[ad_1] وقتی دختر کوچکی بودم، یک پتوی ایمنی کهنه داشتم – لبههای فرسوده، رنگهای محو و همه چیز. من آن را همه جا حمل کردم، از میز صبحانه گرفته تا ماجراجویی در حیاط خلوت. آسایش من بود، سپر من در برابر دنیای ناشناخته ها. هنوز شب قبل از اولین ...
[ad_1]
وقتی دختر کوچکی بودم، یک پتوی ایمنی کهنه داشتم – لبههای فرسوده، رنگهای محو و همه چیز. من آن را همه جا حمل کردم، از میز صبحانه گرفته تا ماجراجویی در حیاط خلوت. آسایش من بود، سپر من در برابر دنیای ناشناخته ها.
هنوز شب قبل از اولین روز مدرسه ام را به یاد دارم – با مادربزرگ کنارم، آن را تا کردم و در صندوق عقب تختم گذاشتم.
آن خاطره کودکی من را به یاد سفر ما برای ترک الکل می اندازد. همانطور که پتوی ایمنی خود را تا کردم، دور شدن از الکل فقط به معنای کنار گذاشتن چیزی نیست، بلکه در آغوش گرفتن چیز جدیدی است.
مردم اغلب به هشیاری می گویند بهبودی، اما من دوست دارم آن را گسترش بنامم.
بر خلاف بهبودی، که اغلب به بازگشت به حالت قبلی اشاره میکند، گسترش هوشیاری به معنای رشد رو به جلو، به سوی چیزی جدید است.
با هوشیاری، ما فقط به حالت قبل از نوشیدن بر نمی گردیم. ما به حالت پس از نوشیدن رشد می کنیم. ترک الکل نوعی تغییر است که شبیه به کودک نوپایی است که دست والدین خود را برای کاوش رها می کند، جوانی که خانه را به قصد دانشگاه ترک می کند، یا فردی که از یک رابطه طولانی مدت که دیگر مناسب آنها نیست، می رود.
اینها بازگشتی به آنچه زمانی بوده نیست، بلکه گسترشی به سوی آنچه می تواند باشد است. آنها نمایانگر گام های شجاعانه ای هستند که از راحتی و آشنایی و به سوی ناشناخته ها دور می شوند، همه در جستجوی چیزی ممکن و جدید.
همانطور که برگ ها به نور خورشید می رسند، پرندگان به آب و هوای گرم مهاجرت می کنند و خود کیهان دائماً منبسط می شود، ما نیز انگیزه ذاتی برای رشد داریم. اولین کاری که کودکان نوپا هنگام یادگیری راه رفتن انجام می دهند، کاوش است. این انگیزه – گسترش از آنچه هستیم به آنچه که ممکن است تبدیل شویم – سفر به سوی متانت را تعریف می کند.
حتی علوم اعصاب نیز از این دیدگاه حمایت می کند. وقتی عادتهای جدیدی را شکل میدهیم، الگوهای فکری قدیمی را جایگزین میکنیم، یا راههای سالمتری برای مقابله پیدا میکنیم، مغز ما مسیرهای عصبی قدیمی را پاک نمیکند. بر روی آنها موارد جدید می سازند. به جای پاک کردن عادات قدیمی، مغز ما مسیرهای جدید و سالمتری را اضافه میکند و انعطافپذیری ایجاد میکند. در هوشیاری، ما بر نمی گردیم. ما در حال پیشرفت هستیم
تحقیقات نشان میدهد که در طی سالها هوشیاری، مغز ما در واقع رشد میکند.
مطالعهای که در سال 2013 در کتابخانه عمومی علوم منتشر شد، نشان داد که اگرچه مصرف طولانیمدت مواد میتواند حجم ماده خاکستری را در مناطق خاصی از قشر جلوی مغز کاهش دهد، اما این حجم فقط پس از پرهیز به حالت عادی باز نمیگردد. پس از 6 تا 12 ماه هوشیاری، حجم ماده خاکستری نه تنها شروع به نرمال شدن می کند، بلکه حتی فراتر از سطح پایه که در افرادی که هرگز با اعتیاد دست و پنجه نرم نکرده اند، رشد می کند.
چرا؟ این رشد مغز احتمالاً منعکس کننده این است که وقتی یاد میگیریم رشد مصرف مواد را بیشتر کنیم، ساختارهای عصبی جدیدی برای مقابله و انعطافپذیری در مغزمان ایجاد میکنیم. مغز پیچیدهتر، منعطفتر و انعطافپذیرتر میشود – بهطور واقعی نشان میدهد که ما نه تنها به آنچه بودیم برمیگردیم، بلکه به چیزی بیشتر تبدیل میشویم.
البته، مانند هر رشد دیگری، دور شدن از الکل با مجموعه ای از چالش ها همراه است. همانطور که تونی رابینز می گوید: “تمام رشد از انتهای منطقه راحتی شما شروع می شود.”
در طول این سفر، با اولینهای بسیاری روبرو خواهید شد—لحظههایی که شما را فراتر از راحتی و نزدیکتر به چیزی جدید سوق میدهند:
“اولین ها” زیادی وجود خواهد داشت. اما هر قدم فراتر از راحتی، پاداشی به همراه دارد.
خواندن ضروری اعتیاد
ممکن است تعجب کنید – آن پاداش چیست؟
من نمی توانم دقیقاً به شما بگویم که چیست زیرا برای هر یک از ما منحصر به فرد است. من اینجا هستم تا به شما کمک کنم تا جایزه منحصر به فرد خود را کشف کنید – جایزه ای که در طرف دیگر منطقه راحتی شما منتظر شماست. این پاداش آنقدر معنادار است که رشد ارزش هر لحظه ناراحتی را دارد.
هر قدمی که فراتر از راحتی بردارید شما را به داستان هوشیاری قدرتمند خود نزدیکتر می کند. اگر آمادهاید این گامهای کوچک را به تغییری معنادار و ماندگار تبدیل کنید، تجربه هوشیاری Reimagine من را بررسی کنید.
[ad_2]
