[ad_1] آیا تا به حال در هنگام خوابیدن ایده درخشان داشته اید یا با راه حل کامل یک مشکل از خواب بیدار شده اید؟ شما آنچه را که متخصصان آن را “آگاهی آستانه” می نامند تجربه کرده اید – آن حالات روانی تغییر یافته که بین بیداری ...
[ad_1]
آیا تا به حال در هنگام خوابیدن ایده درخشان داشته اید یا با راه حل کامل یک مشکل از خواب بیدار شده اید؟ شما آنچه را که متخصصان آن را “آگاهی آستانه” می نامند تجربه کرده اید – آن حالات روانی تغییر یافته که بین بیداری و خواب وجود دارد.
این حالت ها همچنین به عنوان “هیپنوژنیک” (خوابیدن) و “خواب آور” (بیدار شدن از خواب) شناخته می شوند. در طول تاریخ ، این فضاهای ذهنی برای خلاقیت و حل مسئله زمینه بارور بوده است.
در این حالت های نیمه خواب ، ذهن ما متفاوت کار می کند. منتقد درونی ما سکوت می کند و اجازه می دهد ایده های غیرمعمول بدون قضاوت جریان یابد. مناطق مختلف مغز آزادتر ارتباط برقرار می کنند و ارتباطات غیر منتظره ای ایجاد می کنند. تفکر ما بصری و نمادین تر می شود ، مناسب برای حل مشکلاتی که به دیدگاه های تازه نیاز دارند.
این مثل این است که آزادی خلاق رویاها در حالی که هنوز به اندازه کافی بیدار شده اید برای به خاطر سپردن و استفاده از بینش ها. متفکران خلاق ، دانشمندان و متقاضیان معنوی این ایالت ها را برای هزاره ها ارزش گذاری کرده اند.
در سال 1865 ، شیمیدان آگوست ککول با ساختار مولکول بنزن دست و پنجه نرم می کرد. او در حالی که دوز می زد ، دید که یک مار در حال گرفتن دم خود در یک دایره است. از این رو ، او ساختار حلقه بنزن را شهود داد و شیمی را برای همیشه تغییر داد.
اتو لوئی کشف کرد که چگونه سلول های عصبی پس از یک رویا به او نشان دادند که آزمایش را برای انجام دادن به او نشان داد. کشف او جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی در سال 1936 را به دست آورد.
سوزن مدرن چرخ خیاطی پس از خواب دیدن او توسط Cannibals با نیزه هایی که در نزدیکی نکات آنها سوراخ هایی داشت ، به الیاس هاو آمد. این تصویر به او الهام بخش است تا به جای آن در انتهای دیگر ، سوراخ نخ را در نزدیکی نقطه سوزن قرار دهد.
سالوادور دالی تکنیکی برای ضبط ایده ها از لبه خواب ایجاد کرد. او در حالی که یک کلید سنگین را روی یک بشقاب نگه می داشت می نشست. هنگامی که او شروع به خوابیدن به خواب کرد ، دستش آرام می شد و کلید را با تصادف رها می کرد. این او را به اندازه کافی از خواب بیدار می کند تا تصاویر را که در ذهن او شناور است ، به یاد بیاورد ، که او سپس نقاشی کرد.
مری شلی “فرانکنشتاین” را در طی یک دید نیمه آگاهی از “دانش آموز کم رنگ که در کنار چیزی که او در کنار هم قرار داده بود زانو زده بود ، تصور کرد.
پل مک کارتی با ملودی “دیروز” در سرش از خواب بیدار شد. با تعجب از اینکه چقدر کاملاً شکل گرفته بود ، او به یک پیانو هجوم آورد تا قبل از محو شدن آن را اسیر کند.
رابرت لوئیس استیونسون عمداً از کشورهای نیمه رویا برای ایده های داستان استفاده کرد ، از جمله “دکتر جکیل و آقای هاید”. او ایده های خود را به “افراد کوچک” یا “قهوه ای” که در هنگام خواب روی داستان کار می کردند ، اعتبار داد.
یونانیان باستان معابد خواب را ساختند که به Asclepius ، خدای یونانی پزشکی و شفابخشی اختصاص داده شده است ، جایی که بازدید کنندگان در رویاها به دنبال خرد بودند. آنها پس از آیین های تصفیه ، آنها در معبد می خوابند و به این امید که راه حل هایی از خواب بیدار شوند ، می خوابند.
