تصور کنید که سعی می کنید سالم تر بخورید. شما از خانه کار می کنید ، و یک جعبه کوکی وجود دارد که درست در کنار میز شما نشسته است. شما به خودتان می گویید ساخت نظم و انضباط خوب است – مقاومت در برابر وسوسه شما را قوی می کند. بنابراین شما آنها را آنجا می گذارید.

بین ایمیل ها ، چشمان شما به سمت کوکی ها حرکت می کند. “من را بخور!” آنها با شما تماس می گیرند. مطمئناً ، شما ممکن است در کوکی ها افراط نکنید ، اما آنها هنوز توجه شما را به خود جلب کرده اند.

این نکته وجود دارد: تکیه بر اراده به تنهایی اغلب نبرد باخت است. در واقع ، ممکن است زمان آن رسیده باشد که این ایده را رها کنید که شما باید اصلاً قدرت اراده خود را “تقویت” کنید. این ممکن است مانند یک پلیس باشد ، اما ده ها سال از تحقیقات روانشناختی در غیر این صورت نشان می دهد.

مطالعه بعد از مطالعه نشان می دهد که بهترین راه برای غلبه بر وسوسه ، عدم وجود آن در وهله اول است. رفتارهای ما به طرز قدرتمند توسط محیط های ما شکل می گیرد – آنچه در قسمتهای شیرین در دسترس است ، حرکت در رسانه های اجتماعی چقدر آسان است ، چه تلفن ما در سراسر اتاق باشد یا درست در کنار ما. حتی چیزهای به ظاهر نامربوط بر تصمیمات ما تأثیر می گذارد ، مانند اینکه آیا باران می بارد می تواند بر رأی ما تأثیر بگذارد.

هنگامی که ما قدم های قبل از زمان برای طراحی عمداً محیط خود را می گیریم – آنچه روانشناسان آن را “پیشگویی” می نامند – احتمالاً به احتمال زیاد اهداف خود را دنبال می کنیم. به عنوان مثال ، اگر برنامه های مسدود کردن وب را بارگیری کرده یا تلفن های خود را در مقیاس خاکستری قرار داده ایم ، کمتر از تلفن های خود در محل کار حواس پرتی خواهیم بود. اگر آب نبات را به جای کاسه های شفاف در ظروف مات قرار دهیم ، کمتر احتمال دارد که بیش از حد زیاد شود.

علیرغم اثربخشی آنها ، این استراتژی ها توسط افراد شگفت آور کمی استفاده می شود. این معما است که مرا مجذوب خود می کند. چرا افراد بیشتری از ابزارهایی که به وضوح کار می کنند استفاده نمی کنند؟

در تحقیقات خودم ، فهمیدم که این به این دلیل نیست که مردم از این استراتژی ها نمی دانند یا به این دلیل که به اثربخشی آنها شک دارند. درعوض ، بسیاری از ما با موانع روانی و اجتماعی روبرو هستیم که در راه است.

یک مانع اصلی ، قضاوت از دیگران و خودمان است. در یک مقاله اخیر ، ما دریافتیم که افرادی که از ابزارهای پیش ساز استفاده می کنند ، از نظر یکپارچگی کمتری دارند و نسبت به افرادی که “از طریق” با استفاده از نظم و انضباط داخلی “قدرت” را دارند ، دارای یکپارچگی کمتری هستند. شخصی که به برنامه مسدود کردن وب احتیاج دارد یا قادر به نگه داشتن کوکی ها در خانه خود بدون خوردن آنها نیست ، به نظر می رسد که از خودکنترلی کم برخوردار است.

اما ما در مورد این همه اشتباه فکر می کنیم. شخصی که برنامه مسدود کردن وب را بارگیری می کند یا آشپزخانه خود را ترتیب می دهد تا غذای سالم تر راحت تر شود ، تقلب نیست-آنها استراتژیک هستند. آنها تصمیم می گیرند که به رحمت محیط خود نباشند. با از بین بردن نیاز به مقاومت مداوم در برابر وسوسه ، آنها انرژی و توجه خود را برای چیزهایی که واقعاً مهم هستند آزاد می کنند.

پس جلو برو کوکی ها را بریزید. رسانه های اجتماعی را مسدود کنید. این ایده منسوخ را رها کنید که خودکنترلی نیاز به یک مبارزه مداوم دارد. در عوض ، نوع جدیدی از آزادی را در آغوش بگیرید که ناشی از طراحی زندگی است که بهترین انتخاب ها بدون زحمت اتفاق می افتد.