به نظر می رسد زندگی این روزها پر از تراژدی ، دل درد و چالش است – نه فقط برای ما بلکه خانواده ، دوستان و دیگران که به آنها اهمیت می دهیم. یک پیمایش سریع از طریق یک فید رسانه های اجتماعی ، مبارزات مختلفی را نشان می دهد که مردم از آن عبور می کنند. این که آیا اکنون در مقایسه با سالهای گذشته آشفتگی بیشتری اتفاق می افتد ، بحث است ، اما به عنوان کسی که با سهم خود از مشکلات زندگی روبرو شده است ، من اغلب از بهترین راه برای حمایت از کسی در بحران تعجب می کنم.

به تازگی ، خانواده خودم یک پانچ یک و دو را تجربه کردند: ما باید با سگ محبوب 15 ساله خداحافظی کنیم ، و سپس همسرم به رغم موفقیت بسیار خوبی با شرکت خود ، به طور غیر منتظره ای اخراج شد. در حالی که من این اخبار شغلی را با بسیاری از افراد به اشتراک نگذاشته ام ، اعتراف می کنم که وقتی کسی که اخبار را با آن به اشتراک گذاشتم ناامید می شوم ، یک یادداشت خنده دار را به عنوان راهی برای ارائه پشتیبانی یا می گوید: “شما قبلاً این کار را پشت سر گذاشته اید.” این حرکات ، در حالی که خوب است ، مفید نیستند. این زمانی است که فهمیدم که گاهی اوقات وقتی سکوت می کنیم صحبت می کنیم. من خودم این کار را با دوستان در آشفتگی انجام داده ام. به نظر می رسد که ما نیاز به پر کردن سکوت رنج کسی برای ایجاد داریم خودمان احساس بهتری داشته باشید

مفهوم “نگه داشتن فضای” به ایجاد یک محیط دلسوزانه و غیرقانونی اشاره دارد که در آن شخصی به اندازه کافی ایمن است تا احساسات خود را به اشتراک بگذارد. این شامل حضور کامل ، گوش دادن فعال و ارائه پشتیبانی بدون تلاش برای حل مشکلات یا به حداقل رساندن احساسات است. در حالی که اکنون این اصطلاح معمولاً با مشاوره و سلامتی همراه است ، “فضای نگه داشتن” منشأ دانشگاهی ندارد. رویکردهای مشابهی را می توان در درمان محور شخص محور کارل راجرز یافت ، که بر توجه مثبت بی قید و شرط ، همدلی و گوش دادن فعال تأکید می کند-پیشرفت هایی که از نزدیک با فضای نگه داشتن هماهنگ هستند.

“فضای نگه داشتن” به عنوان یک کار توسط درمانگران ، مربیان زندگی و نویسندگان محبوب شده است-از جمله هدر پلت ، که در مقاله 2015 در مورد این مفهوم نوشت ، به معنای “نگه داشتن فضا” برای افراد دیگر و نحوه انجام آن به خوبیبشر پلت پیشنهاد می کند که به مردم اجازه اعتماد به خرد خود را بدهد ، از از بین بردن قدرت خود و ترک تصمیم گیری برای آنها خودداری کند ، به آنها اجازه می دهد تا به اندازه کافی احساس امنیت کنند و به آنها اجازه دهند تا کارها را به روش خود انجام دهند-حتی اگر این متفاوت از نحوه نزدیک شدن به همان نوع شرایط باشد.

به طور مشابه ، تحقیقات در زمینه تنظیم احساسات نشان می دهد که وقتی به افراد فضایی داده می شود تا احساسات خود را بدون فشار برای “حرکت” یا “به دست آوردن آن” تجربه کنند ، آنها به احتمال زیاد درگیر مکانیسم های مقابله ای سالم تر هستند و به مرور زمان بهبود می یابند. و یک مطالعه منتشر شده در روابط شخصی دریافت که همدلی بیشتر با مبادلات پشتیبانی مکرر در بزرگسالان مسن همراه است. با ایجاد محیطی که در آن شخص احساس دیده و شنیده شود ، ما به آنها این امکان را می دهیم که از تجربه عاطفی خود استفاده کنند ، که اغلب اولین قدم به سمت بهبود است.

در حالی که مطالعات مبتنی بر شواهد در مورد شیوه های ناکارآمد “فضای نگه داشتن” کمیاب است ، کارشناسان تأکید می کنند که مهم نیست که تأثیر عاطفی اولیه کسی را تجربه کند یا از بین نبرند. در شرایط بحران ، واقعیت عاطفی فرد معتبر است و فراهم کردن فضایی برای آن تجربه می تواند برای بهبودی ضروری باشد.

به عنوان یک قاعده شخصی ، من سعی می کنم هرگز توصیه هایی را که می توان در یک برچسب سپر خوانده شد ، ارائه ندهم ، فکر می کنم ممکن است به عنوان ساده و بی فکر باشد. غالباً وقتی کسی تأثیر اولیه از دست دادن یا ترس را احساس می کند ، ممکن است یک عبارت هوشمندانه یا حکم به اندازه یک ساده مفید نباشد ، “من شما را می شنوم. این واقعاً سخت است. ” یا همان چیزی که می توانیم با دلسوزی ، درک ، امید به خودمان بگوییم: “این نیز می گذرد.” (اوهبشر در آنجا دوباره با برچسب سپر صحبت می کنم.)

در نهایت ، نگه داشتن فضای برای کسی در بحران به معنای داشتن کلمات مناسب یا ارائه راه حل های فوری نیست. این در مورد نشان دادن با دلسوزی ، صبر و حضور است. این به دیگران این امکان را می دهد تا احساسات خود را بدون قضاوت یا عجله برای رفع چیزها احساس کنند. بعضی اوقات ، معنی دار ترین کاری که می توانیم انجام دهیم گوش دادن است – بدون تلاش برای کاهش تجربه آنها یا ارائه مشاوره ای که درخواست نشده است.

از آنجا که ما به چالش ها می پردازیم ، چه برای خودمان و چه برای مواردی که به آنها اهمیت می دهیم ، می توانیم محیط هایی را ایجاد کنیم که در آن افراد به اندازه کافی احساس امنیت کنند تا درد ، سردرگمی یا ترس خود را بیان کنند. دفعه بعد که شخصی نزدیک به شما با یک بحران روبرو است ، قبل از ارائه سریع رفع ، مکث کنید. درعوض ، از خود بپرسید: چگونه می توانم برای آنها به گونه ای که به آنها اجازه می دهد واقعاً احساس شنیدن و پشتیبانی کنند ، برای آنها فراهم کنم؟ بعضی اوقات ، این حضور آرام قدرتمندترین هدیه ای است که می توانیم ارائه دهیم.