بودائیان تبت با توجه به این شیوه ها ابزارهای قدرتمندی برای بینش معنوی تکنیک هایی برای حفظ آگاهی در هنگام انتقال بین بیداری و خواب ایجاد کرده اند.
در سنت Xhosa آفریقای جنوبی ، رویاها به عنوان ارتباطات اجداد ارائه می شوند که راهنمایی می کنند.
در جنگل باران آمازون ، روزانه چای Achuar نوشیدنی راه. آنها پس از بیدار شدن حدود ساعت 3-4 صبح ، خود استفراغ را برای تمیز کردن شکم خود ، خود تحریک می کنند ، سپس به طور جمعی در مورد رویاهای خود بحث می کنند تا دانش از این رویاها به دست آورند.
توماس ادیسون الهام بخش اختراعات خود در حالت هیپنوتیزم بود. او در صندلی می نشست و توپ های فولادی را روی قابلمه های فلزی نگه می داشت. در حالی که او از بین می رود ، دستانش آرام می شود و توپ ها به داخل قابلمه ها می ریزند و در حالی که هنوز در حالت خواب آور بود ، او را از خواب بیدار می کردند. وی بسیاری از ثبت اختراعات خود را به بینش هایی که از این طریق بدست آورد ، اعتبار داد.
خلاقیت ضروری می خواند
هنرمندانی مانند سالوادور دالی و آندره برتون رویکردهایی را برای دسترسی به حالتهای رویایی برای کارهای هنری خود ایجاد کردند. کل جنبش سورئالیستی تا حدودی بر دسترسی به این حالتهای آگاهی محرمانه بود.
کارل یونگ “تخیل فعال” را توسعه می داد ، که اغلب در حالت های خواب آلود انجام می شود ، تا به لایه های عمیق تری از ذهن که در هنگام بیداری کامل در دسترس نیست ، دسترسی پیدا کند.
ابتدا می توانید تکنیک ادیسون را امتحان کنید. در حالی که چیزی پر سروصدا (کلیدها ، تیله ها) روی یک بشقاب نگه دارید ، راحت بنشینید. در حالی که به سمت خواب حرکت می کنید ، دست شما آرام می شود ، جسم را رها می کند و شما را در آن حالت خلاقانه نیمه خواب بیدار می کند. یک نوت بوک را نزدیک نگه دارید تا آنچه را که به ذهن شما خطور می کند بنویسید.
قبل از خواب روی یک مشکل یا سوال خاص تمرکز کنید. سؤال را تکرار کنید یا هنگام خاموش شدن ، به طور مکرر راه حل برای مشکل بخواهید. هر فکر ، تصاویر یا ایده هایی را که به شما می رسد ، هنگام خواب یا بیدار شدن از خواب ، حتی اگر در آن زمان به نظر نمی رسد ، بنویسید. بعضی اوقات پاسخ ها یا راه حل ها به صورت نمادین ارائه می شوند.
وقتی از خواب بیدار می شوید ، چند دقیقه با چشمان خود بسته بمانید و متوجه هرگونه فکر شوید. هر چیزی را که از خواب به یاد داشته باشید بنویسید.
اگر در طول شب از خواب بیدار می شوید ، به مدت 10-15 دقیقه روی یک سوال یا موضوع تمرکز کنید ، سپس به خواب برگردید. به ایده هایی که در هنگام خواب دوباره می آیند توجه کنید.
در دنیای شلوغ و پرخاشگر ما ، دسترسی به راه حل های خلاقانه برای چالش هایی که با آنها روبرو هستیم از همیشه مهمتر است. دسترسی به خلاقیت ما در حالتهای هیپنوژنیک و هیپنوتیزم ، دسترسی به دیدگاه هایی را فراهم می کند که در طول آگاهی از بیداری عادی ما پنهان مانده و به ما فرصتی می دهد تا از دیدگاه های جدید مشکلات را مشاهده کنیم.
از معابد رویای باستانی گرفته تا کارگاه ادیسون گرفته تا اتاق خواب شما ، فضای محرمانه بین بیداری و خواب یکی از مهمترین منابع خلاقیت و الهام بخش بشریت بوده است. دفعه بعد که روی یک مشکل گیر کرده اید یا با یک سؤال بدون جواب می جنگید ، به یاد داشته باشید که گاهی اوقات مؤثرترین رویکرد این است که در ذهن خود ضربه بزنید در حالی که در آن حالت گرگ و میش است که در آن چشم اندازهای جدید منتظر هستند.
[ad_2]
