وزیر امور خارجه سابق یونان و روشنفکری عمومی ، یانیس واروفاکس ، پایان نامه تحریک آمیز تولید کرده است که مربوط به اکثریت قریب به اتفاق ما است که با فناوری درگیر هستیم. در حالی که او در درجه اول یک اقتصاددان است و خود کتاب ریشه در اقتصاد ، تاریخ و سیاست دارد ، متن Varoufakis حاوی ادعاهایی است که مربوط به کسانی است که علاقه مند به روانشناسی هستند ، به ویژه فناوری بزرگ و پتانسیل آن برای تغییر رفتار و توجه ما.

در حالی که به طور سنتی ، سرمایه داری خود را به سود و بازار مربوط می کند ، Varoufakis ظهور یک طبقه حاکم جدید را توصیف می کند ، کسانی که دارای فضاهای مجازی هستند که در آن بسیاری از زندگی ما اکنون اتفاق می افتد و رفتار ما را شکل می دهد. او گوگل و اپل را جزء اصلی ترین اربابان فئودالی و سرمایه داران ابری می نامد. چرا او آن را فئودالیسم می داند که سایر شرکت ها مجبور به اجاره فضای درون این سلطه ها هستند ، مانند کسانی که می خواهند برنامه های خود را در فروشگاه اپل بفروشند. ما کاربران کم فناوری “Cloud Serfs” هستند ، با درگیری ما با محصولات فنی ، خواه عکس ها ، نظرات یا بررسی های ما را به اشتراک بگذاریم ، یا پیشرفت سفر ما را بارگذاری کنیم ، شبیه به کار ما است. بدون “نیروی کار” ما ، هدف و ارزش این شرکت ها کاهش می یابد. هرچه آنها در جلب توجه ما و دعوت از تعامل ما بهتر باشند ، موفق تر می شوند.

Varoufakis سرآغاز جنگ را برای توجه ما به ظهور تلویزیون و نیاز به شرکت های تلویزیونی قبل از کابل برای درآمدزایی منابع می کند. در حالی که آنها هنوز این فناوری را برای پرداخت هزینه مردم برای تماشای نداشتند ، اما آنچه در عوض می توانند انجام دهند ، تولید محتوایی است که توجه مردم را به خود جلب می کند ، و سپس تبلیغ کنندگان را برای فرصتی برای تبلیغ در کنار محتوای جلب توجه خود شارژ می کند. ما می توانیم ببینیم که چگونه این مدل با استروئیدهای پیشرفت تکنولوژیکی و توانایی شخصی سازی محتوا و داده های شخصی برداشت شده است. علاوه بر این ، توانایی خود دستگاه های ما برای جلب توجه ما بی سابقه است. آنها در طراحی رفتاری متلاشی شده اند و در جذب ما با تعامل کاملاً خوب هستند.

جایی که همه چیز به نوبه خود حتی عمیق تر می شود این ایده است که این داده هایی که ما داوطلب می شویم به هوش مصنوعی و الگوریتم های داده بیشتری برای شناختن ما و به نوبه خود ، تأثیر و اصلاح رفتار خود می دهد. چنین تغییراتی می تواند شامل ترغیب ما برای پیاده روی بیشتر یا خواب بهتر ، بلکه برای خرید بیشتر یا فکر کردن به روشی خاص باشد. مؤلفه های رفتاری این رابطه جدید جذاب است و پتانسیل بسیاری از موارد خوب و همچنین سوء استفاده از شرکت ها را نیز در خود جای می دهد.

همه پیامدها رفتاری نیستند. واروفاکیس همچنین انرژی را به سمت فشارهای رسانه های اجتماعی بر ما ، به ویژه جوان هدایت می کند. برای جوانان امروز ، “شستشو هویت به صورت آنلاین اختیاری نیست” ، با این کار نه تنها به عملکردهای اقتصادی فناوری بزرگ ، بلکه تهدیدی برای بهزیستی همه ما و به ویژه جوانان نیز ایجاد می کند. در حالی که ممکن است این یک اغراق باشد ، در نظر بگیرید کار جاناتون هایدت و ادعای وی مبنی بر اینکه رسانه های اجتماعی منجر به نتایج فقیرتر سلامت روانی برای جوانان و به ویژه برای دختران شده اند. حمایت از هایدت برای محدودیت های سخت تر در رسانه های اجتماعی برای کودکان می افزاید: در حال رشد است که کشورهایی مانند چین و استرالیا محدودیت های سختی را در استفاده از رسانه های اجتماعی در بین کودکان اعمال می کنند.

خود Varoufakis به عنوان یک اقتصاددان ، راه حل های روانشناختی زیادی را ارائه نمی دهد ، و در عوض بر روی موارد اقتصادی مانند دموکراتیک سازی شرکت های فنی تمرکز می کند. وی با تأکید بر اینکه چگونه واقعیت اقتصادی جدید با قدیمی تفاوت دارد ، اظهار داشت که در شرکت های سنتی تر مانند جنرال الکتریک ، اکونموبیل و جنرال موتورز ، حقوق و دستمزد حدود 80 ٪ از درآمد یک شرکت را به خود اختصاص داده است. با شرکت های بزرگ فناوری ، کارگران کمتر از 1 ٪ از درآمد یک شرکت را جمع می کنند. این به احتمال زیاد برای اکثر افراد ، حتی کسانی که با سیاست Varoufakis مخالف هستند ، نگران کننده خواهد بود.

جایی که رویکرد واروفاکیس ممکن است از نظر روانشناختی اصلی باشد ، این است که به طور معمول ، هشدارها در مورد تأثیر استفاده از رسانه های اجتماعی و فناوری بزرگ بدون محدودیت ، از درون روانشناسی ، به هشدارها در مورد تأثیر آنها بر سلامت روان و بهزیستی گرایش یافته اند. کار Varoufakis مؤلفه اقتصادی رفتار ما را بسته بندی می کند. برخی ممکن است بیشتر به این ایده توجه کنند که آنها اساساً “نیروی کار” رایگان را در قالب درگیری ، به اشتراک گذاری داده ها و ایجاد محتوا ارائه می دهند ، از آنچه که با نگرانی در مورد بهزیستی وجود دارد.

توجه وی به اقتصاد ، سیاست و تاریخ همچنین می تواند به عنوان یادآوری در مورد قدرت بالقوه ای که توسط Big Tech ایجاد می شود و تأثیر این امر بر افکار ، رفتار و رفاه همه ما باشد.