شاید مشکل اصلی در اینجا این باشد که بحث بین متخصصان پزشکی می تواند باعث سردرگمی مردم شود و همانطور که می دانیم سردرگمی اغلب منجر به بی اعتمادی می شود. از این رو، در موقعیت هایی مانند این بسیار مهم است که همه بر نیاز به فردی کردن تصمیمات بهداشتی بر اساس نیازها، ارزش ها، اهداف و ترجیحات فردی تأکید کنند. برخی از افراد هنوز باید سطح ویتامین D خود را بررسی کنند. اکثر مردم احتمالا این کار را نمی کنند. ظرافت در اینجا موضوعی است که باید بین مردم و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی آنها مطرح شود.